La Iglesia de la Virgen María (1903)

Άνω Βόλος. Στο βάθος ο λόφος της Επισκοπής.

Ο Ano Volos dividido, en los distritos de Profeta Elias, της CalleTrinidad, τηςMaría, της Diócesis yToumba. Entre los lugares de interés de la localidad se encuentra la iglesia de Nuestra Señora de la Presentación (Panayítsa), donde los visitantes pueden admirar los relieves en piedra caliza populares, que se monta en el exterior del santuario, καθώς και δύο θαυμάσια μαρμάρινα ανάγλυφα του 13ου αιώνα που ήταν εντοιχισμένα παλιότερα στον ναό της Επισκοπής και τα μετέφεραν από την παλιά και κατεστραμμένη μονή Οξείας Επισκέψεως της Μακρινίτσας.

Σuno de estos relieves representados vertical Virgen María de la mano también el Niño Jesús de pie en el otro lado estaba el monje Leoncio. Y el otro es erecto el Arcángel Miguel. Uno de los más interesantes,aún, atracciones de la iglesia son dos grandes carteles con caracteres bizantinos y textos arcaicos que están tallados en mármol, lado y dejó la llave de la iglesia. Desde el muy difícil la lectura e interpretación aún más difícil de textos tallada la fuente fue construida en 1713, με δαπάνη του τότε Επισκόπου Λαρίσης Παρθενίου.

La Iglesia de la Plaza de la Santísima Trinidad, πραγματικό μπαλκόνι πάνω από τον Βόλο.

Ο es una basílica de tres naves sin exo-nártex,con piedra isodomimena ntouvaria cubierto con cemento escasa y con un tejado a dos aguas cubierto de tejas romanas. Otros elementos decorativos del templo es un león, εντοιχισμένη ψηλά στο νότιο ντουβάρι και το νεώτερο και χτισμένο κολλητά στη δυτική πλευρά του ναού κωδωνοστάσιο.

ΑPo otros elementos monumentales del templo también es muy elegante la puerta Santuario en la Puerta Hermosa tallada pero sin muchos decorativos pantalla de madera hechos a mano,y el trono del obispo y el púlpito,con bordados de oro escasa. El buen arte y despótico y la mayoría de los iconos, algunos de los cuales pertenecen a la iglesia de la Asunción de la colina de la Diócesis, απ’τον οποίο μεταφέρθηκαν για καλύτερη ασφάλεια στο ναό των Εισοδίων.

Ο μακαρίτης αισθητικός της λαϊκής τέχνης  Κίτσος Μακρής, ήταν ο πρώτος που πρόσεξε μια ολόγλυφη ανθρώπινη κεφαλή στο ίδιο ντουβάρι, πάνω από την κεντρική κόγχη του Ιερού, eso es muy probable que representa el maestro constructor fundación o renovación del templo.

Σel campanario de la antigua iglesia, που βρισκόταν κοντά στη βορεινή του θύρα και γκρεμίστηκε στις αρχές του 20ού αιώνα, υπήρχαν εντοιχισμένες επτά ενεπίγραφες αρχαίες επιτύμβιες στήλες, a las milicias del antiguo primero rasoforos estudioso de VolosZosima Esfygmenitis. Debido a la posibilidad de verlos en 1887 construido frente parado entonces aguja. Μάλιστα κατάφερε και αντέγραψε τις δυο απ’ αυτές που ανήκαν σε οικογενειακούς τάφους και μας έδωσε πρώτος τα ονόματα των αρχαίων νεκρών που ήταν. Της πρώτης: ΕΥΚΡΑΤΙΔΗΣ, ΣΩΣΙΓΕΝΗΣ, ΕΥΚΡΑΤΙΔΟΥ, ΝΙΚΟΠΟΛΙΣ, ΑΡΙΣΤΑΡΧΟΥ. Και της δεύτερης: ΝΙΚΑΡΕΤΑ, ΜΕΝΙΚΟΠΟΛΙΣΙΚΟΠΟΛΙΣ. Από τον ίδιο επίσης παίρνουμε τ�Enπληροφορία πως ο ναός αυτός “ιδρύθη τω 1803 ή μάλλον επιδιορθώθη”.

Οι δυο μεγάλες σκαλισμένες σε μάρμαρο επιγραφές στη βρύση του ναού.

Ο Άνω Βόλος όπως φαίνεται από το λόφο της Επισκοπής.

Ο Άνω Βόλος μαζί με την Anakasia ήταν ο πραγματικός Βόλος των χρόνων της Τουρκοκρατίας. Ειδικά για τη διοικητική κατάσταση (πολιτική και θρησκευτική) της περιοχής μαθαίνουμε από τον Γιάννη Κορδάτο, που παραθέτει σχετικά στοιχεία απ΄τη ”Γεωγραφία Μερική” του Αργύρη Φιλιππίδη, ότι ο ”Άνω Βόλος είν’ πρώτη χώρα της Δημητριάδος. Διαιρείται εις μαχαλάδες πέντε, και κάθε μαχαλάς έχει τον τζορμπατζήν του (προύχοντα, διοικητήν) και ξιλντάριν του. Ο Βοϊοβοντάρης είναι ένας. Κάθεται εις τον μαχαλάν Ανακασιάς, επάνω εις ένα τεπέν (λεξ. Τουρκ.=ύψωμα) Petrin y delante de toda la Volon. Frente Voivi,katanatolas, uno Tepes, mayor que Volon. Y aquí está la Diócesis, Aquí se sentaron el primer obispo Dimitriados. Έχει εκκλησίαν και κονάκι περιτριγυρισμένη με κάστρο”.

Η χαρακτηριστική πηλιορείτικη Βασιλική δίπλα στη πλατεία του χωριού.

Ο Άνω Βόλος είναι η κοιτίδα της οικογένειας Σαράτση: ο γιατρός Δημήτριος Σαράτσης υπήρξε από τους πρωταγωνιστές της γνωστής υπόθεσης των “Αθεϊκών” του deυ και διετέλεσε βουλευτής Βόλου, γερουσιαστής και Υπουργός Υγιεινής στην κυβέρνηση Αλέξανδρου Παπαναστασίου. Ο επίσης γιατρός  Νικόλαος Σαράτσης διετέλεσε Δήμαρχος Βόλου από το 1936 ως το 1940 και η κόρη του Έρση Saratsi, γνωστή διανοούμενη, ήταν η “ψυχή” του συλλόγου “Φιλότεχνοι του Βόλου“, που άφησε εποχή στα πνευματικά και καλλιτεχνικά δρώμενα της Μαγνησιακής πρωτεύουσας.