Το χωριό οφείλει την ονομασία του στην Μονή του Αγίου Λαυρεντίου που κτίσθηκε από ρωμαιοκαθολικούς βενεδικτίνους μοναχούς (τους Αμαλφινούς) κατά την περίοδο των Σταυροφοριών (11ος αι.). Το μοναστήρι αργότερα εγκαταλείφθηκε για να κτισθεί εκ νέου ως ορθόδοξη μονή από τον όσιο Λαυρέντιο τον Τραπεζούντιο, μοναχό από την Μεγίστη Λαύρα του Αγίου Όρους. Η ανακατασκευή του μοναστηριού ολοκληρώθηκε το 1378 με την οικονομική βοήθεια του αυτοκράτορα Αλέξιου Γ΄ Κομνηνού. Σήμερα η Μονή του, που βρίσκεται λίγο έξω από το χωριό, αποτελεί γυναικείο κοινόβιο.

Την εποχή που ανακατασκευάστηκε η Μονή του Αγίου Λαυρεντίου, τον 14ο αι., τότε άρχισε να κατοικείται και το χωριό. Η τοποθεσία του χωριού και η σχετική αυτονομία της περιοχής από κεντρικές εξουσίες οδήγησε σε ανάπτυξη της γεωργίας, της βιοτεχνίας και του εμπορίου. Έτσι, στους μετέπειτα αιώνες, με την έλευση και άλλων νέων κατοίκων – Ηπειρωτών, Βλάχων και νησιωτών – και με την ανάπτυξη της γεωργίας και του εμπορίου, το χωριό του Αγίου Λαυρεντίου μεγάλωσε πολύ, για να φτάσει σε περίοδο ακμής από τα τέλη του 17ου αι. έως τα μέσα του 19ου αι. Οι Αγιολαυρεντίτες καλλιεργούσαν ελιές και οπωροφόρα στις πλαγιές κάτω από το χωριό τους έως τον κάμπο μεταξύ Αγριάς και Λεχωνίων, ενώ το εμπόριο της ελιάς προς όλα τα Βαλκάνια και τις Παραδουνάβιες περιοχές απέφερε μεγάλα κέρδη.

Στα χρόνια της Επανάστασης του 1821, ο ιερομόναχος Κασσαβέτης υπέγραψε την επαναστατική προκήρυξη για την απελευθέρωση της Θεσσαλίας στο αρχονταρίκι της Μονής του Αγίου Λαυρεντίου.

Σήμερα, ο Άγιος Λαυρέντιος παραμένει ένα από τα κεφαλοχώρια του Πηλίου. Οι κάτοικοι του χωριού εξακολουθούν να ζουν από την γεωργία, ενώ σημαντική πηγή εσόδων αποτελεί και ο τουρισμός.

Το χωριό διατηρεί πλούσια την παραδοσιακή αρχιτεκτονική του με πολλές εκκλησίες, αρχοντικά, πλατείες, βρύσες και λιθόστρωτους δρόμους (καλντερίμια). Εκτός από την Μονή του Αγίου Λαυρεντίου, ο επισκέπτης μπορεί να θαυμάσει το ξωκλήσι της Παναγίας Σουραβλού (αφιερωμένο στην Ζωοδόχο Πηγή), τον Άγιο Αθανάσιο και τον Άγιο Δημήτριο στην κεντρική πλατεία.

2) Διασχίζοντας το χωριό των Άνω Λεχωνίων, ο δρόμος μας οδηγεί στο χωριό Αγ. Βλάσιο σε απόσταση περίπου 15 χλμ. Από το Βόλο. Η διαδρομή από Άνω Λεχώνια προς Άγιο Βλάσιο είναι απόλαυση για τους επισκέπτες και τους φυσιολάτρες. Το χωριό (πρώην ανεξάρτητη κοινότητα και νυν διαμέρισμα του Δήμου Αρτέμιδος) εκτείνεται από τον Παγασητικό (οικισμός Μαλάκι) έως τα μέσα υψώματα του Πηλίου. Ο συνολικός πραγματικός πληθυσμός του ανέρχεται σε 785 κατοίκους (απογραφή 2001) και στο χωριό λειτουργεί παιδικός σταθμός και δημοτικό σχολείο.

Η ονομασία του οφείλεται στην εκκλησία του χωριού, που είναι αφιερωμένη στον ομώνυμο άγιο και είναι χτισμένη το 1836. Η παλαιότερη ονομασία του χωριού ήτανΚαραμπάς ή Καραμπάσι, που στα τουρκικά σημαίνει μαύρη κεφαλή. Στα χρόνια αμέσως μετά την απελευθέρωση της Θεσσαλίας (1881), το Καραμπάσι έγινε διαμέρισμα του Δήμου Νηλείας. Το 1914, το Καραμπάσι έγινε ανεξάρτητη κοινότητα και το όνομά του άλλαξε σε Άγιος Βλάσιος, από την ομώνυμη εκκλησία του χωριού που είναι κτίσμα του 1836. Από το 1998, ο Άγιος Βλάσιος αποτελεί δημοτικό διαμέρισμα του Δήμου Αρτέμιδος, που έχει την έδρα του στα Άνω Λεχώνια.

Στα χρόνια της Τουρκοκρατίας, ο οικισμός του Παλιόκαστρου, που βρίσκεται στην ρεματιά ανάμεσα στα Άνω Λεχώνια και τον Άγιο Βλάσιο, κατοικούνταν σχεδόν αποκλειστικά από Τούρκους. Όπως ήταν φυσικό, στον οικισμό υπήρχε και μουσουλμανικό τέμενος (τζαμί). Ο πύργος του τζαμιού (ο μιναρές) υπήρχε μισοκατεστραμμένος μέχρι τα τέλη του 20ού αι., αλλά βάνδαλοι Έλληνες τον ανατίναξαν.

3) Ακολουθώντας τη διαδρομή προς τα Κάτω Λεχώνια, βρίσκεται η Γέφυρα του Βρυχώνα. Η παλιά γέφυρα δίπλα της θεωρείται ιστορικό μνημείο. Είναι η πρώτη τσιμεντένια γέφυρα στην Ελλάδα. Χτίστηκε το 1917. Σήμερα έχει πλήρως ανακατασκευασθεί και δι αυτής περνούν οι γραμμές του ονομαστού τρένου του Πηλίου. Στα Κάτω Λεχώνια (11χλμ. 40μ. υψόμετρο) η βλάστηση οργιάζει και το άρωμα των λουλουδιών την άνοιξη μεθούν την ατμόσφαιρα. Οι ίδιοι οι κάτοικοι είναι και υπαίθριοι πωλητές των φρούτων και των λουλουδιών τους. Σε μικρή απόσταση από το χωριό υπάρχει μια θαυμάσια παραλία με περίφημες ταβερνούλες, η γνωστή με το όνομα Ακτή Χατζηβαγγέλη.

4) Στην περιοχή των Άνω Λεχωνίων βρίσκονται τα περίφημα κτίρια του Κοντού, ο πύργος του Ολύμπιου και του Κουκουσλή, τα νεοκλασικά του Χατζηκυριαζή και του Κατσιόπουλου καθώς και ο αναπαλαιωμένος Σταθμός του Τρένου. Αυτός ο σταθμός είναι η αφετηρία του θρυλικού τρένου του Πηλίου, του λεγόμενου «Μουτζούρη» που εκτελεί την διαδρομή από Λεχώνια στις Μηλιές του Πηλίου.

Επίνειο των Άνω Λεχωνίων είναι ο παραθαλάσσιος οικισμός Πλατανιδίων. Απέχει από το κέντρο του χωριού 1χλμ και από τον Βόλο 13 χλμ. Το όνομά του το πήρε από τα πολλά πλατάνια που είχε παλαιότερα. Στη δυτική άκρη του οικισμού υπάρχει αρχαιολογικός χώρος που ανακαλύφθηκε το 1966. Σήμερα τα Πλατανίδια, είναι αξιόλογο παραθεριστικό κέντρο και συγκεντρώνει πολλούς επισκέπτες από το εσωτερικό και το εξωτερικό. Υπάρχουν πολλά ενοικιαζόμενα δωμάτια και διαμερίσματα δίπλα στο κύμα. Ο επισκέπτης μπορεί να βρει πλούσιους και πικάντικους μεζέδες  στις παραθαλάσσιες ταβέρνες και άφθονο φρέσκο ψάρι από τους ντόπιους ψαράδες. Γενικά, είναι μία από τις όμορφες περιοχές του Πηλίου που αξίζει να την επισκεφθεί ο καθένας.

Ακολουθούμε τη σήμανση προς νοτιοανατολικό Πήλιο και γρήγορα βγαίνουμε από την πόλη, στην παραλιακή οδό κατά μήκος των ακτών του Παγασητικού κόλπου. Ο δρόμος οδηγεί στην Αγριά, 8 χλμ. από τον Βόλο. Αξίζει να δείτε τον παλιό Σιδηροδρομικό σταθμό των αρχών του 20ού αιώνα και τα παλιά βιομηχανικά κτήρια.

Συνεχίζοντας συναντάμε τα Κάτω και Άνω Λεχώνια (11χλμ.) Εκεί είναι η αφετηρία για το γραφικό τρενάκι του Πηλίου, το θρυλικό «Μουντζούρη» που μετά από διακοπή 25 χρόνων κάνει πάλι τη διαδρομή του στο βουνό. Μια διαδρομή 28χλμ, που περνά από τοξωτά πέτρινα γεφύρια, καταπράσινες πλαγιές, χαράδρες με τρεχούμενα νερά και καταλήγει στις Μηλιές με ενδιάμεσους σταθμούς στην “Άνω Γατζέα, στην Αγία Τριάδα, στον Αγ. Αθανάσιο.

Ο Άγιος Λαυρέντιος  βρίσκεται 21 χλμ. ανατολικά του Βόλου. Θα ακολουθήσετε το δρόμο προς Αγριά και θα στρίψετε αριστερά στο ύψος των Κάτω Λεχωνιών, όπου υπάρχει ταμπέλα προς “Αγιο Λαυρέντιο.

Ο Άγιος Βλάσιος απέχει 16 χιλιόμετρα από τον Βόλο την πρωτεύουσα του Νομού Μαγνησίας. Βρίσκεται σε υψόμετρο 300 μέτρων και αριθμεί 350 μόνιμους κατοίκους. Για να έρθετε στον Άγιο Βλάσιο ακολουθείτε την παραλιακή οδό από Βόλο προς Άνω Λεχώνια και εκεί στρίβετε αριστερά στον δρόμο προς Παλαιόκαστρο, Άγιο Βλάσιο, Άγιο Γεώργιο, Πινακάτες, Βυζίτσα, Μηλιές. Μια μαγευτική διαδρομή 5 χιλιομέτρων ακολουθεί τη ρεματιά της «Κουφάλας», μέσα από ένα καταπράσινο τοπίο με πλατάνια, κισσούς και καλλιεργημένες εκτάσεις με κηπευτικά, οπωροφόρα δέντρα και ελιές. Ανηφορίζοντας βλέπετε όλο τον Παγασητικό και τους γύρω ορεινούς σχηματισμούς σε ένα μαγευτικό τοπίο.

Η διατήρηση των παραδόσεων έχει ιδιαίτερη σημασία για το Πήλιο γιατί είναι ένας σημαντικός παράγοντας του τουρισμού και της οικονομικής ευχέρειας.

Όπως σε όλα τα χωριά του Πηλίου, έτσι και σε αυτά που περιλαμβάνονται στο Δήμο Αρτέμιδος, υπάρχουν τοπικά καταστήματα και περίπτερα γυναικείων Συλλόγων που πωλούν αγνά παραδοσιακά προϊόντα με παλιές συνταγές. Παραδοσιακά γλυκά κουταλιού, λικέρ φρούτων, μαρμελάδες από φρέσκα φρούτα, καρποί, τσιτσίραβλα διατηρημένα στην άλμη, φυσικά βότανα και τσάι, σακουλάκια με μυρωδικά και μπαχαρικά, κάστανα, σπιτικές χυλοπίτες και τραχανά. Το φημισμένο μέλι του Αγ. Βλασίου και τα λεμονάτα ροδάκινα, ο βασιλικός πολτός, το αρωματικό λάδι, οι ελιές και τα προϊόντα τους, το ξύδι, το κρασί, φρούτα όπως μήλα, αχλάδια, κεράσια, τα κυδώνια, το τουρσί, το τσίπουρο, το τυρί και το γάλα, είναι μερικές μόνο από τις αμέτρητες παραδοσιακές γεύσεις.

Στα χωριά του Δήμου Αρτέμιδος ο επισκέπτης θα βρεί εκπληκτικές παραδοσιακές ταβέρνες και εστιατόρια με γνήσιες πηλιορείτικες γεύσεις. Σπετζοφάι, τυρόψωμο, κολοκυθοκορφάδες, στραπατσάδα, φασολάδα, μανιτάρια βουνού, θαλλασσινά κ.α. αποτελούν κάποιες από τις τοπικές σπεσιαλιτέ.

Στο πλήθος των τοπικών προϊόντων θα αποτελούσε παράλειψη να μην αναφερθούν τα υφαντά, τα κεραμικά και η ανθοκομία., το 60% της οποίας αναπτύσσεται στο νομό Μαγνησίας. Πρόκειται για παραδοσιακά είδη ανθέων, όπως π.χ. υπαίθρια οξύφυλλα φυτά  (γαρδένια, καμέλια, ορτανσία, αζαλέα κ.α.). ο Δήμος Αρτέμιδος, μάλιστα, σε συνεργασία με τη Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Μαγνησίας και τα Σύλλογο για τη Διάδοση της Ελληνικής Παράδοσης συμμετέχει ενεργά στην αναβίωση του εθίμου «Ανθεστήρια», που έχει τις ρίζες του στις αρχές του προηγούμενου αιώνα στα Κάτω Λεχώνια. Η ουσία του θεσμού της «Γιορτής των Λουλουδιών» είναι η ανάδειξη της ντόπιας παραγωγής, των συγκριτικών πλεονεκτημάτων του Δήμου σε ζητήματα τουριστικής ανάπτυξης αλλά και της παραγωγικής φυσιογνωμίας των χωριών του Δήμου.

Ο μόνιμος πληθυσμός του Αγίου Λαυρεντίου, σύμφωνα με την απογραφή του 2001, ανέρχεται σε 607 κατοίκους, που μοιράζονται σε 4 οικισμούς ως εξής:

• Άγιος Λαυρέντιος, 367 κάτ.
• Άγιος Απόστολος ο Νέος, 138 κάτ.
• Η Βροχιά, 82 κάτ.
• Οι Σερβανάτες, 20 κάτ.

Στην διοικητική περιφέρεια της πρώην κοινότητας και νυν δημοτικού διαμερίσματος του Αγίου Βλασίου ανήκουν τέσσερις οικισμοί:

• ο οικισμός του Αγίου Βλασίου με 485 κατοίκους,
• ο παραθαλάσσιος οικισμός Μαλάκι με 208 κατοίκους,
• ο οικισμός Παλιόκαστρο ή Παλαιόκαστρο με 65 κατοίκους, και
• ο οικισμός Στρόφλος ή Στρόφιλος με 27 κατοίκους (στοιχεία απογραφής2001).

Παραδοσιακά ο κυρίαρχος οικονομικός τομέας της περιοχής ήταν ο πρωτογενής. Σήμερα ο χαρακτήρας του Δήμου έχει αλλάξει σημαντικά. Λόγω της αστικοποίησης που παρατηρήθηκε τα τελευταία χρόνια. Παρότι ο πρωτογενής τομέας εξακολουθεί να παίζει σημαντικό ρόλο στο εισόδημα και την απασχόληση των κατοίκων, μεγάλο μέρος πληθυσμού έχει ως τόπο κατοικίας το Δήμο Αρτέμιδος και τόπο εργασίας το Π.Σ. Βόλου που βρίσκεται σε μικρή απόσταση, ενώ ο τουρισμός συμμετέχει όλο και περισσότερο στην τοπική οικονομία και την ανάπτυξη της περιοχής.

Η πνοή και η γεύση της θάλασσας, το άρωμα του βουνού, η γνωριμία με την παράδοση και την ιστορία του τόπου, οι σκιερές πλατείες, τα λιθόστρωτα καλντερίμια, οι πέτρινες βρύσες, οι εκκλησίες και τα πυργόσπιτα, πολύτιμα κοσμήματα που προβάλλουν σε κάθε στροφή του δρόμου, είναι τα δώρα του τόπου μας στον κάθε επισκέπτη, χειμώνα-καλοκαίρι.

Η Δημοτική Ενότητα Αρτέμιδος περιλαμβάνει τα Κάτω και Άνω Λεχώνια, τον Άγιο Λαυρέντιο και τον Άγιο Βλάσιο.

Τα Κάτω Λεχώνια, ένας μικρός επίγειος παράδεισος γεμάτος πολύχρωμα λουλούδια και μυρωδάτα φρούτα τα οποία ο επισκέπτης βρίσκει και μπορεί να προμηθευτεί σε κάθε γωνιά του δρόμου.

Τα Άνω Λεχώνια, έδρα του Δήμου Αρτέμιδος, βρίσκονται σε απόσταση 12 χιλιομέτρων από το Βόλο. Το χωριό είναι «πνιγμένο» στα λουλούδια και στα καλλωπιστικά φυτά και φημίζεται για τα φυτώριά του. Από εδώ, τα Άνω Λεχώνια, ξεκινά τα δρομολόγιά του το θρυλικό τρενάκι του Πηλίου. Περνά από τους σταθμούς της Άνω Γατζέας, της Αγίας Τριάδας, του Αγίου Αθανασίου Πινακατών, του οικισμού Αργυρέικα Βυζίτσας και τερματίζει στις Μηλιές. Το τρενάκι του Πηλίου που για 76 χρόνια, από το 1895 μέχρι το 1971, σκαρφάλωνε στο Πήλιο μεταφέροντας ανθρώπους και εμπορεύματα, συμβάλλοντας καθοριστικά στην αλματώδη ανάπτυξη της περιοχής. Στα Άνω Λεχώνια, πυργόσπιτα και νεοκλασικά όπως του Χατζηκυριαζή και του Κασιόπουλου, αρχοντικά όπως του Σαράφη χτισμένο το 1896 με σχέδιο του Εβαρίστο Ντε Κήρυκο, αναδύονται μέσα από το πράσινο, σπάνια λουλούδια αρχιτεκτονικής. Κολύμπι, φρέσκα ψάρια, γεύσεις παραδοσιακές σε γραφικά ταβερνάκια στην Ακτή Χατζηβαγγέλη και στα Πλατανίδια.

Τα Πλατανίδια προτιμούν πολλοί επισκέπτες σαν ορμητήριο για όλο το Πήλιο μια και διαθέτουν μεγάλη ποικιλία ενοικιαζόμενων δωματίων. Η απόσταση τους από το Βόλο είναι 14 χλμ. Η μικρή απόσταση από την πόλη, οι όμορφες παραλίες και οι πολλές επιλογές για καλό φαγητό και ησυχία είναι μερικοί από τους λόγους που βρίσκεται στην κορυφή των προτιμήσεων των επισκεπτών

Ο Άγιος Λαυρέντιος, το όνομά του το πήρε από το ομώνυμο βυζαντινό μοναστήρι που είναι κτισμένο κοντά στο χωριό. Μαγεύουν τα θαυμάσια αρχοντικά του και υπάρχει η δυνατότητα για ονειρεμένους περιπάτους. Είναι από τα ομορφότερα χωριά του Πηλίου και διατηρεί μέχρι σήμερα το παραδοσιακό του χρώμα.
Από τα σημαντικά αξιοθέατα της περιοχής θεωρείται η σπηλιά που κατοικούσε ο Κένταυρος Χείρων κατά την μυθολογία.

Από τα Άνω Λεχώνια προς Άγιο Βλάσιο η διαδρομή είναι καταπληκτική και φθάνοντας στην πλατεία μπορεί κανείς να επισκεφθεί την εκκλησία, χτισμένη το 1836 και να φάει στα ταβερνάκια κάτω από τον ίσκιο των πλατανιών.

Το Σουτραλί, παραλία προσιτή και στον επισκέπτη του Βόλου αποτελεί προτίμηση πολλών οικογενειών για κολύμπι και παιχνίδι.

Το Μαλάκι, τέλος, η όμορφη παραλία με τα πεντακάθαρα νερά, τα ωραία καταλύματα και τις νοστιμιές στα γραφικά ταβερνάκια της, συγκεντρώνει πολλούς επισκέπτες που αναζητούν την ησυχία έχοντας εξασφαλίσει την ποιότητα. Σ” αυτήν την περιοχή βρίσκεται και το μοναδικό σε όλη την Ελλάδα μουσείο Κεραμικής και Αγγειοπλαστικής της Οικ. Β. Ανετοπούλου.

Ο Δήμος Αρτέμιδος αποτελεί καταφύγιο, ορμητήριο. Ένας τόπος φιλόξενος και γλυκός για ξεκούραση και διασκέδαση.

Μέσα από την ιστοσελίδα μας, σας προσκαλούμε να περιηγηθείτε στα όμορφα χωριά του δήμου Αρτέμιδας, να γνωρίσετε την παράδοση και την ιστορία του τόπου, να απολαύσετε το άρωμα του βουνού και τη γεύση της θάλασσας, να περπατήσετε στα λιθόστρωτα καλντερίμια, να θαυμάσετε τα επιβλητικά πυργόσπιτα, τα αρχοντικά και τις εκκλησίες, στοιχεία που κοσμούν τον τόπο μας και τον καθιστούν ένα ζεστό καταφύγιο για τον επισκέπτη χειμώνα-καλοκαίρι.

]]> https://dimosvolos.gr/artemida/?feed=rss2&p=175 0