Η Ανακασιά βρίσκεται δυτικά πριν τον Άνω Βόλο. Για την προέλευση του τοπωνυμίου της έχουν διατυπωθεί αρκετές απόψεις. Σύμφωνα με αυτές το όνομα μπορεί να προήλθε:

• Από τον Άκαστο, γιό του βασιλιά της Ιωλκού Πελία.

• Από τη λέξη ανακαθισιά → ανακατ’σιά που δηλώνει “τόπο στα ψηλά, όπου εγκαταστάθηκαν νεόφερτοιR• Από τη λέξη�η λέξη αναγκασιά,γιατί τα χρόνια της Τουρκοκρατίας, οι κάτοικοι της περιοχής περνούσαν από εκεί αναγκαστικά για την πληρωμή των φόρων.

Η πλακόστρωτη πλατεία της Ανακασιάς.

Η είσοδος και ο προαύλιος χώρος του Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου.

Αince 1991 è la sede Iolkos. Un particolare punto di riferimento è il katastolisto da 1912 con dipinti di artista popolare Teofilodomestico Yannis Kontos, Dato che 1981 opera come Μουσείο Θεόφιλου.

H εκκλησία του Αγίου Ιωάννη di Battista βρίσκεται στην Ανακασιά και είναι ο Μητροπολιτικός Ναός του Δήμου Ιωλκού. Bruciato molte volte dai Turchi ricostruito più audace dopo ogni incendio doloso. L'ultimo edificio è durato fino a quando i terremoti distruttivi degli anni 1955-1956, quando la chiesa di San Giovanni di Anakasia ferito a morte. Dopo la campana riparato, Le campane della corsa di nuovo 1960. Lavori di ricostruzione senza essere manomesso tetto e interni durato due anni, 1965-1967.

Ο ναός της Αγίας Ειρήνης στην Ανακασιά.

O chiesa è una basilica a tre navate. Due serie di tre colonne dividono la chiesa in tre navate. S 'un edificio rettangolare con un tetto, χωρίς τρούλο όπως οι Βυζαντινοί ναοί.

Oj antichi affreschi sul soffitto e icone grandi, sono arte eccezionale. Nella parte superiore dell'immagine della decapitazione di St. nella’ una grande tavola dipinta molti commensali. Tra Erode ed Erodiade. Nel centro dell'immagine è il carnefice, husky, con il lato selvaggio, che nella mano sinistra regge la testa del santo e sulla destra una spada insanguinata. adiacenti è Salome, η οποία κρατάει ένα δίσκο στον οποίο θα τοποθετηθεί το κεφάλι του Προδρόμου.

Mέσα στο ναό κυριαρχεί μια αρχοντική όψη με γύψινα σκαλίσματα. Οι παλιότεροι έδειχναν ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τον ιερό αυτό χώρο γιατί είναι ένα πραγματικό καλλιτέχνημα.

Tο τέμπλο, το δεσποτικό και ο άμβωνας είναι ξύλινοι, ξυλόγλυπτοι χρώματος καφέ και η κατασκευή τους χρονολογείται στην τελευταία ανακατασκευή του ναού (1850). Στο επάνω μέρος του άμβωνα και του δεσποτικού υπάρχουν σκαλιστά φύλλα, αναρριχητικών φυτών και παραδείσια πτηνά επιχρυσωμένα, όπως επιχρυσωμένο είναι το άνω μέρος από τις κολώνες που χωρίζουν τα κλίτη.

Όμορφες ανθοσυνθέσεις διακοσμούν τις πλατείες του Δήμου.

Περιοχή της Ανακασιάς. Στο βάθος ο Σαρακηνός.

Τun Ανωβολιώτικα villaggi sono la prima incontrata dal visitatore in Pelion Captivate e offrono momenti unici di fuga dal ronzio della grande città. Con due ruote motrici o il paesaggio è idilliaco con i continui cambiamenti di palazzi imbiancati dei residenti bianchi, τη λαξεμένη και πανέμορφη γκρίζα πηλιορείτικη πλάκα.

Αρχίζεις και νιώθεις όσο ανεβαίνεις, το σφυγμό του βουνού των Κενταύρων. Αρχίζουν να ξετυλίγονται καρέ-καρέ οι παραδόσεις και οι μύθοι που συνοδεύουν τη περιοχή και γίνεσαι μύστης αυτής της απαράμιλλης ομορφιάς. Τον 3^ο AC. αιώνα ο Μακεδόνας βασιλιάς Δημήτριος ο Πολιορκητής για την αποτελεσματικότερη διοίκηση του κράτους του αποφάσισε την ίδρυση νέας πρωτεύουσας στον μυχό του Παγασητικού. Η πόλη ονομάστηκε Δημητριάς. Πρώτο μέλημά του ήταν η οχύρωσή της με ισχυρά τείχη και εξελίχτηκε με τον καιρό σε διεθνές εμπορικό λιμάνι.

Anakasia. Ο Κένταυρος σημείο αναφοράς της περιοχής.

Ανάμεσα στο Βόλο και τη Δημητριάδα αρραγής συνδετικός κρίκος είναι ο Δήμος Ιωλκού. Οι κάτοικοι του σημερινού Δήμου Ιωλκού, σύμφωνα με τα ιστορικά στοιχεία είναι οι απόγονοι των τελευταίων κατοίκων της Δημητριάδας. Quando l' 1423 η Θεσσαλία καταλήφθηκε από τις ορδές του Τουρχάν Βέη, στρατηγό του Μουράτ Β’, οι Οθωμανοί έδιωξαν από το “Κάστρο” του Γόλου τους Έλληνες και εγκαταστάθηκαν εκεί γιατί ο χώρος παρείχε ασφάλεια. Εκεί κατοίκησαν και Τούρκοι έποικοι που μεταφέρθηκαν από την Ασία. In questi coloni erano alcuni dei terreni agricoli più fertili nei dintorni.

Ilj perseguitati greci si stabilirono nella periferia occidentale del Pelio, dove ha portato le loro famigliLae le famiglie. Hanno costruito case e chiese, φύτεψαν δένδρα και έφεραν νερό από το βουνό. Οι ασχολίες τους συνεχίστηκαν χωρίς διακοπή καλλιεργώντας τα κτήματα που τους απέμειναν - και ήταν πολλά σε ολόκληρη τη λεκάνη του σημερινού Βόλου. Η ονομασία των οικισμών αυτών ήταν Γόλος ή Βόλος, μια ανθηρή οικονομικά και πολιτικά κοινωνία, ιδίως κατά τον 19^ο αιώνα.