Προέλευση τοπωνυμίου:

Υπάρχουν δύο εκδοχές για την ετυμολογία της λέξης Διμήνι.

Unul este "două luni", de două luni pe care ai trăit în ca Kalibitou, οι αγρότες που είχαν τα σπίτια τους στη Μακρινίτσα.

Deși experții consideră această versiune predominante, în urmă cu doar treizeci ani, cărturari auzit și "Ntimin Kalyvion" ca numele regiunii, armare punctul de vedere al Kordatou că cineva Ntimin Pasha, κληροδότησε το όνομά του στο χωριό.

Σύντομη ιστορική αναδρομή

Dimini este o continuare de soluționare mare preistorice, inclusiv așezare neolitică, deal și de decontare preistorice, -sud-est- στην πεδινή έκταση.

Elementary School Diminiou stabilit între 1868 -1870, a lucrat ca o comunitate ca eliberarea din Tesalia, το 1881, και υπάγονταν στο Δήμο Μακρινίτσας.

Cele Esphigmenitis Zosima indică modul de folosire a două localității grammatodidaskaleion, το 1887. Întrucât 1907 școlarizare și fete. Το 1^ο Monotaxio Școala primară Diminiou operat în casa inchiriata pana la cutremurul din 1957. Odată 1958, αρχίζει η ανέγερση του μεγάλου διδακτηρίου.

Οι οικισμοί Διμηνίου και Παλιουρίου πρέπει να ιδρύθηκαν κατά τον 19^ο rezidenți Makrinitsas secolului. Στις αρχές του 20^ου lea zona a fost abandonat, ambele au fost acolo în tâlhari lor den. Ζωντάνευε μόνο όταν έρχονταν οι αγρότες από τη Μακρινίτσα.

Palioyri a cunoscut o, despre, viață scurtă de aproximativ un secol. Ωστόσο επρόκειτο για κεφαλοχώρι καθώς καταγράφονται συχνές επισκέψεις εκπροσώπων των θρησκευτικών και πολιτικών αρχών του τόπου καθώς και η ύπαρξη δημοτικού σχολείου.

Puii de terenuri și dezvoltarea creșterii animalelor, sezoane marcate de prosperitate pentru sat, care a fost abandonat, după Civil, deoarece nu aveau infrastructurii de bază, cum ar fi transportul și grilă. Relocarea Paliouriton, soluționarea Diminiou, ολοκληρώθηκε στη δεκαετία του ’70.

Pe drumul de la Volos, există o mică așezare de Sampanaga (numele unui proprietar de pământ nume loc turcă) Vrăjitoare. Εκεί υπάρχει και η εκκλησία της Κοίμησης της Θεοτόκου.

Sesklo

Προέλευση τοπωνυμίου:

Sesklo își datorează numele plantă elvețian Chard, de Pazios publice. Pazios sălbatice sunt peste tot în jurul satului si mai ales site-ul arheologic. Ο Τσούντας γράφει ότι το όνομα του χωριού είναι και Σέσκουλον.

Σύντομη ιστορική αναδρομή:

Așezarea preistorică de Sesklo a dezvoltat peste deal “Kastraki” și în regiunea din jurul curent Sesklo. Ο χώρος κατοικήθηκε για πρώτη φορά στα μέσα της 7^ηςMileniu. Τα εντυπωσιακά ευρήματα της περιοχής επέτρεψαν στους αρχαιολόγους να μελετήσουν μια από τις παλαιότερες προϊστορικές κοινότητες της Ευρώπης.

Prima mențiune a numelui localității este Mănăstirea Dushan Trikala. Printre donatorii, înscriși într-un registru special, cineva Seskliotis. Η εγγραφή εικάζεται ότι έγινε γύρω στα 1600.

În pronaosul bisericii Sf. Arhangheli (Ai Commander este patron al satului) există o coloana etichetată "APS august ...". DeoarePlacename origineναι φανερό ότι ο ναός χτίσθηκε τον 18^ο αιώνα. Prin urmare, este sigur că, în ciuda raportate de către călător Leake, υπήρχε ακμάζων ο�Scurtă cronologie

Leake toate acestea,, state, în primul rând, fiind de decontare decadent în zona: "Douăzeci de case dărăpănate, cu doar un singur rezident creștin, Reprezentantul lui Ali Pașa, με ειδική αποστολή”.

Argyris Filippidis, λίγα χρόνια αργότερα, το 1815, vizitează satul și scrie pentru 150 case, vorbesc despre ridicarea și căderea de la locul. "El este case mai mari ca în cazul în Volos, Dar astăzi este mizerabil (sat) και ο Θεός να τους φέρει εις τα πρώτα τους”.

Ο Ζαχαρίου αναφέρει ότι η προηγούμενη ευεξία του τόπου οφείλονταν σε μικρές βιοτεχνίες επεξεργασίας μεταξιού.

Cu acnee, dar Volos în apropiere, sat începe să scadă. Με την είσοδο του 19^ου αιώνα, transferate la vechiul Grand Bazaar care au fost Sesklo. Așa, puțini locuitori "de zi cu georgikin" restul, κατά τον Φιλιππίδη.

De 1912, Sesklo aparține de municipalitatea din Feres, care se bazează Velestino. Atunci, pentru că a fost "în favoarea lor 300 rezidenți și o școală de educație elementară ", autonomie și o comunitate separată. Această școală este, desigur, compus din 1953 de la o singură cameră. A adăugat, ulterior, unele celule donate de biserica si de, λίγα χρόνια αργότερα, construit, pe un teren achiziționat din Comunitate, καινούργιο διδακτήριο.

În perioada interbelică, au fost în Arvanitovlachs sat și cort, locuinta. Aceste persoane au fost adăpostite în case construite în concesiune, din Comunitate, οικόπεδα.

După al doilea r�eai mondial, în special în deceniul '50-'60, Sesklou Comunitatea ocupat cu proiecte de alimentare cu apă, Menaj, χάραξης δρόμων που άλλαξαν τη μορφή του τόπου και τη ζωή των πο�Câțiva ani mai târziuciația de Fotbal "Acropolis" Sesklou și 1984 δημιουργείται ο Πολιτιστικός Σύλλογος Σέσκλου.

Σε ολόκληρο τον 20^ο αιώνα, Sesklo domină trimiterea la dipol Greki- Vlahi si satenii sunt Karagounides vlahi d-leaigine. Cea mai veche este, μιλούν και τη βλάχικη γλώσσα.

Ø ASOCIATIA CULTURALA DIMINIOU

Πρόεδρος : Pavlidou Katerina (τηλ. : 2421 353607)

Ø ASOCIATIA CULTURALA Sesklo

Πρόεδρος : Liamas George (τηλ. : 24210 95580 / 6974331957)

Ø tel EXORAISTIKOS SI ASOCIATIA CULTURALA Kakavia

Πρόεδρος : Georgalousis Charalambos

Ø ASOCIATIA CULTURALA Lamias

Πρόεδρος : Barolo John

Ø EXORAISTIKOS CLUB Golden Beach MARY

Πρόεδρος : Kyriacopoulos Michael

Din momentul în care am luat atribuțiile Autorității Municipale Aisonia a avut grijă să sublinieze caracteristicile regiunii, moravurile, printr-o serie de evenimente. Început totul, Nunta valah, a făcut de-a doua jumătate a lunii august și a devenit o instituție de regiune. Aceasta este renașterea de nunta vlahilor, cu muzică live, dans și mâncare. Evenimentul are loc în piața centrală a Municipal District Sesklou în multe alte părți ale satului ca Biserica, acasa, la cel mai bun om, mirele si mireasa cu participarea mai multor localnici. Copiii și adulții îmbrăcați în costume tradiționale, reînviat în ultimii ani, cu mare bucurie și entuziasm obiceiul de vlah de nunta, ενώ εκατοντάδες επισκέπτες κατακλύζουν το χωριό για να παρακολουθήσουν την όμορφη εκδήλωση.

NUNTA IN VLACHIKOS Sesklo

A durat 5 zi (de miercuri pana duminica).

Miercuri : ελεύθερες κοπέλες συμμετέχουν στο φόρτωμα των ξύλων που θα χρησιμεύσουν στην ετοιμασία του φαγητού.

Joi: Fiind pregătit pentru frământare pâine pentru a fi utilizate la nunta. Pâinea este numit "Simi" sau "GET" și constă din făină, năut, βασιλικό και βάγια.

Vineri: o expoziție de zestre. Trusoul miresei este gata și răspândit pentru a vedea o rudă sau un prieten care vrea. Στην έκθεση παρευρίσκεται όλο το χωριό το οποίο έχει προσκληθεί με κουφέτα.

Sâmbătă: făcute aranjamente pentru sacrificarea animalelor și pregătirea alimentelor. La sărbătoarea noapte la casa miresei, ξεχωριστά από τον γαμπρό και το σόι του.

Duminică: μετά το γάμο ακολουθεί γλέντι στο σπίτι του γαμπρού μόνο με το σόι του και με την παρουσία νεόνυμφων.

Procesul de căsătorie
Duminică dimineața bratimia (prieteni ai mirelui) însoțească cel mai bun om mirelui de la domiciliu (împreună cu instituțiile). Mirele oferă cel mai bun om un ulcior de vin și cel mai bun om pentru a mirele o uciși, και επιστρέφουν όλοι μαζί στο σπίτι του γαμπρού.

Apoi bratimia începe cu caii pentru a obține zestre de la casa miresei. Nu este un proces în care se dau niște bani pentru mireasa pentru a primi zestrea. Τα φορτώνουν και με την συνοδεία των οργάνων επιστρέφουν στο σπίτι του γαμπρού.

Urmat de prânz și înainte de a începe pentru a obține coroane de flori mireasa, este de ras mirele, cântând cântece valah. După ce a început din nou pentru casa miresei unde sunt în așteptare pentru în-legi, urmați tratament, ανταλλάσσονται οι κουλούρες και ο πατέρας της νύφης επιστρέφει στον συμπέθερο το «κάπαρο» που ήταν σύμβολο τιμής κατά τους αρραβώνες.

Deoarece poarte pantofi bratimia mireasa, începe împreună pentru biserica în care, în curtea sa este tradiția de mireasa la mire. După ceremonia de nunta tinerii căsătoriți și în legile merg la casa mirelui, unde mama-in-lege așteaptă mireasa și unt oferta de a forma 3 φορές σταυρό στην κεντρική πόρτα και τρώει η νύφη με την πεθερά της γλυκό για να είναι γλυκιά και η σχέση τους.

O sărbătoare de la domiciliu și după un timp a reveni la piața satului pentru a face agățat de mire (pentru a forța mireasa de a face o masă). Μετά από αυτή τη διαδικασία ακολουθεί γλέντι ως το πρωί με όλους τους προσκεκλημένους και τα συμπεθέρια.

Anual de comerț echitabil AISONIAS

Instituția de vară pentru Aisonia municipalitatea este târg anual care are loc în prima două săptămâni din luna august (5-12/8) în MOT, și o mulțime adună în jurul’ όλη τη διάρκειά του.

Pepeni CELEBRATION

Dimini, care este renumit pentru producția de pepene galben, loc în fiecare celebrare pepene galben de vară. Μία βραδιά γεμάτη παραδοσιακή μουσική και χορό όπου οι επισκέπτες έχουν την ευκαιρία να διασκεδάσουν και φυσικά να δοκιμάσουν τα νόστιμα πεπόνια Διμηνίου.

Alte evenimente permanente

Diminio : concediu, festivaluri

2/2, sărbătorește parohia de decontare Diminiou, ο Ιερός Ναός Υπαπαντής του Χριστού.

A doua zi de Paște, operațiune efectuată în capela Sf. Nicolae, Paliouri decontare, urmărit îndeaproape stabilit cursa multi-teren cu premii “eșarfă” το περιεχόμενο του οποίου είναι κατά βούληση οικονομική συνδρομή των θεατών του αγώνα.

A treia zi de Paști, πανηγυρίζει το παρεκκλήσι του Αγίου Ραφαήλ στον οικισμό Λάμιας.

Două duminică după Duminica Paștelui, πανηγυρίζει το ιερό προσκύνημα των Μυροφόρων.

21/5, πανηγυρίζει το εξωκκλήσι του Αγίου Κωνσταντίνου.

15/8, πανηγυρίζει το περεκκλήσι της Κοιμήσεως της Θεοτόκου.

23/8, sărbătorește parohia din Lamia de decontare, ο Ιερός Ναός Απόδοσης Κοιμήσεως της Θεοτόκου.

6/12, sărbătorește parohia de decontare Paliouri, ο Ιερός Ναός Αγίου Νικολάου.

Ash luni : Pelerinaj sacru loc Myrrhbearers concurs zmeu și alte jocuri. De asemenea, distribuite supa de fasole tradițională, Laganas și vin local. Ο κόσμος μπορεί να διασκεδάσει με ζωντανή ορχήστρα.

Sesklo : Sărbători și festivaluri

Municipal District Sesklou sărbătorește de două ori pe an. Pe 8 Noiembrie comemorează aniversarea a sfinților patroni ai Arhanghelilor (Michael & Gabriel) Biserica Sf. Arhanghel situat în Central Square Sesklou. Aceasta este una dintre cele mai mari sărbători ale Ortodoxiei care mulțimile onoruri care vin la Templul de’ toate domeniile de magneziu, nu numai. Την παραμονή τελείται Εσπερινός και ανήμερα πανηγυρική Θεία Λειτουργία με την συμμετοχή μεγάλου αριθμού επίσημων καλεσμένων.

Al doilea mare Sesklo sărbătoare locală este pe 8 Mai a fiecărui an, biserica noastra comemorează Ioan Teologul. Sărbătoare religioasă este combinată cu folk festival Sesklo pe 7, 8 și 9 Mai cu muzica populara care au loc diverse evenimente culturale, cum ar fi dansuri traditionale din toate părțile de dans Sesklou Asociația Culturală și alte asociații. De asemenea, devine orgie general, care aduce tuturor vizitatorilor. Η όλη εκδήλωση γίνεται στο πλακόστρωτο μέρος της Κεντρικής Πλατείας του χωριού με τη συμμετοχή πλήθους επισκεπτών που γλεντάει μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες.

Ocazional, liturghia de această sărbătoare de locale (dar în celebrarea din 8 noiembrie) a participat la Preafericitul Arhiepiscop al Atenei și a toată Grecia statutul Christodoulos atunci Dimitriados Bishop (Sesklo aparține Dimitriados Metropolis), și actualul Episcop Dimitriados K. Ignatius. De asemenea, în sărbătoare onorarea de multe ori în zona de membri prezența, figuri politice ale autorităților locale și regionale sau alte site-uri, reprezentanți ai Armatei, της Αστυνομίας και φυσικά οι τοπικοί άρχοντες και οι εκπρόσωποι των τοπικών συλλόγων.

Festivalul este o extensie a ospăț, foarte vechi, οι κτηνοτρόφοι του Σέσκλου λίγο πριν οδηγήσουν τα κοπάδια τους από τις πεδινές στις ορεινές περιοχές όπου παρέμεναν σε όλη τη διάρκεια της θερινής περιόδου και επέστρεφαν περί τα τέλη Σεπτεμβρίου.

Tu ar trebui să se refere, de asemenea, la alte două festivaluri locale, mai mici în domeniul de aplicare al evenimentelor, dar la fel de important pentru Biserica Ortodoxă. Este celebrarea profetului Ilie (20 Iulie) și Tăierii capului Timias șef al Sf. Ioan Botezătorul (29 August). Sărbătorile sunt celebrate, de masa zi și Vecernia în ajunul lor respective capele Sesklou, construit în două locații frumoase. Η προσέλευση των κατοίκων κι εδώ είναι μεγάλη.

Sfârșit, de 23/8 πανηγυρίζει ο Ιερός Ναός Απόδοσης της Θεοτόκου στον οικισμό Χρυσής Ακτής Παναγιάς.

Stergios Re. Ntertsas

Η ΕΠΟΧΗ ΤΟΥ ΛΙΘΟΥ

Ταφές

În interiorul așezările neolitice sunt rareori găsit morminte normale în gropi simple, cu cei morți plasate într-o poziție contractat sau înmormântări secundare cu Traducere de os. Πιο συχνά εντοπίζονται καύσεις, κυρίως νηπίων, σε νεκρικά αγγεία. Πολλές φορές, ειδικά στις περιπτώσεις των νηπίων, οι ταφές βρίσκονταν κάτω από τα δάπεδα των σπιτιών της Νεότερης Νεολιθικής. Paralel, μόνο στη διάρκεια της Νεότερης και Τελικής Νεολιθικής έχουν εντοπισθεί οργανωμένα νεκροταφεία έξω από τα όρια των οικισμών.

Τα παραπάνω είναι γνωστά από λιγοστές ανασκαφικές μαρτυρίες. Ωστόσο, cred că moartea este un eveniment important pentru societățile neolitice și perturbă viața normală a comunității. Η συμπεριφορά προς τους νεκρούς έμμεσα παραπέμπει και στις κοινωνικές σχέσεις μεταξύ των μελών της κοινότητας.

Sesklo

Site-ul preistoric a Sesklo a dezvoltat peste Kastraki deal definirea a două fluxuri și în jurul. Sunt 15 km SV de Volos, în apropierea satului Sesklo. Κατοικήθηκε από τα μέσα της 7ης χιλιετίας μέχρι και την Μέση Εποχή του Χαλκού. Ο οικισμός φτάνει στην ακμή του στη Μέση Νεολιθική περίοδο (5η χιλιετία), στην οποία εκτείνεται σε μεγάλοι έκταση, cel puțin 100 στρεμμάτων.

Αποτελεί μια από τις σπουδαιότερες θέσεις στον ελλαδικό χώρο για τη γνώση της Ακεραμικής Νεολιθικής (τέλη 7ης χιλιετίας π.Χ.), κυρίως επειδή εδώ το νεολιθικό τρίπτυχο (μόνιμη κατοικία, γεωργία, κτηνοτροφία) διαπιστώνονται καθαρά. Η έκταση του οικισμού στην ακεραμική περίοδο δεν ήταν δυνατόν να εξακριβωθεί . Στοιχεία της φάσης αυτής έχουν διαπιστωθεί τόσο στο λόφο Καστράκι (Σέσκλο Α), όσο και πέρα από το ΒΑ άκρο της Ακρόπολης (Σέσκλο Γ). Πρόκειται για κατάλοιπα καλυβών, όπως αβαθή ορύγματα, τάφρους για λεπτό θεμέλιο τετράπλευρου σπιτιού, κυκλικούς λάκκους και τμήματα συμπαγούς πηλού από τα τοιχώματα πιθανόν οικήματος.

Ερείπια της Αρχαιότερης Νεολιθικής έχουν διαπιστωθεί τόσο στο Σέσκλο Α, όσο και στην επίπεδη πλευρά στα δυτικά (Σέσκλο Β) καθώς και στη γύρω περιοχή. Βασικό χαρακτηριστικό της αρχιτεκτονικής αυτής της φάσης είναι η πολυμορφία των τύπων και η ποικιλία των υλικών, καθώς διαπιστώθηκαν τόσο λιθόκτιστα θεμέλια σπιτιών και τοίχοι από πλιθιά, όσο και κατασκευές από πλασμένο πηλό, κάποτε με πλάκες εξωτερικά, σαν ορθοστάτες.

Cele mai multe vestigii arhitecturale sunt vizibile în prezent în situl arheologic de la Sesklo aparțin perioadei neolitice Mijlociu (6η χιλιετία). Την περίοδο αυτή ο οικισμός εκτείνεται πάνω στον Καστρη χιλιετία� Α), όσο και στην επίπεδη πλαγιά στα δυτικά (Σέσκλο Β) και στη γύρω περιοχή , σ’ ένα χώρο που όπως προαν�Σέσκλο Β έχει έκταση περίπου 100 στρέμματα. Η περίοδος αυτή ταυτίζεται με τον γνωστό πολιτισμό του Σέσκλου, ενώ η κεραμική που βρέθηκε στον οικισμό αποτέλεσε τη βάση της χρονολόγησης των υποπεριόδων της Μέσης Νεολιθικής. Ο οικισμός αυτή την περίοδο δίνει την εικόνα ενός οργανωμένου οικισμού με συνεκτικό ιστό. Καταστράφηκε από φωτιά προς το τέλος της 5ης χιλιετίας και ερημώθηκε για περισσότερο από 500 χρόνια.

Una dintre cele mai interesante cladiri din perioada neolitică Mijlociu pe Acropole Sesklo A este așa-numita Casa Potter. Η οικία αυτή ονομάστηκε έτσι από τον πρώτο ανασκαφέα Χρ. Τσούντα, επειδή μέσα στα δωμάτια διατηρήθηκαν κατά χώραν πολλά αγγεία λόγω της ξαφνικής καταστροφής από τη φωτιά.

Στην οικία αυτή έχουν διαπιστωθεί δύο κύριες αρχιτεκτονικές φάσεις, που χρονολογικά τοποθετούνται στη Μέση Νεολιθική περίοδο. Στην πρώτη φάση (Μ.Ν.ΙΙΙ.Α), ήταν ένα απλό, clădire pătrată, cu o podea de lut galben și plăci mijlocii. Portul a fost situat la peretele vestic, conduce într-o curte acoperită de vest. În a doua fază (M.N.III.V), au fost reconstruite pe scară largă: Curtea a fost o casă separată, în timp ce casa în sine a crescut în lungime și a avut două camere separate printr-un perete despărțitor. Το βόρειο δωμάτιο περιείχε αποθηκευτικούς χώρους και αγγεία κατά χώραν, ενώ το νότιο περιείχε κατασκευές για την προετοιμασία της τροφής και άλλες οικοτεχνικές δραστηριότητες. Η θύρα του στη δεύτερη φάση ανοίχτηκε στον ανατολικό τοίχο.

Caracteristică arhitecturală notabilă este de trei Antiriou peretele de nord, care separă partea de nord a clădirii în 3 segmente de aproape egale de lungime. În înălțime suficientă este menținută antiriou unge și peretele intermediar cu argilă. Πολλές ενδείξεις συνηγορούν για την ύπαρξη στην οικία αυτή ενός ημιορόφου που στηρίχθηκε στις αντιρήδες αυτές.

Η Οικία του Κεραμέα καταστράφηκε από φωτιά και έχει αποκτήσει ιδιαίτερη σημασία για την αποκατάσταση της ιστορίας του οικισμού, ιδιαίτερα του τέλους της Μέσης Νεολιθικής περιόδου, της οποίας θεωρείται χαρακτηριστικό δείγμα.

Το Σέσκλο μετά την καταστροφή ξανακατοικήθηκε στη Νεότερη Νεολιθική περίοδο αλλά μόνο πάνω στο χώρο της Ακρόπολης. Την περίοδο αυτή χτίζεται στο ψηλότερο σημείο της Ακρόπολης το Μέγαρο. Το Μέγαρο ανασκάφηκε από τον Χρ. Τσούντα στις αρχές του 20ου αιώνα. Πρόκειται για ένα οίκημα που αποτελείται από πρόδομο, κυρίως δωμάτιο και θάλαμο και περιβαλλόταν από ένα σύστημα κυκλικών λίθινων περιβόλων. Γύρω απ’ αυτόν τον κεντρικό πυρήνα διατάσσονταν τα υπόλοιπα σπίτια του οικισμού.

Το οικοδόμημα έχει προσανατολισμό Ανατολή-Δύση και η θύρα εισόδου βρίσκεται στα δυτικά. În sala principală au fost găsite în lut etaj piloktisti placă patrulater cu panglică margine. Τρεις κωνικές οπές στο μέσον του δωματίου μαρτυρούν τους ξύλινους πασσάλους που στήριζαν τη στέγη. Δύο μικρές λίθινες κατασκευές ελλειπτικού σχήματος στη Β.Δ. γωνία του θαλάμου σχετίζονται με τις τροφοπαρασκευαστικές δραστηριότητες των ενοίκων.

Ανατολικά του κυρίως δωματίου διαμορφώνεται ένας ξεχωριστός χώρος που πιθανόν αποτελεί τον οπισθόδομό του.

Ολόκληρη η Ν.Α. πλευρά της αυλής γύρω από το Μέγαρο, καθώς και ένα τμήμα του μεγάρου έχουν σήμερα καταρρεύσει στο παρακείμενο ρεύμα, ωστόσο το οικοδόμημα αυτό εξακολουθεί να παραμένει το πιο εντυπωσιακό μέγαρο της Νεολιθικής Εποχής σ’ ολόκληρη τη Θεσσαλία, λόγω του μεγέθους του.

Αργότερα κατοικήθηκε επιλεκτικά στην Πρώιμη και στη Μέση Εποχή Χαλκού. Στην περίοδο αυτή ανήκουν ορισμένα σπίτια πάνω στην Ακρόπολη (Σέσκλο Α) καθώς και οι κιβωτιόσχημοι τάφοι που βρέθηκαν τόσο στο Σέσκλο Α όσο και στο Σέσκλο Β.

Diminio

Ο Νεολιθικός οικισμός Διμηνίου που αποτελεί τη χρονολογική συνέχεια του Σέσκλου χτίστηκε σε ένα χαμηλό λόφο ύψους 16 m. Βρίσκεται στο δυτικό άκρο του σύγχρονου οικισμού του Διμηνίου, 5 χλμ. από την πόλη του Βόλου. Ο οικισμός απέχει 3 χλμ. από τη σημερινή ακτογραμμή, ωστόσο την περίοδο ίδρυσής του (τέλος 5ης χιλιετίας π.Χ.) η ακτογραμμή Σέσκλο Α�ν σε απόσταση περίπου ενός χιλιομέτρου. O caracteristică importantă a Diminiou este de locuire continuă din neoliticul târziu la sfârșitul epoca târzie a bronzului. Noi credem că accesul la zonele joase au fost potrivite pentru cultivarea agricole și zootehnice, αλλά κυρίως η δυνατότητα της επικοινωνίας με θαλάσσιες οδούς προς το κεντρικό Αιγαίο αποτελούσαν τις κύριες προϋποθέσεις για τη αδιάκοπη κατοίκηση στο Διμήνι.

Είναι ένας πολύ καλά οργανωμένος οικισμός, από τον οποίο προέρχονται οι περισσότερες πληροφορίες μας για την οργάνωση του χώρου στη Νεότερη Νεολιθική περίοδο. Ιδιαίτερο αρχιτεκτονικό στοιχείο αποτελούν οι 6 ομόκεντροι λίθινοι περίβολοι που χτίστηκαν σταδιακά κατά ζεύγη γύρω από το λόφο. Οι λίθινοι περί�km�ι τέμνονται από ισάριθμους ακτινωτά τοποθετημένους στενούς διαδρόμους, που χωρίζουν τον οικισμό σε 4 τμήματα. Ανάμεσα στα ζεύγη των περιβόλων χτίστηκαν τα σπίτια του οικισμού που είχαν λίθινα θεμέλια, πλίνθινη ανωδομή και αποτελούνταν από 2-3 κύρια δωμάτια και βοηθητικούς χώρους.

Ένα μεγάλο μονόχωρο σπίτι, γνωστό ως Οικία Ν ξεχωρίζει για την ιδιαίτερη οργάνωση του εσωτερικού χώρου. Μέσα σ’ αυτό βρέθηκαν χώροι για την προετοιμασία της τροφής (εστία) καθώς και ένας αποθηκευτικός χώρος. Στην κορυφή του λόφου οι δύο πρώτοι περίβολοι ορίζουν την κεντρική αυλή, σημείο αναφοράς όλων των δραστηριοτήτων του οικισμού. Στο Β.Α άκρο της κεντρικής αυλής στο τέλος της Νεολιθικής περιόδου(τέλος 4ης χιλιετίας) χτίστηκε ένα μεγάλο μέγαρο που αποτελείται από δύο δωμάτια και ένα πρόδομο. Στο εσωτερικό δωμάτιο σώζεται μία κτιστή πεταλοειδής εστία. Το οίκημα αυτό συνδέθηκε με κάποια μορφή κοινωνικής ιεραρχίας και κεντρικής εξουσίας, η οποία όπως φαίνεται άρχισε να διαμορφώνεται σιγά-σιγά στο τέλος της Νεολιθικής περιόδου και της Τελικής Νεολιθικής αναπτύχθηκε πλήρως κατά τη διάρκεια της Πρώιμης Εποχής του Χαλκού.

Κατά τη Μέση Εποχή του Χαλκού(2η χιλιετία π.Χ.) ο λόφος χρησιμοποιήθηκε ως νεκροταφείο με λίθινους κιβωτιόσχημους τάφους. Στην Ύστερη Εποχή του Χαλκού(14ος αι. π.Χ.) στη ΝΔ πλευρά του λόφου χτίζεται ένας μεγάλος θολωτός τάφος, ενώ στην ΝΔ γωνία της κεντρικής αυλής χτίζεται ένα μέγαρο που στη θεμελίωσή του χρησιμοποιούνται λίθινες πλάκες από κιβωτιόσχημους τάφους της Μέσης Εποχής του Χαλκού.

Τα πρώτα χωριά

Η Θεσσαλία, που βρίσκεται στο κέντρο περίπου της Ελληνικής χερσονήσου, παρουσιάζει αξιοσημείωτη εναλλαγή τοπίων και οικοσυστημάτων. Το εσωτερικό της χαρακτηρίζεται από δύο μεγάλες πεδινές εκτάσεις με χαμηλούς λόφους. Στο παρελθόν σημαντική ήταν και η παρουσία μίας εκτεταμένης λίμνης, της Βοιϊδος, σημερινή Κάρλα, η οποία σήμερα πλέον έχει αποξηρανθεί. Στο ΝΑ άκρο της υψώνεται ο ορεινός όγκος του Πηλίου που βρέχεται από το Αιγαίο πέλαγος. Priza la Marea Egee Golful Pagassitikos sigure a dat foarte devreme posibilitatea de a comunica cu alte societati neolitice de pe insule și zonele de coastă ale M. Ασίας.

Το κλίμα κατά την νεολιθική περίοδο, που ήταν λίγο πιο υγρό από το σημερινό με παρόμοιες θερμοκρασίες, ευνοούσε την ανάπτυξη κυρίως δασών βελανιδιάς και κωνοφόρων στα ορεινά παράλληλα με χαμηλή θαμνώδη βλάστηση. Πολλά είδη άγριων ζώων ζούσαν στην περιοχή αυτή, όπως το κόκκινο ελάφι, το ζαρκάδι, ο λαγός και το αγριογούρουνο. Στις μεγάλες πεδιάδες ήταν συνήθης η καλλιέργεια σιτηρών και οσπρίων.

Στην αρχή της νεολιθικής περιόδου, περίπου στα μέσα της 7ης χιλιετίας π.Χ. (6800 π.Χ.), εμφανίστηκαν τα πρώτα δείγματα μόνιμης εγκατάστασης με τη μορφή μικρών χωριών. Επιλέγοντας θέσεις σε λοφώδεις περιοχές με πρόσβαση στις πεδινές, κατάλληλες για καλλιέργεια αλλά και σε εκτάσεις πρόσφορες για κτηνοτροφία.

Από τις πρώτες καλύβες που κατασκεύαζαν οι νεολιθικοί άνθρωποι με κλαδιά και δέρματα, έχουν απομείνει μόνο τα ελλειψοειδή ορύγματα της βάσης τους. Δείγματα τέτοιων κατασκευών έχουν βρεθεί στο οικισμό του Σέσκλου, στα στρώματα της Ακεραμικής Νεολιθικής (7η χιλιετία π.Χ.)

Στις αμέσως επόμενες φάσεις της Νεολιθικής περιόδου (6η χιλιετία π.Χ.) τα σπίτια χτίζονταν με πιο ανθεκτικά υλικά όπως η πέτρα και ο πηλός και ήταν ορθογώνιmileniu î.Hr.�ωμάτια. Τα θεμέλια ήταν πέτρινα και οι τοίχοι χτίζονταν με ωμά πλιθιά. Η ξύλινη στέγη έφερε επάλειψη από πηλό και ήταν δίρριχτη ή τετράρριχτη ανάλογα με το μέγεθος του σπιτιού. Elementele arhitecturale ale suprastructurii sunt cunoscute din resturile de argilă și lemn găsite în săpăturile de case neolitice. Πολύτιμες είναι οι πληροφορίες από τα πήλινα ομοιώματα σπιτιών. Όπως φαίνεται από τα ομοιώματα αυτά, υπήρχαν μεγάλα ανοίγματα στους τοίχους, που μπορεί να ερμηνευθούν ως πόρτες ή παράθυρα καθώς και μία οπή στην στέγη για τον καπνό από την εστία.

Τόσο στο εσωτερικό των σπιτιών όσο και σε εξωτερικούς χώρους δίπλα από αυτά, υπήρχαν διάφορες κατασκευές για την εξυπηρέτηση καθημερινών αναγκών, όπως εστίες, φούρνοι, αποθηκευτικοί κι εργαστηριακή χώροι.

Η ΕΠΟΧΗ ΤΟΥ ΧΑΛΚΟΥ

Το ανάκτορο της Ιωλκού

Dimini

ΜΥΚΗΝΑΪΚΟΣ ΟΙΚΙΣΜΟΣ – ΑΝΑΚΤΟΡΟ

Palatul micenian Diminiou construit între flancul de est a dealului cu așezarea neolitică în principal secțiunea soluționarea miceniene de drum. ‘Un pridvor pe drumul pe care a trecut de decontare a dus la palat. Το ανάκτορο αποτελείται από δύο μεγάλα μέγαρα που πλαισιώνονται από άλλα μικρότερα κτίρια και συνδέονται με μία εσωτερική αυλή. Θεμελιώθηκε στις αρχές του 13°” αιώνα π.χ.. (Υστεροελλαδική ΙΙΙΒ1 περίοδος) πάνω σ’ ένα παλιότερο μέγαρο τον 14° αιώνα π.Χ. και εγκαταλείφθηκε στις αρχές του 12ου αιώνα π.Χ. (Υστεροελλαδική ΙΙΓ πρώιμη περίοδος).

Το πρώτο κτίριο ονομάστηκε Μέγαρο A και έχει προσανατολισμό A προς Δ. Αποτελείται από δύο πτέρυγες δωματίων που συνδέονται μεταξύ τους με ένα διάδρομο. Στη βόρεια πτέρυγα βρίσκονται οι κύριοι χώροι διαμονής, ενώ στη νότια πτέρυγα οι βοηθητικοί και εργοστασιακοί χώροι. În’ ένα χώρο εργαστηριακό αποκαλύφθηκε ένα λίθινο σταθμίο με τρία εγχάρακτα σύμβολα Γραμμικής B γραφής, în timp ce în hol a fost un set de forme de piatră și alte instrumente legate de metalurgie. Οι τοίχοι του Μεγάρου A σώζονται αρκετά καλά σε ικανό ύψος και είναι επιχρισμένοι, όπως και τα δάπεδα, από λευκό ασβεστοκονίαμα. Προς τα βόρεια και προς τα νότια αναπτύσσονται δύο ανεξάρτητες πτέρυγες.

Οι θολωτοί τάφοι

Στους άνακτες της Ιωλκού, χωρίς αμφιβολία πλέον, ar trebui să fie atribuită la două morminte mari, boltite investigat Dimini la inceputul secolului trecut. Οι μεγάλοι θολωτοί τάφοι είναι από τα σημαντικότερα μνημεία της μυκηναϊκής αρχιτεκτονικής και έχουν βρεθεί αρκετοί σε όλοι την Ελλάδα. Ο πρώτος τάφος που έχει βρεθεί στο Διμήνι, γνωστός ως τάφος της Τούμπας ανακαλύφθηκε το 1901 από τον Β. Στάη. Ο τάφος έχει κτιστεί με το εκφορικό σύστημα και αποτελείται από ένα μακρύ διάδρομο, με ένα στόμιο συνολικού μήκους 16,30μ. που έκλεινε με θύρα. Τρεις μεγάλες πέτρες αποτελούν το υπέρθυρο του στομίου ενώ πάνω από το υπέρθυρο ανοίγεται το ανακουφιστικό τρίγωνο, απαραίτητο για την καλή στατική επάρκεια του κτιρίου. Σήμερα ένα μέρος από τη θόλο του μνημείου έχει καταρρεύσει, αλλά την εποχή που κατασκευάστηκε ήταν κλειστή μέχρι επάνω και καλυμμένη με χώμα. Στον τάφο αυτό, η κατασκευή του οποίου τοποθετείται στο 13ο αι. π.Χ., În interiorul domului a fost o anumită partiție ca un mormânt cameră care a acceptat patul de moarte. Το νεκρικό δωμάτιο καλύπτονταν με μεγάλες ορθογώνιες πλάκες και το ύψος των τοίχων έφτανε το ένα μέτρο.

Δυστυχώς το μνημείο βρέθηκε συλημένο και δεν έχουν βρεθεί κτερίσματα παρά μόνο λίγες χρυσές ψηφίδες, ελεφάντινα κομβία και τμήματα σπειροειδών κοσμημάτων από υαλόμαζα, που ξέφυγαν της προσοχής των αρχαιοκάπηλων, οι οποίοι μάλλον σύπ.Χ.αν τον τάφο, μπαίνοντας από το ανακουφιστικό τρίγωνο στα αρχαία και όχι στα νεότερα χρόνια. Πολύ σημαντικό εύρημα είναι η ψήφος ενός χρυσού περιδεραίου που βρέθηκε κατά την διάρκεια των εργασιών στερέωσης του μνημείου. Η μήτρα με την οποία κατασκευάζονταν αυτές οι χρυσές ψήφοι, έχει βρεθεί στα εργαστήρια του Μεγάρου Α.

Ακριβώς απέναντι από τον τάφο, στις υπώρειες του λόφου, υπάρχει ένας δεύτερος τάφος, λίγο προγενέστερος(14ο αι. π.Χ), που είναι γνωστός ως θολωτός τάφος Λαμιόσπιτο. Ο θολωτός τάφος Λαμιόσπιτο διατηρείται γενικά στην αρχική του μορφή, εκτός από το κεντρικό τμήμα της οροφής του που είχε καταπέσει καθώς είχε συληθεί κατά την αρχαιότητα. Ωστόσο, απέδωσε σπουδαία ευρήματα, όπως κοσμήματα και χάλκινα όπλα που εκτίθενται στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο. Η διάμετρός του είναι 8,20μ. και το σωζόμενο ύψος είναι 8,20μ. Η πρόσβαση στον τάφο γίνεται μέσω δρόμου μήκους 14,50μ. και πλάτους 3,30μ., ο οποίος παρουσιάζει προσανατολισμό Β-ΒΑ. Οι παρειές του συγκρατούνται από αναλήμματα μέγιστου ύψους 4,50μ. Στο δρόμο υπήρχαν δύο φράγματα από αργούς λίθους, ένα δίπλα στο στόμιο και ένα άλλο στο άλλο άκρο του. Η είσοδος στο εσωτερικό του τάφου γινόταν μέσω μιας θύρας ύψους 3,00μ. και πλάτους 1,90μ. Από το στόμιο του τάφου ξεκινούσε ένα θρανίο ύψους 0,55μ. και πλάτους 0,50μ., κτισμένο από 5 σειρές ωμών πλίθινων που περιέτρεχε τον τοίχο του θόλου. Ο Χρ. Τσούντας θεώρησε ότι αποτελούσε τον τόπο προσωρινής εναπόθεσης του νεκρού και τοποθέτησης ταφικών κτερισμάτων. Κάτω από το θρανίο αυτό, βρέθηκαν δύο λαξεύματα από δάπεδο της θόλου όπου είχαν τοποθετηθεί τέσσερα σκυλιά που προφανώς συνόδευαν τον άνακτα στο κυνήγι. Το υπέρθυρο του τάφου αποτελείται από 4 μεγάλες πλάκες και φέρει ανακουφιστικό τρίγωνο. Η θόλος σώζεται σχεδόν ακέραπ.Χκαι είναι κτισμένη με εκφορικό σύστημα. Ο τάφος αυτός πρόσφατα αναστηλώθηκε και αποτελεί επισκέψιμο μνημείο.

Ο μύθος

Ο σημαντικTotuși μυθολογικός κύκλος είναι αυτός που αναφέρεται στην μυθική πόλη της Ιωλκού από όπου ξεκίνησε η Αργοναυτική εκστρατεία, η πρώτη μεγάλη ναυτική εξόρμηση των Ελλήνων. Σύμφωνα με το μύθο ιδρυτής της Ιωλκού ήταν ο Αιολίδης Κρηθέας. Οι Αιολίδες είχαν ως κοιτίδα τους τη Θεσσαλία, που παλιά ονομαζόταν Αιολίδα. Αυτοί μετακινήθηκαν από την αρχαία Άρνη, ίσως από την σημερινή περιοχή του Πύργου Κιερίου Καρδίτσας, στην κεντρική Θεσσαλία, προς τα ανατολικά Θεσσαλικά παράλια. Μετά την εγκατάσταση των Μινύων, κέντρο του Μυκηναϊκού πολιτισμού στη Θεσσαλία.

Σύμφωνα με το μύθο ο Πελίας, γιος του Κρηθέα, σφετερίστηκε το θρόνο από τον πρωτότοκο ετεροθαλή αδερφό του τον Αίσονα και βασίλευε στην Ιωλκό. Ο Ιάσονας, ο γιος του Αίσονα, μεγάλωσε ασφαλής στο Πήλιο κοντά στον Κένταυρο Χείρωνα και όταν κατέβηκε από το Πήλιο στην Ιωλκό για να διεκδικήσει τον θρόνο του πατέρα του, έφτασε εκεί μονοσάνδαλος καθώς έχασε το ένα του σανδάλι περνώντας από τον ποταμό Άναυρο. Τότε ο Πελίας θυμήθηκε έναν παλαιότερο χρησμό, σύμφωνα με τον οποίο θα έχανε την εξουσία του από έναν μονοσάνδαλο άντρα, και για να προστατέψει το θρόνο του έστειλε τον Ιάσονα στην Κολχίδα, στη χώρα του Αιήτη, για να φέρει πίσω το χρυσόμαλλο δέρας. Έτσι, οργανώθηκε η Αργοναυτική εκστρατεία, η πρώτη πανελλήνια εξόρμηση, implicând toate greacă pentru a găsi metale prețioase și noi tehnologii și noi piețe pentru circulația produselor grecești. Ο Ιάσονας με τη βοήθεια της Μήδειας έφερε πίσω από την ασιατική ακτή το χρυσόμαλλο δέρας. Η συνέχεια της ιστορίας μας είναι γνωστή από την ομώνυμη τραγωδία του Ευριπίδη. Ο Πελίας αρνείται να παραδώσει το θρόνο στον Ιάσονα. Έτσι, με την επιστροφή του Ιάσονα ξεσπούν ταραχές στο παλάτι της Ιωλκού. Το θρόνο κράτησε τελικά ο γιος του Πελία, ο Άκαστος, ο οποίος δεν μπορεί να ξαναδώσει τη δύναμη και την αίγλη στο βασίλειο της Ιωλκού. Έτσι στη δεύτερη μεγάλη πανελλήνια εξόρμηση στην Τροία η αρχηγία των καραβιών περνάει στον Εύμηλο, το γιο του Αδμήτου από τις γειτονικές Φερές.

Η ταύτιση της αρχαίας Ιωλκού, της πρωτεύουσας των Μινύων βασιλέων που κατείχε κυρίαρχη θέση στο Παγασητικό κόλπο, αποτελούσε πάντα για τους ερευνητές της Θεσσαλίας το πρώτο θέμα. Μέχρι το 1980 δύο θέσεις με μυκηναϊκά ερείπια ήταν γνωστές στον κόλπο του Παγασητικού. Η θέση στα Παλιά (το λεγόμενο Κάστρο του Βόλου) που είχε ταυτιστεί παλιότερα με την Ιωλκό και τη θέση στα Πευκάκια που είχε ταυτιστεί με το λιμάνι της Ιωλκού, τη Νήλεια.

Ωστόσο οι παραπάνω απόψεις για ταύτιση της αρχαίας Ιωλκού αναθεωρήθηκαν από την αποκάλυψη ενός εκτεταμένου μυκηναϊκού κέντρου στον αρχαιολογικό χώρο του Διμηνίου.

Ιωλκός : Η πόλη των μυθικών Αργοναυτών

Στην Ύστερη Εποχή του Χαλκού, γνωστή ως Μυκηναϊκή περίοδος, η ακμή της Θεσσαλίας είναι μεγάλη αφού αποτελείται από εννέα ηγεμονίες και μετέχει στην εκστρατεία της Τροίας με 280 πλοία και κεντρικό ήρωα τον Αχιλλέα. Η αρχαιολογική έρευνα καθημερινά επαληθεύει αυτή την εικόνα της Μυκηναϊκής Θεσσαλίας και φέρνει στο φως νέους οικισμούς που σήμερα ξεπερνούν τους 100. Έτσι, δεν είναι παράδοξο, ούτε τυχαίο, ότι στη Θεσσαλία αυτήν την περίοδο γεννήAșaν οι πιο σπουδαίοι μύθοι των Ελλήνων, ούτε ότι στη γη αυτή εντοπίζεται η ελληνική κοσμογο�Στην Ύστερη Εποχή του Χαλκού�τούνται οι θεοί του Ολύμπου, οι Τιτάνες της Όθρυος, οι Λαπίθες και οι Κένταυροι, με πιο γνωστό τον Κένταυρο Χείρωνα στο Πήλιο.

Η Μαγνησία στην εποχή του Χαλκού

În timp ce trecerea de la neolitic la epoca bronzului este considerat ca o secțiune culturală majoră, στην πραγματικότητα στη Θεσσαλία δεν παρατηρούνται άμεσες και ουσιαστικές διαφορές ανάμεσα στις δύο εποχές. Η Νεολιθική Εποχή κληροδότησε τόσα πολλά στοιχεία στην Εποχή του Χαλκού, că modificările au avut loc persistat treptat și completată pentru o lungă perioadă de timp practici și metode de neolitic. Η μορφή των οικισμών και ο τρόπος ζωής δεν αλλάζουν σε πολλά βασικά σημεία. Economia se bazează în principal pe vechi tradiții agricole și fermele și astfel în acest domeniu nici o revoluție are loc în regiunea Tesalia, σε αντίθεση με την Ανατολή, η οποία είχε το προβάδισμα στις εξελίξεις με προηγμένη τεχνολογία και μεταλλουργία.

Αυτό που άλλαξε πιστεύουμε τα πράγματα και αποτέλεσε μία σημαντική παράμετρο που επηρέασε τα χαρακτηριστικά της κατοίκησης στην αρχή της Εποχής του Χαλκού στην περιοχή του Παγασητικού, είναι ένα γεωλογικό επεισόδιο που χρονολογήθηκε με C14 στην 4η χιλιετία π.Χ. Αυτό το γεωλογικό επεισόδιο, σύμφωνα με τον γεωλόγο Zangger, είχε ως αποτέλεσμα η ακτογραμμή να απομακρυνθεί από το Διμήνι, το οποίο από τότε έπαψε να είναι παράλιο , και να δημιουργηθεί μία μεγάλη πεδιάδα όπου ιδρύθηκε μία οργανωμένη μυκηναϊκή πόλη με ισχυρό διοικητικό, οικονομικό και θρησκευτικό κέντρο. Η πόλη αυτή ήταν κτισμένη στην άκρη μίας Ιωλκάς, μίας βαθιάς αύλακας (Ησύχιος, Ιωλκά : βαθιά αύλακα) ενώ το λιμάνι της ήταν στα Πευκάκια.

ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΕΣ

Ευχαριστούμε

την αρχαιολόγο κα. Βασιλική Αδρύμη-Σισμάνη
για τα κείμενα που υπάρχουν στην ιστοσελίδα, καθώς και το
προσωπικό του αρχαιολογικού χώρου Διμηνίου.