Ερευνητική ομάδα :

Ευάγγελος Αυδίκος (Επιστημονικός Υπεύθυνος)
Χρήστος Παπακώστας
Έλενα Μπότση
Γιώτα Πολίτη
Μαρία Τιμπλαλέξη
Σταυρούλα Γκάγκα

Κάτοικοι : 2.094

Οικισμοί :

Κάκαβος

Παλιούρι

Στα δυτικά της πόλης του Βόλου και σε απόσταση 3 χλμ. από το Διμήνι βρίσκεται εδώ και 200 χρόνια ο οικισμός του Παλιουρίου. Πρόκειται για ένα παραδοσιακό χωριό, ανάμεσα σε βουνά, το οποίο είναι χτισμένο εξολοκλήρου με πέτρες και το οποίο αναπτύχθηκε το 19ο αιώνα μέχρι τα μέσα του 20ου αιώνα. Η καλλιεργήσιμη έκτασή του ανέρχεται σε 15 000 τ.μ. Οι κύριες καλλιέργειες είναι ελιές, αχλαδιές, αμπέλια και σιτηρά. Παράλληλα αναπτύσσεται η κτηνοτροφία.

Όλα τα οικοδομήματα στο Παλιούρι, εκτός από εφτά κτίσματα που κατασκευάστηκαν μετά τους σεισμούς του 1955-57, είναι κατασκευασμένα και στεγασμένα με πέτρες από την περιοχή. Το ξύλο που χρησιμοποιήθηκε για τις στέγες και τα περβάζια (καστανιές και έλατα), προέρχεται κυρίως από το Πήλιο. Στο Παλιούρι δεν ευδοκιμούν καστανιές. Οι τεχνικοί που το κατασκεύασαν προέρχονταν από τη δυτική Μακεδονία, κυρίως από το Λέχοβο.

Σήμερα στο Παλιούρι υπάρχουν γύρω στα εκατό σπίτια, τα περισσότερα από τα οποία είναι κατεστραμμένα. Τα πρώτα σπίτια του οικισμού ήταν τριώροφα. Ήταν αρχοντικά με μικρές πόρτες , κάποια παράθυρα και διέθεταν τους απαραίτητους χώρους : φούρνο, αποθήκη, αχυρώνα, στάβλο. Στο ισόγειο βρίσκονταν το χειμερινό δωμάτιο, η κουζίνα και η αποθήκη. Στον 1ο όροφο υπήρχε το δωμάτιο υποδοχής και κάποια άλλα δωμάτια και στο 2ο όροφο θερινά υπνοδωμάτια για τις γυναίκες. Οι σκελετοί των σπιτιών ήταν κατασκευασμένοι αοπό ξύλο καστανιάς και από πλάκες από την περιοχή. Τα περισσότερα από αυτά τα οικήματα, καθώς επίσης και πολλά διώροφα κτίσματα, υπέστησαν ζημιές από τους σεισμούς του 1955-57. Οι παροτρύνσεις των μηχανικών της νομαρχίας και ο φόβος των κατοίκων είχαν ως αποτέλεσμα τη μείωση του αριθμού των ορόφων των κτισμάτων κι έτσι η μορφή του οικισμού αλλοιώθηκε σημαντικά.

Το πρόγραμμα του δήμου στοχεύει στη διατήρηση και την προβολή του παραδοσιακού οικισμού του Παλιουρίου. Η παραδοσιακή αρχιτεκτονική της περιοχής αποτελεί ένα ιστορικό και πολιτιστικό μνημείο. Το μακροπρόθεσμο αποτέλεσμα της επιχείρησης θα ευνοήσει την ανάπτυξη περιοχών που δεν είναι ιδιαιτέρως ανεπτυγμένες και ορεινών περιοχών που έχουν παραμεληθεί και δεν έχουν ιδιαίτερη τουριστική ανάπτυξη (παρά το γεγονός ότι διαθέτουν ιδιαίτερα πολιτισμικά στοιχεία και πλούσια πολιτιστική κληρονομιά). Το πρόγραμμα θα συμβάλλει στη συγκράτηση του τοπικού πληθυσμού, στην αποκατάσταση των παραδοσιακών κτισμάτων και στην ανάπτυξη της επαγγελματικής δραστηριότητας στην περιοχή. Παράλληλα, θα συμβάλλει στη δημιουργία ενός δικτύου σύμπραξης μεταξύ των δήμων που θα έχει ως τελικό στόχο την προβολή των παραδοσιακών οικισμών. Αυτού του είδους η συνεργασία μπορεί ταυτοχρόνως να παίξει έναν πιλοτικό ρόλο για άλλους δήμους που δεν είναι μέλη του δικτύου, αλλά που έχουν ιστορικά και πολιτιστικά μνημεία, δίνοντάς τους τη δυνατότητα να οργανώσουν δράσεις κοινού συμφέροντος και πολιτισμικής προσέγγισης.

Πηγή πληροφοριών : www.mediterritage.eu

Κάτοικοι : 837

Οικισμοί

Χρυσή Ακτή Παναγιάς (69 κάτοικοι) : Η παραλία Χρυσής Ακτής Παναγιάς, μια φυσική παραλία χωρίς ιδιαίτερες παρεμβάσεις και βραβευμένη με τη γαλάζια σημαία, αποτελεί τόπο ξεκούρασης και ψυχαγωγίας για όλες τις ηλικίες.

Ο Δήμος Αισωνίας πήρε το όνομά του από τον Αίσονα, έναν από τους τρεις γιους του βασιλιά της Ιωλκού Κρηθέα και της Τηρούς, ο οποίος σύμφωνα με τη μυθολογία ίδρυσε τη θεσσαλική πόλη Αισόνα, κοντά στο σημερινό Σέσκλο. Ο Αίσονας παντρεύτηκε την Πολυμήδη και απέκτησε έναν γιο, τον Ιάσονα, ο οποίος τέθηκε επικεφαλής της Αργοναυτικής Εκστρατείας.

Ο Δήμος Αισωνίας προέκυψε από τη συνένωση των γειτονικών κοινοτήτων Διμηνίου και Σέσκλου, οι οποίες έχουν γίνει παγκοσμίως γνωστές για τους δύο προϊστορικούς τους οικισμούς. Τα αντικείμενα που έχουν έρθει στο φως από τις ανασκαφές στους οικισμούς αυτούς φωτίζουν τη νεολιθική εποχή στο μυχό του Παγασητικού Κόλπου και στη Θεσσαλία γενικότερα.

Επισκεφτείτε τους αρχαιότερους οικισμούς της Ευρώπης στο Δήμο Αισωνίας, σε πολύ μικρή απόσταση από την πόλη του Βόλου.