Προέλευση τοπωνυμίου:

Υπάρχουν δύο εκδοχές για την ετυμολογία της λέξης Διμήνι.

Een daarvan is de "twee maanden", de twee maanden dat u in zo Kalibitou leefde, οι αγρότες που είχαν τα σπίτια τους στη Μακρινίτσα.

Hoewel deskundigen beschouwen deze versie heersen, slechts dertig jaar geleden, schriftgeleerden hoorden en "Ntimin Kalyvion" als de naam van de regio, Versterking van de mening van Kordatou dat iemand Ntimin Pasha, κληροδότησε το όνομά του στο χωριό.

Σύντομη ιστορική αναδρομή

Dimini is een voortzetting van de grote prehistorische nederzetting met inbegrip van de neolithische nederzetting, heuveltop en de latere prehistorische nederzetting, -zuidoosten- στην πεδινή έκταση.

De Basisschool Diminiou gelegd tussen 1868 -1870, werkte als een gemeenschap als de bevrijding van Thessalië, το 1881, και υπάγονταν στο Δήμο Μακρινίτσας.

De Zosimas Esphigmenitis geven de exploitatie van twee grammatodidaskaleion dorp, το 1887. Sinds 1907 schoolbezoek en meisjes. Το 1^ο Monotaxio Primary School Diminiou bediend huurhuis totdat de aardbeving van 1957. Nadat de 1958, αρχίζει η ανέγερση του μεγάλου διδακτηρίου.

Οι οικισμοί Διμηνίου και Παλιουρίου πρέπει να ιδρύθηκαν κατά τον 19^ο eeuwse bewoners Makrinitsas. Στις αρχές του 20^ου eeuw werd het gebied verlaten, beiden waren er in hun hol rovers. Ζωντάνευε μόνο όταν έρχονταν οι αγρότες από τη Μακρινίτσα.

De Palioyri ervaren een, over, korte levensduur van ongeveer een eeuw. Ωστόσο επρόκειτο για κεφαλοχώρι καθώς καταγράφονται συχνές επισκέψεις εκπροσώπων των θρησκευτικών και πολιτικών αρχών του τόπου καθώς και η ύπαρξη δημοτικού σχολείου.

De nakomelingen van het land en de ontwikkeling van de veestapel, gemarkeerd seizoenen van welvaart naar het dorp die werd verlaten, na de Civil, omdat ze te weinig basisinfrastructuur, zoals vervoer en het raster. De verhuizing van Paliouriton, de afwikkeling van Diminiou, ολοκληρώθηκε στη δεκαετία του ’70.

Op weg naar Volos, er is een kleine nederzetting van Sampanaga (de naam van een Turkse landeigenaar plaatsnaam) Vrouwelijk monster. Εκεί υπάρχει και η εκκλησία της Κοίμησης της Θεοτόκου.

Sesklo

Προέλευση τοπωνυμίου:

Sesklo dankt zijn naam aan de plant snijbiet, het publiek Pazios. Wilde Pazios zijn overal rond het dorp en vooral de archeologische site. Ο Τσούντας γράφει ότι το όνομα του χωριού είναι και Σέσκουλον.

Σύντομη ιστορική αναδρομή:

De prehistorische nederzetting van Sesklo ontwikkeld over de heuvel “Kastraki” en in het gebied rond de huidige Sesklo. Ο χώρος κατοικήθηκε για πρώτη φορά στα μέσα της 7^ηςMillennium. Τα εντυπωσιακά ευρήματα της περιοχής επέτρεψαν στους αρχαιολόγους να μελετήσουν μια από τις παλαιότερες προϊστορικές κοινότητες της Ευρώπης.

De eerste vermelding van de naam van het dorp is het klooster Dushan Trikala. Onder de donors, ingeschreven in een speciaal boek, er iemand Seskliotis. Η εγγραφή εικάζεται ότι έγινε γύρω στα 1600.

In de narthex van de kerk van de aartsengelen (Ai Commander is de beschermheilige van het dorp) is eOrigin placenameaps ...". Aangezien de gegevens betekenen de aps ... 1700, είναι φανερό ότι ο ναός χτίσθηκε τον 18^ο αιώνα. Derhalve staat vast dat, ondanks het gerapporteerBeknopte chronologie�ων οικισμός τον 18^ο αιώνα.

De Leake echter, staten, eerste, zijnde decadent nederzetting in het gebied: "Twintig vervallen huizen met slechts een christelijke inwoner, vertegenwoordiger van Ali Pasha, με ειδική αποστολή”.

Argyris FILIPPIDIS, λίγα χρόνια αργότερα, το 1815, bezoekt het dorp en schrijft voor 150 huizen, praten over de opkomst en ondergang van de plaats. "Hij is de oudere woningen alsof Volos, Maar vandaag is ellendig (dorp) και ο Θεός να τους φέρει εις τα πρώτα τους”.

Ο Ζαχαρίου αναφέρει ότι η προηγούμενη ευεξία του τόπου οφείλονταν σε μικρές βιοτεχνίες επεξεργασίας μεταξιού.

Met acne, maar de nabijgelegen Volos, het dorp begint te dalen. Με την είσοδο του 19^ου αιώνα, overgebracht naar de oude Grand Bazaar, Sesklo waren. Dus, de weinige overgebleven bewoners "wonen met georgikin", κατά τον Φιλιππίδη.

Naar 1912, Sesklo behoort tot de gemeente Feres, die is gebaseerd Velestino. Dan, omdat het "in hun voordeel 300 bewoners en een school voor basisonderwijs ", autonomie en een aparte gemeenschap. Deze school is uiteraard gecomponeerd door 1953 van een eenpersoonskamer. Vervolgens voegde sommige cellen gedoneerd door kerk en, λίγα χρόνια αργότερα, gebouwd, op het land gekocht van de Gemeenschap, καινούργιο διδακτήριο.

Tijdens het interbellum, waren in het dorp en tent-woning Arvanitovlachs. Deze mensen werden ondergebracht in huizen gebouwd in concessie, uit de Gemeenschap, οικόπεδα.

Na de Tweede Wereldoorlog, vooral in het decennium '50-'60, de hetenschap Sesklou behandeld watervoorziening projecten, Huishouding, χάραξης δρόμων που άλλαξαν τη μορφή του τόπου και τη ζωή των πολιτών.

Het 1971 richtte de FootEen paar jaar later Sesklou en 1984 δημιουργείται ο Πολιτιστικός Σύλλογος Σέσκλου.

Σε ολόκληρο τον 20^ο αιώνα, Sesklo domineert de verwijzing naar dipool Greki- Vlachs en de dorpelingen zijn Vlachs Karagounides in othrong. De oudste is, μιλούν και τη βλάχικη γλώσσα.

The Stone Age

Begrafenissen

Binnen de neolithische nederzettingen gevonden zelden normale begravingen in eenvoudige kuilen met de doden in een samengetrokken positie of secundaire begravingen met vertaling van het bot. Vaakst geïdentificeerd crematies, vooral zuigelingen, in funereal vazen. Vele malen, vooral in gevallen van baby's, begraven waren onder de vloeren van huizen in het Neolithicum. Parallel, μόνο στη διάρκεια της Νεότερης και Τελικής Νεολιθικής έχουν εντοπισθεί οργανωμένα νεκροταφεία έξω από τα όρια των οικισμών.

Het bovenstaande is bekend uit weinig archeologisch bewijs. Ωστόσο, geloven dat de dood is een belangrijke gebeurtenis voor de neolithische samenlevingen en verstoren het normale leven van de gemeenschap. Η συμπεριφορά προς τους νεκρούς έμμεσα παραπέμπει και στις κοινωνικές σχέσεις μεταξύ των μελών της κοινότητας.

Sesklo

De prehistorische plaats van Sesklo ontwikkeld over de heuvel Kastrákion definiëren twee stromen en rond. Zijn 15 km ten ZW van Volos, dichtbij het dorp Sesklo. Bewoond sinds het midden van de 7e millennium tot de midden-bronstijd. De schikking bereikte zijn hoogtepunt in het Midden Neolithicum (5η χιλιετία), die zich over een groot gebied, minstens 100 στρεμμάτων.

Het is een van de grootste plaatsen in Griekenland voor de kennis van de Pre-Aardewerk Neolithicum (late 7e millennium voor Christus), vooral omdat hier het Neolithicum drieluik (permanent verblijf, landbouw, vee) opgenomen netto. De omvang van de nederzetting in Aceramic periode kan niet worden vastgesteld . Details van deze fase zijn geïdentificeerd zodat Kastraki heuvel (Σέσκλο Α), en voorbij de noordoostelijke rand van de Akropolis (Sesklo C). Het blijft hut, als ondiepe geulen, Stichting loopgraven voor dunne rechthoekige huis, κυκλικούς λάκκους και τμήματα συμπαγούς πηλού από τα τοιχώματα πιθανόν οικήματος.

Overblijfselen van de vroegneolithische zijn zowel in Sesklo A gevonden, en de platte kant naar het westen (Σέσκλο Β) en omgeving. Een belangrijk kenmerk van de architectuur van deze fase is de diversiteit van de soorten en de verscheidenheid van materialen, want er waren zo stenen huis funderingen en muren van bakstenen, en de vervaardiging van gevormde klei, eenmaal met buitenlamellen, σαν ορθοστάτες.

De meeste architectonische overblijfselen zijn vandaag de dag zichtbaar zijn in de archeologische site van Sesklo behoren tot het Midden-Neolithicum (6η χιλιετία). Gedurende deze periode is de nederzetting zich op Kastraki (Σέσκλο Α), en de vlakke helling naar het westen (Σέσκλο Β) en rond , σ’ een ruimte zoals hierboven vermeld ongeveer 100 acres. Deze periode valt samen met de bekende Sesklo cultuur, terwijl het aardewerk gevonden in de nederzetting lag aan de basis van dating subperioden Midden Neolithicum. De afwikkeling van deze periode geeft het beeld van een georganiseerde schikking met bindweefsel. Door brand verwoest in de late 5e millennium en verlaten voor meer dSesklo Bια.

Een van de meest interessante gebouwen van het Midden-Neolithische periode op de Akropolis Sesklo A is het zogenaamde Huis van de Pottenbakker. Het huis is vernoemd naar de eerste opgraving Chr. Tsounta, επειδή μέσα στα δωμάτια διατηρήθηκαν κατά χώραν πολλά αγγεία λόγω της ξαφνικής �millenniumς από τη φωτιά.

In dit huis kwamen twee belangrijke architectonische fasen, dat is chronologisch geplaatst in het Midden Neolithicum. In de eerste fase (M.N.III.A), een eenvoudige, vierkant gebouw met een vloer van gele klei en middelgrote platen. De haven is gelegen aan de westelijke muur, leidt in een overdekte binnenplaats naar het westen. In de tweede fase (M.N.III.V), werden gereconstrueerd grootschalige: De binnenplaats was een apart huis, terwijl het huis zelf groeide in lengte en hadden twee kamers gescheiden door een scheidingswand. De noordelijke kamer met opslagvaten en in situ, terwijl de zuidelijke met structuren voor de bereiding van voedsel en andere activiteiten huisje. Η θύρα του στη δεύτερη φάση ανοίχτηκε στον ανατολικό τοίχο.

Opvallend architectonisch element is de drie Antiriou de noordelijke muur scheidt de noordzijde van het gebouw in 3 nagenoeg gelijke lengte segmenten. Bij voldoende hoogte wordt gehandhaafd zalven REACTIVE en de tussenwand met klei. Πολλές ενδείξεις συνηγορούν για την ύπαρξη στην οικία αυτή ενός ημιορόφου που στηρίχθηκε στις αντιρήδες αυτές.

Het Huis van de Pottenbakker door brand verwoest en heeft opgedaan bijzonder belang bij het herstel van de geschiedenis van de nederzetting, vooral het einde van het Midden Neolithicum, της οποίας θεωρείται χαρακτηριστικό δείγμα.

Sesklo herbouwd na verwoesting in de late Neolithicum, maar alleen op de site van de Acropolis. Deze periode gebouwd op het hoogste punt van de Akropolis Concert. Het paleis werd opgegraven door Chr. Tsounta begin van de 20e eeuw. Dit is een complex met vestibule, grote kamer en de kamer was omringd door een systeem van ronde stenen behuizingen. Rond’ αυτόν τον κεντρικό πυρήνα διατάσσονταν τα υπόλοιπα σπίτια του οικισμού.

Het gebouw is georiënteerd oost-west en de ingang bevindt zich in het westen. In de grote zaal werd gevonden in een aarden vloer piloktisti vierhoekige plaat met lint rand. Drie conische gaten in het midden van de kamer onthullen hun palen die het dak. Twee kleine stenen constructies elliptische vorm van de Northwestern. γωνία του θαλάμου σχετίζονται με τις τροφοπαρασκευαστικές δραστηριότητες των ενοίκων.

Ανατολικά του κυρίως δωματίου διαμορφώνεται ένας ξεχωριστός χώρος που πιθανόν αποτελεί τον οπισθόδομό του.

De gehele Zuidoost. kant van het land rond het Paleis, en een gedeelte van het paleis nu ingestort in de aangrenzende beek, Echter, deze structuur blijft nog steeds de meest indrukwekkende herenhuis in het Neolithicum’ in Thessalië, λόγω του μεγέθους του.

Later selectief bewoond in de vroege en midden-bronstijd. Om deze periode behoort een aantal woningen op de Akropolis (Σέσκλο Α) καθώς και οι κιβωτιόσχημοι τάφοι που βρέθηκαν τόσο στο Σέσκλο Α όσο και στο Σέσκλο Β.

Diminio

De neolithische nederzetting twee maanden is de chronologische continuïteit van Sesklo gebouwd op een lage heuvel van 16 m. Gelegen aan de westelijke rand van het moderne dorp Diminiou, 5 χλμ. van de stad Volos. De nederzetting is 3 χλμ. van de huidige kustlijn, Echter, de periode van de stichting (einde van het vijfde millennium voor Christus) de kustlijn is gelegen op ongeveer een kilometer. Een belangrijk kenmerk van Diminiou is de continue bewoning van het laat-neolithicum tot het einde van de Late Bronstijd. Wij zijn van mening dat de toegang tot laaggelegen gebieden geschikt waren voor agrarische teelt en veehouderij, αλλά κυρίως η δυνατότητα της επικοινωνίας με θαλάσσιες οδούς προς το κεντρικό Αιγαίο αποτελούσαν τις κύριες προϋποθέσεις για τη αδιάκοπη κατοίκηση στο Διμήνι.

Het is een zeer goed georganiseerd schikking, waar komen de meeste van onze informatie over de ruimtelijke organisatie van het laat-neolithicum. Uniek architectonisch element zijn de 6 concentrische stenen behuizingen geleidelijk opgebouwd in paren rond de heuvel. De steen behuizingen kruisen een gelijke radiale gemonteerd catwalks, het scheiden van de nederzetting in 4 secties. Onder de paren van behuizingen bouwde de huizen hadden stenen funderingen, bakstenen bovenbouw en bestond uit 2-3 κύρια δωμάτια και βοηθητικούς χώρους.

Een big room house, bekend als House N staat voor de specifieke organisatie van het interieur. Binnen’ Het was ontdekt voor de bereiding van voedsel (haard) en een opslagruimte. Op de top van de heuvel, de eerste twee behuizingen bepalen de centrale binnenplaats, referentiepunt voor alle activiteiten van de schikking. In de noordoostelijke rand van de centrale rechtbank aan het einde van het Neolithicum(einde van het 4de millennium) bouwde een groot herenhuis bestaande uit twee kamers en een vestibule. Binnen een kamer overleeft een ingebouwde hoefijzer uitbraak. Het huis is verbonden met een of andere vorm van sociale hiërarchie en gecentraliseerde macht, η οποία όπως φαίνεται άρχισε να διαμορφώνεται σιγά-σιγά στο τέλος της Νεολιθικής περιόδου και της Τελικής Νεολιθικής αναπτύχθηκε πλήρως κατά τη διάρκεια της Πρώιμης Εποχής του Χαλκού.

Tijdens de midden-bronstijd(2η χιλιετία π.Χ.) De heuvel werd gebruikt als een begraafplaats met stenen cist graven. Στην Ύστερη Εποχή του Χαλκού(14e eeuw. π.Χ.) de zuidwest kant van de heuvel bouwde een grote gewelfde graf, ενώ στην ΝΔ γωνία της κεντρικής αυλής χτίζεται ένα μέγαρο που στη θεμελίωσή του χρησιμοποιούνται λίθινες πλάκες από κιβωτιόσχημους τάφους της Μέσης Επο�Een Seskloαλκού.

De eerste dorpen

Thessalië, gelegen in het centrum van de Griekse schiereiland, presenteert een opmerkelijke verscheidenheid aan landschappen en ecosystemen. Het interieur wordt gekenmerkt door twee grote vlaktes met lage heuvels. In het verleden was de belangrijkste aanwezigheid van een groot meer, van Voiidos, Vandaag Carla, die vandaag de dag nu is opgedroogd. Tot eind stijgt de berg van Pelion kust van de Egeïsche Zee. De afvoer naar de Egeïsche Zee via de beveiligde Pagasitikou Golf gaf heel vroeg de mogelijkheid om te communiceren met andere Neolithische gemeenschappen op eilanden en aan de kust van M. Ασίας.

Het klimaat in de Neolithische periode, die een beetje meer vloeistof dan de huidige met gelijkaardige temperaturen was, heeft de ontwikkeling van voornamelijk naaldbossen en eikenbossen in de hooglanden langs lage struikachtige begroeiing. Vele soorten wilde dieren die in deze regio, zoals edelherten, hert, de haas en het everzwijn. Στις μεγάλες πεδιάδες ήταν συνήθης η καλλιέργεια σιτηρών και οσπρίων.

Aan het begin van het Neolithicum, rond het midden van de 7de eeuw voor Christus. (6800 π.Χ.), toonde de eerste tekenen van een vaste inrichting in de vorm van kleine dorpen. Het kiezen van posities in heuvelachtige gebieden met toegang tot laagland, κατάλληλες για καλλιέργεια αλλά και σε εκτάσεις πρόσφορες για κτηνοτροφία.

Vanaf de vroegste hutten gebouwd door de Neolithische mensen met takjes en huiden, liet alleen de ovale kuilen hun basis. Voorbeelden van dergelijke structuren zijn gevonden in het dorp Sesklou, de lagen van de Pre-Aardewerk Neolithicum (7η χιλιετία π.Χ.)

In de komende fasen van de Neolithische periode (6η χιλιετία π.Χ.) huizen werden gebouwd met meer duurzame materialen zoals steen en klei en was rechthoekig met een of twee kamers. De funderingen waren stenen en de muren werden gebouwd met ruwe bakstenen. De houten dak gebracht smeerbare klei was schuine of vierzijdig afhankelijk van de grootte van het huis. De architectonische elementen van de bovenbouw zijn bekend uit de resten van klei en hout gevonden in opgravingen van neolithische huizen. Waardevolle informatie uit de klei modellen van huizen. Zoals blijkt uit deze dummies, er waren grote openingekme wanden, που μπορεί να ερμηνευθούν ως πόρτες ή παράθυρα καθώς και μία οπή στην στέγη για τον καπνό από την εστία.

Zowel binnen het huis en buiten naast hen, Er waren verschillende constructies om dagelijkse behoeften te dienen, als brandpunten, ovens, αποθηκευτικοί κι εργαστηριακή χώροι.

De Bronze

Het paleis van Iolcus

ΔΙΜΗΝΙ

MYKINAIKOS DADING – PALACE

De Myceense paleis Diminiou gebouwd tussen de oostelijke flank van de heuvel met de neolithische nederzetting en in het lichaam van de Myceense nederzetting met de weg. ‘Een veranda op de weg die de nederzetting overgestoken leidde tot het paleis. Het paleis bestaat uit tweemillennium voor Christuseerd door kleinere gebouwen met elkaar verbonden door een binnenplaats. Opgericht in begin 13 °” eeuw voor Christus. (Helladic periode IIIV1) πάνω σ’ een oudere herenhuis de 14 ° eeuw voor Christus. en verlaten in het begin van de 12e eeuw voor Christus. (Late Brons IIC vroege periode).

Het eerste gebouw werd vernoemd Hal A en A is gericht op D. Het bestaat uit twee vleugels kamers verbonden door een gang. In de noordelijke vleugel zijn de belangrijkste plaatsen van de woonplaats, terwijl in het nut en Winkelruimte zuidvleugel. In’ een ruimtelaboratorium bleek een steen stathmio met drie gegraveerde symbolen Lineair B schrift, terwijl in de gang vond een reeks stenen matrijzen en andere instrumenten betreffende de metallurgie. De wanden van de hal A bewaarde goed genoeg om voldoende hoogte en wordt gepleisterd, zoals vloeren, wit gips. Προς τα βόρεια και προς τα νότια αναπτύσσονται δύο ανεξάρτητες πτέρυγες.

De gewelfde graven

Om de Iolkou herstellen, zonder twijfel de meest, worden toegewezen twee grote gewelfde graven onderzocht Dimini begin vorige eeuw. Het bestaan ​​van de tombes behoren tot de belangrijkste monumenten van de Myceense architectuur en vond meerdere in alle Griekenland. Het eerste graf ooit gevonden in Diminio, bekend als het graf heuvel werd ontdekt in 1901 uit B. Stai. Het graf werd gebouwd met ekforic systeem bestaat uit een lange gang, een mondstuk totale lengte 16,30 m. dat bij gesloten deur. Drie grote stenen vormen de bovendorpel van de mond en over de spiegel opende het verlichten van driehoek, belang een goede statische ontwerp van het gebouw. Vandaag de dag een deel van de koepel van het monument is ingestort, maar op het moment dat het werd gebouwd was gesloten en bedekt met aarde. In deze tombe, waarvan de constructie is geplaatst in de 13e eeuw. π.Χ., Binnen de koepel was een speciale partitie als een kamer graf waarin het sterfbed aanvaard. Το νεκρικό δωμάτιο καλύπτονταν με μεγάλες ορθογώνιες πλάκες και το ύψος των τοίχων έφτανε το ένα μέτρο.

Helaas, werd het monument geplunderd en zijn alleen te vinden een paar juweeltjes gouden mozaïek, ivoren knoppen en delen van spiraalvormige sieraden gemaakt van glas, die de aandacht van plunderaars zijn ontsnapt, die liever geplunderd graf, Het invoeren van het verlichten van driehoek in het oude en niet in latere jaren. Zeer belangrijke bevinding is de stemming van een gouden ketting, dat gevonden werd in de loop van het werk vaststelling van het monument. De matrix die deze golden stemmen vervaardigd, έχει βρεθεί στα εργαστήρια του Μεγάρου Α.

Direct tegenover het graf, aan de voet van de heuvel, Er is een tweede graf, weinig voorafgaande(14eeuw. π.Χ), bekend als gewelfde graf Lamiospito. De gewelfde graf Lamiospito in zijn oorspronkelijke vorm algemeen gehandhaafd, met uitzondering van het centrale deel van het dak was ingestort en hadden geplunderd in de oudheid. Ωστόσο, leverde significante bevindingen, zoals sieraden en bronzen wapens weer in het Nationaal Archeologisch Museum. Zijn diameter is 8,20 m. en bewaard hoogte is 8,20 m. De toegang tot het graf is door weglengte 14.50 m. en breedte 3.30m, die presenteert georiënteerde N-NE. De gezichten van de terrassen op maximale hoogte 4,50 m behouden. Op de weg waren er twee dammen van puin, naast een mond en een aan het andere uiteinde. De entree in de tombe was door een deur hoogte 3.00 m. breedte en 1,90 m. Uit de mond van het graf begon een bureau hoogte 0,55 m. en breedte 0.50 m, gebouwd 5 rijen ruwe adobe loopt langs de wand van de koepel. De Chr. Onderlijkstrekker voelde dat was de plaats van de tijdelijke opslag van de dood en het graf goederen. Onder de bank dit, vond twee gravures van de vloer van de koepel, waar zij vier honden die blijkbaar vergezeld de Wanax jacht had geplaatst. De bovendorpel van het graf bestaat uit 4 grote borden en breng het verlichten driehoek. De koepel overleeft bijna intact en is gebouwd met ekforic systeem. Ο τάφος αυτός πρόσφατα αναστηλώθηκε και αποτελεί επισκέψιμο μνημείο.

The Legend

De belangrijkste mythologische cyclus zoals die in de mythische stad van Iolcus waar de Argonauten, de eerste grote marine-expeditie van de Grieken. Volgens de legende oprichter van Iolcus was Aiolidos Kritheas. De Eolische hadden als hun geboorteplaats Thessalië, voorheen genaamd Aeolis. Ze verhuisden van het oude Arni, misschien wel het huidige gebied van de Toren Kieriou Karditsa, in het centrum van Thessalië, oostwaarts Thessalian kust. Na het installeren Minion, κέντρο του Μυκηναϊκού πολιτισμού στη Θεσσαλία.

Volgens de legende Pelias, zoon Krithea, eigenen de troon van zijn oudste halfbroer Aeson en de koning van Iolcus. Jason, de zoon van Aeson, groeide op safe in Pilion nabij de centaur Chiron en wanneer afstammen van Pelion naar Iolcus naar de troon van zijn vader opeisen, monosandalos kwamen er na het verliezen van een sandaal die de rivier Anavros. Toen Pelias herinnerde een oudere orakel, volgens welke het zou haar macht te verliezen van een man monosandalo, en om de troon te beschermen stuurde Jason naar Colchis, zijn land Aetes, terug te brengen het Gulden Vlies. Έτσι, organiseerde de Argonauten, de eerste panhelleense dashboard, waarbij alle Griekse naar edelmetalen en nieuwe technologieën en nieuwe markten te vinden voor het verkeer van Griekse producten. Jason met de hulp van Medea meegebracht uit de Aziatische oever van het GVoor ChristusVlies. De rest van het verhaal is bekend bij ons van de tragedie van Euripides. Pelias weigert om de troon over te geven aan Jason. Έτσι, de terugkeer van Jason rellen uitbarsten in het paleis van Iolcus. De troon uiteindelijk nam de zoon van Pelias, de Acastos, die niet kunnen terug te geven de kracht en de heerlijkheid in het Koninkrijk der Iolcus. Dus de tweede grote landelijke campagne om Troje de aanvoerder van de passerende schepen in Eumelus, το γιο του Αδμήτου από τις γειτονικές Φερές.

De identificatie van oude Iolkou, de hoofdstad van Minya koningen bezat een dominante positie in de baai Pagassitikos, altijd, voor onderzoekers van Thessalië het eerste onderwerp. Totdat 1980 twee sites met Myceense ruïnes waren bekend Bay Pagassitikos. De locatie in de oude (de zogenaamde Kasteel van Volos) die eerder werden geïdentificeerd door Iolcos en positie in Peukakia die werd geïdentificeerd met de haven van Iolcus, τη Νήλεια.

Ωστ�naarπαραπάνω απόψεις για ταύτιση της αρχαίας Ιωλκού αναθεωρήθηκαν από την αποκάλυψη ενός εκτεταμένου μυκηναϊκού κέντρου στον αρχαιολογικό χώρο του Διμηνίου.

Iolcos : De stad van de mythische Argonauten

Στην Ύστερη Εποχή του Χαλκού, bekend als de Myceense periode, de rand van Thessalië is groot omdat bestaat uit negen vorstendommen en neemt deel aan de Trojaanse oorlog met 280 schepen en de belangrijkste held Achilles. Archeologisch onderzoek dagelijks controleren deze foto van de Myceense Thessalië en brengt nieuwe nederzettingen die op dit moment hoger zijn dan het licht 100. Έτσι, is het niet verwonderlijk, noch willekeurig, dat in Thessalië momenteel geboorteplaats van de belangrijkste mythen van de Grieken, noch dat het land ligt het Griekse kosmogonie en theogonie. Dit plaatste de goden van Olympus, Titans Othrios, Lapiths en de Centaurs, με πιο γνωστό τον Κένταυρο Χείρωνα στο Πήλι�Diminignesia in Brons

Terwijl de overgang van het Neolithicum tot de Bronstijd wordt beschouwd als een belangrijk cultureel kruispunt, eigenlijk in Thessalië er geen directe en wezenlijke verschillen tussen de twee seizoenen. Het Neolithicum nagelaten zoveel elementen in de Bronstijd, dat veranderingen voorgedaan geleidelijk en werd voltooid voor een lange tijd aanhield praktijken en methoden van de Neolithische periode. De vorm van de nederzettingen en de levensstijl niet een aantal belangrijke punten te wijzigen. Zijn economie berust vooral op oude landbouw en veeteelt traditie en dus op dit gebied geen revolutie plaatsvindt in Thessalië, in tegenstelling tot de East, η οποία είχε το προβάδισμα στις εξελίξεις με προηγμένη τεχνολογία και μεταλλουργία.

Wat we dingen veranderd en was eDusgrijke factor die de kenmerken van bewoning aan het begin van de bronstijd in de regio Pagassitikos, is een geologische episode gedateerd op de C14 in de 4e millennium v. Chr. Deze geologische gebeurtenis, volgens geoloog Zangger, resulteerde in de kustlijn te wijken van de Diminio, die inmiddels opgehouden te bestaan ​​een kust , en maak een grote vlakte waar was een georganiseerde Myceense stad met een sterke administratieve, economische en religieuze centrum. De stad werd gebouwd op de rand van een IOLKOU, een diepe groef (Hesychius, IOLKOU : diepe groef) ενώ το λιμάνι της ήταν στα Πευκάκια.

THANKS

Dank

archeoloog Ms. Royal Adrymi-Sismani
voor de teksten op de site, καθώς και το
προσωπικό του αρχαιολογικού χώρου Διμηνίου.