Η ΑΝ.Ε.ΒΟ. δημιουργήθηκε από την απόσχιση ενός κλάδου της πρώην ΔΕΜΕΚΑΒ και ασχολείται με τη διαχείριση προγραμμάτων και την αναζήτηση χρηματοδοτήσεων. Μπορεί επιπλέον να παρέχει συμβουλευτικό ρόλο, τεχνικά και επιστημονικά, τόσο στις υπηρεσίες του Δήμου Βόλου όσο και σε άλλους Δήμους ή φορείς.
Η ΑΝ.Ε.ΒΟ. Α.Ε. είναι η νέα Αναπτυξιακή Εταιρεία του Δήμου Βόλου που από την 1η Ιανουαρίου 2011 διαδέχτηκε τη Δημοτική Επιχείρηση του Δήμου Βόλου (ΔΕΜΕΚΑΒ)

Η ΑΝ.Ε.ΒΟ συστήθηκε σύμφωνα με τις διατάξεις του Κ.Ν 2190/20 (ΦΕΚ αριθ. Ε228476/28.12.2010), με την επωνυμία ΑΝΑΠΤΥΞΙΑΚΗ ΒΟΛΟΥ-Αναπτυξιακή Ανώνυμη Εταιρεία και διακριτικό τίτλο ΑΝ.Ε.ΒΟ. Α.Ε. και αρχικό μετοχικό κεφάλαιο 320.000,00 ευρώ.

Το μετοχικό κεφάλαιο καλύπτεται από τις εισφορές των ιδρυτών, ως ακολούθως:
α) Ο Δήμος Βόλου με 317.000,00 ευρώ, που προέρχονται από την εισφορά της καθαρής θέσης του κλάδου των προγραμμάτων της Δημοτικής Επιχείρησης Μελετών-Κατασκευών και Ανάπτυξης Βόλου (ΔΕΜΕΚΑΒ).
β) Η Κοινότητα Μακρινίτσας με 3.000,00 ευρώ.

ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΑΡΤΕΜΙΔΑΣ

ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟΙ ΥΠΑΛΛΗΛΟΙ

ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΑ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

24280- 93249 ΦΑΞ:24280-93654

24280-93278-93279

24280-93249

24280-93207 & 93249

24280-93249 & 93207

24280/93249 & 93207

24280-93207 & 93249

e-mail Δημοτικής Ενότητας Αρτέμιδας: dimosartemidas@yahoo.gr

ΤΟΠΙΚΗ  ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ  ΑΝΩ ΛΕΧΩΝΙΩΝ  (2014-2019)

 ΤΟΠΙΚΗ  ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ  ΑΓ. ΒΛΑΣΙΟΥ  (2014-2019)

Το χωριό οφείλει την ονομασία του στην Μονή του Αγίου Λαυρεντίου που κτίσθηκε από ρωμαιοκαθολικούς βενεδικτίνους μοναχούς (τους Αμαλφινούς) κατά την περίοδο των Σταυροφοριών (11ος αι.). Το μοναστήρι αργότερα εγκαταλείφθηκε για να κτισθεί εκ νέου ως ορθόδοξη μονή από τον όσιο Λαυρέντιο τον Τραπεζούντιο, μοναχό από την Μεγίστη Λαύρα του Αγίου Όρους. Η ανακατασκευή του μοναστηριού ολοκληρώθηκε το 1378 με την οικονομική βοήθεια του αυτοκράτορα Αλέξιου Γ΄ Κομνηνού. Σήμερα η Μονή του, που βρίσκεται λίγο έξω από το χωριό, αποτελεί γυναικείο κοινόβιο.

Την εποχή που ανακατασκευάστηκε η Μονή του Αγίου Λαυρεντίου, τον 14ο αι., τότε άρχισε να κατοικείται και το χωριό. Η τοποθεσία του χωριού και η σχετική αυτονομία της περιοχής από κεντρικές εξουσίες οδήγησε σε ανάπτυξη της γεωργίας, της βιοτεχνίας και του εμπορίου. Έτσι, στους μετέπειτα αιώνες, με την έλευση και άλλων νέων κατοίκων – Ηπειρωτών, Βλάχων και νησιωτών – και με την ανάπτυξη της γεωργίας και του εμπορίου, το χωριό του Αγίου Λαυρεντίου μεγάλωσε πολύ, για να φτάσει σε περίοδο ακμής από τα τέλη του 17ου αι. έως τα μέσα του 19ου αι. Οι Αγιολαυρεντίτες καλλιεργούσαν ελιές και οπωροφόρα στις πλαγιές κάτω από το χωριό τους έως τον κάμπο μεταξύ Αγριάς και Λεχωνίων, ενώ το εμπόριο της ελιάς προς όλα τα Βαλκάνια και τις Παραδουνάβιες περιοχές απέφερε μεγάλα κέρδη.

Στα χρόνια της Επανάστασης του 1821, ο ιερομόναχος Κασσαβέτης υπέγραψε την επαναστατική προκήρυξη για την απελευθέρωση της Θεσσαλίας στο αρχονταρίκι της Μονής του Αγίου Λαυρεντίου.

Σήμερα, ο Άγιος Λαυρέντιος παραμένει ένα από τα κεφαλοχώρια του Πηλίου. Οι κάτοικοι του χωριού εξακολουθούν να ζουν από την γεωργία, ενώ σημαντική πηγή εσόδων αποτελεί και ο τουρισμός.

Το χωριό διατηρεί πλούσια την παραδοσιακή αρχιτεκτονική του με πολλές εκκλησίες, αρχοντικά, πλατείες, βρύσες και λιθόστρωτους δρόμους (καλντερίμια). Εκτός από την Μονή του Αγίου Λαυρεντίου, ο επισκέπτης μπορεί να θαυμάσει το ξωκλήσι της Παναγίας Σουραβλού (αφιερωμένο στην Ζωοδόχο Πηγή), τον Άγιο Αθανάσιο και τον Άγιο Δημήτριο στην κεντρική πλατεία.

2) Διασχίζοντας το χωριό των Άνω Λεχωνίων, ο δρόμος μας οδηγεί στο χωριό Αγ. Βλάσιο σε απόσταση περίπου 15 χλμ. Από το Βόλο. Η διαδρομή από Άνω Λεχώνια προς Άγιο Βλάσιο είναι απόλαυση για τους επισκέπτες και τους φυσιολάτρες. Το χωριό (πρώην ανεξάρτητη κοινότητα και νυν διαμέρισμα του Δήμου Αρτέμιδος) εκτείνεται από τον Παγασητικό (οικισμός Μαλάκι) έως τα μέσα υψώματα του Πηλίου. Ο συνολικός πραγματικός πληθυσμός του ανέρχεται σε 785 κατοίκους (απογραφή 2001) και στο χωριό λειτουργεί παιδικός σταθμός και δημοτικό σχολείο.

Η ονομασία του οφείλεται στην εκκλησία του χωριού, που είναι αφιερωμένη στον ομώνυμο άγιο και είναι χτισμένη το 1836. Η παλαιότερη ονομασία του χωριού ήτανΚαραμπάς ή Καραμπάσι, που στα τουρκικά σημαίνει μαύρη κεφαλή. Στα χρόνια αμέσως μετά την απελευθέρωση της Θεσσαλίας (1881), το Καραμπάσι έγινε διαμέρισμα του Δήμου Νηλείας. Το 1914, το Καραμπάσι έγινε ανεξάρτητη κοινότητα και το όνομά του άλλαξε σε Άγιος Βλάσιος, από την ομώνυμη εκκλησία του χωριού που είναι κτίσμα του 1836. Από το 1998, ο Άγιος Βλάσιος αποτελεί δημοτικό διαμέρισμα του Δήμου Αρτέμιδος, που έχει την έδρα του στα Άνω Λεχώνια.

Στα χρόνια της Τουρκοκρατίας, ο οικισμός του Παλιόκαστρου, που βρίσκεται στην ρεματιά ανάμεσα στα Άνω Λεχώνια και τον Άγιο Βλάσιο, κατοικούνταν σχεδόν αποκλειστικά από Τούρκους. Όπως ήταν φυσικό, στον οικισμό υπήρχε και μουσουλμανικό τέμενος (τζαμί). Ο πύργος του τζαμιού (ο μιναρές) υπήρχε μισοκατεστραμμένος μέχρι τα τέλη του 20ού αι., αλλά βάνδαλοι Έλληνες τον ανατίναξαν.

3) Ακολουθώντας τη διαδρομή προς τα Κάτω Λεχώνια, βρίσκεται η Γέφυρα του Βρυχώνα. Η παλιά γέφυρα δίπλα της θεωρείται ιστορικό μνημείο. Είναι η πρώτη τσιμεντένια γέφυρα στην Ελλάδα. Χτίστηκε το 1917. Σήμερα έχει πλήρως ανακατασκευασθεί και δι αυτής περνούν οι γραμμές του ονομαστού τρένου του Πηλίου. Στα Κάτω Λεχώνια (11χλμ. 40μ. υψόμετρο) η βλάστηση οργιάζει και το άρωμα των λουλουδιών την άνοιξη μεθούν την ατμόσφαιρα. Οι ίδιοι οι κάτοικοι είναι και υπαίθριοι πωλητές των φρούτων και των λουλουδιών τους. Σε μικρή απόσταση από το χωριό υπάρχει μια θαυμάσια παραλία με περίφημες ταβερνούλες, η γνωστή με το όνομα Ακτή Χατζηβαγγέλη.

4) Στην περιοχή των Άνω Λεχωνίων βρίσκονται τα περίφημα κτίρια του Κοντού, ο πύργος του Ολύμπιου και του Κουκουσλή, τα νεοκλασικά του Χατζηκυριαζή και του Κατσιόπουλου καθώς και ο αναπαλαιωμένος Σταθμός του Τρένου. Αυτός ο σταθμός είναι η αφετηρία του θρυλικού τρένου του Πηλίου, του λεγόμενου «Μουτζούρη» που εκτελεί την διαδρομή από Λεχώνια στις Μηλιές του Πηλίου.

Επίνειο των Άνω Λεχωνίων είναι ο παραθαλάσσιος οικισμός Πλατανιδίων. Απέχει από το κέντρο του χωριού 1χλμ και από τον Βόλο 13 χλμ. Το όνομά του το πήρε από τα πολλά πλατάνια που είχε παλαιότερα. Στη δυτική άκρη του οικισμού υπάρχει αρχαιολογικός χώρος που ανακαλύφθηκε το 1966. Σήμερα τα Πλατανίδια, είναι αξιόλογο παραθεριστικό κέντρο και συγκεντρώνει πολλούς επισκέπτες από το εσωτερικό και το εξωτερικό. Υπάρχουν πολλά ενοικιαζόμενα δωμάτια και διαμερίσματα δίπλα στο κύμα. Ο επισκέπτης μπορεί να βρει πλούσιους και πικάντικους μεζέδες  στις παραθαλάσσιες ταβέρνες και άφθονο φρέσκο ψάρι από τους ντόπιους ψαράδες. Γενικά, είναι μία από τις όμορφες περιοχές του Πηλίου που αξίζει να την επισκεφθεί ο καθένας.

Ακολουθούμε τη σήμανση προς νοτιοανατολικό Πήλιο και γρήγορα βγαίνουμε από την πόλη, στην παραλιακή οδό κατά μήκος των ακτών του Παγασητικού κόλπου. Ο δρόμος οδηγεί στην Αγριά, 8 χλμ. από τον Βόλο. Αξίζει να δείτε τον παλιό Σιδηροδρομικό σταθμό των αρχών του 20ού αιώνα και τα παλιά βιομηχανικά κτήρια.

Συνεχίζοντας συναντάμε τα Κάτω και Άνω Λεχώνια (11χλμ.) Εκεί είναι η αφετηρία για το γραφικό τρενάκι του Πηλίου, το θρυλικό «Μουντζούρη» που μετά από διακοπή 25 χρόνων κάνει πάλι τη διαδρομή του στο βουνό. Μια διαδρομή 28χλμ, που περνά από τοξωτά πέτρινα γεφύρια, καταπράσινες πλαγιές, χαράδρες με τρεχούμενα νερά και καταλήγει στις Μηλιές με ενδιάμεσους σταθμούς στην “Άνω Γατζέα, στην Αγία Τριάδα, στον Αγ. Αθανάσιο.

Ο Άγιος Λαυρέντιος  βρίσκεται 21 χλμ. ανατολικά του Βόλου. Θα ακολουθήσετε το δρόμο προς Αγριά και θα στρίψετε αριστερά στο ύψος των Κάτω Λεχωνιών, όπου υπάρχει ταμπέλα προς “Αγιο Λαυρέντιο.

Ο Άγιος Βλάσιος απέχει 16 χιλιόμετρα από τον Βόλο την πρωτεύουσα του Νομού Μαγνησίας. Βρίσκεται σε υψόμετρο 300 μέτρων και αριθμεί 350 μόνιμους κατοίκους. Για να έρθετε στον Άγιο Βλάσιο ακολουθείτε την παραλιακή οδό από Βόλο προς Άνω Λεχώνια και εκεί στρίβετε αριστερά στον δρόμο προς Παλαιόκαστρο, Άγιο Βλάσιο, Άγιο Γεώργιο, Πινακάτες, Βυζίτσα, Μηλιές. Μια μαγευτική διαδρομή 5 χιλιομέτρων ακολουθεί τη ρεματιά της «Κουφάλας», μέσα από ένα καταπράσινο τοπίο με πλατάνια, κισσούς και καλλιεργημένες εκτάσεις με κηπευτικά, οπωροφόρα δέντρα και ελιές. Ανηφορίζοντας βλέπετε όλο τον Παγασητικό και τους γύρω ορεινούς σχηματισμούς σε ένα μαγευτικό τοπίο.