Ο Ναός της Κοιμήσεως της Θεοτόκου (1639)

Η περίβλεπτος 'βίγλα' του Δήμου Ιωλκού

Έde ancho callejón pavimentado que conduce a la cima de la colina, después de haber sobrevivido a la basílica naves anticuadas y sin una cúpulaAsunción. El nombre actual(Επισκοπή) se remonta a la Edad Media. Pero, debe haber estado en la cima de la colina algún monasterio, destruido a finales de la época bizantina en los primeros siglos de dominio otomano y en su lugar el Obispo Dimitriados Calixtoconstruido en 1639 τη σημερινή εκκλησία.

Ο sí mismo, σύμφωνα με τις πηγές, μετέφερε τότε στο λόφο που είχε την κατοικία του και την έδρα της Αρχιεπισκοπής, μετά την ερήμωση της Δημητριάδας την κατάληψη της περιοχής από τους Τούρκους (1423) y la expulsión de la población cristiana y el castillo de San Teodoro. El edificio (Obispado)no se guarda hoy. Según la inscripción (dedicatorio) στη βορεινή είσοδο της σημερινής εκκλησίας ο Επίσκοπος της Δημητριάδος Κάλλιστος αναφέρεται ως “κτήτωρ”.

Ο μονόροφος ξυλεπίστεγος εξωνάρθηκας (νότια πλευρά)

Tnaves separadas por una columnata que consta de dos columnas a cada lado. Durante el dominio otomano esta en el lado oeste plantas exo-pórtico con tres arcos en el lado sur de los actuales bungalows existentes xylepistegos exo-nártex. Τα ενσωματωμένα στους τοίχους (βόρειο, νότιο και ανατολικό) ποικίλα γλυπτά σχήματα, σύμβολα, γράμματα, πτηνά επιπεδόγλυφες σε μάρμαρο ή πέτρα παραστάσεις, προέρχονται από τα ερείπια παλαιότερης μονής.

Σel monasterio era bizantina en la cima de la colina, το περιέβαλαν πολλά παρεκκλήσια τα ερείπια των οποίων διακρίνονται και σήμερα. Αναβαίνοντας στο λόφο από το λιθόστρωτο μονοπάτι στο μέσον της απόστασης, αριστερά, conserva la capilla está dedicada a la Transfiguración του Σωτήρα.

Σel lado oeste de la iglesia de Episkopi se construyó parte del sarcófago del mundanal Anna Melissenoi, (monja “Ανθούσα”), esposa toparquías Dimitriadis sygktitora del monasterio de Profeta Bautista Nueva piedra (Πορταριάς) Nicholas Melissenos. Ο σωζόμενος ναός είναι από τα παλαιότερα μεταβυζαντινά μνημεία του Πηλίου. Στην εξωτερική δε τοιχοποιία του μπορεί κανείς να διακρίνει την κτητορική επιγραφή με τη χρονολογία ΖΡΜΖ (=1639) en el lado norte, e incluso una gran cantidad de arquitectura y construcción, principalmente arquitrabes, θωράκια και άλλα ανάγλυφα.

El camino pavimentado que conduce a la cima de la colina

Το βυζαντινό ναΐδριο της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος

Εντύπωση προκαλούν και τα πολλά  περίτεχνα γλυπτά Βυζαντινής εποχής, τεμάχια που είναι εντοιχισμένα στους εσωτερικούς τοίχους του ναού της Κοιμήσεως της Θεοτόκου.

Σdurante la Baja Edad Media bizantina en Tesalia (1204-1423) Pelión era conocida como la montaña “Δρυανουβαίνης” y esto porque toda la zona de Pelión, que se extiende por encima de los actuales Volos, e incluye la Katichori actual, Πορταριά, Makrynitsa con el cerro de la Diócesis de Ano Volos, era conocido como “Δρ�En�νούβαινα”.

ΑPo el 10 de^laακόμα αιώνα άρχισαν κατά το πρότυπο του Αγίου Όρους να δημιουργούνται στα ψηλώματα του Πηλίου, σε μέρη ασφαλή από τους ληστοπειρατές, αρκετά και μεγάλα μοναστήρια που νέμονται τεράστιες εκτάσεις γης αποκτημένες με αυτοκρατορικά παραχωρητήρια. Ιδρυτές των μοναστηριών είναι συνήθως μοναχοί, procedente de Monte Athos, pero poderosas familias chorodespoton local con la de eminentes Melissenos.

Αrchigetis la casa de Melissenos Demetrias era Κωνσταντίνος Μελισσηνός. El año 1207 Dimitriada la región de Pelion y dado a él como un feudo (Toparquías),su amigo y compañero Michael Angelos Comneno Ducas. Όταν ο Μιχαήλ Κομνηνός κατέλαβε την Άρτα και έγινε η εγκαθίδρυση της αρχής των Αγγέλων στην Ήπειρο τότε ο Κωνσταντίνος Μελισσηνός επανήλθε μόνιμα και οργάνωσε το φέουδο της Βυζαντινής Δημητριάδας κατά το πρότυπο του κράτους της Ηπείρου.

Ασφάλισε τη Δημητριάδα, τόσο στον παράλιο χώρο των ακτών της, όσο και στο χερσαίο χώρο της Μαγνησιακής ενδοχώρας και του Πηλίου, κτίζοντας πύργους επισκοπήσεως για την προστασία του πληθυσμού, ιδιαίτερα των γεωργών και των χωρικών. Lo 1236 παντρεύεται την Μαρία Αγγελίνα, αδελφή του Μιχαήλ Β’ της Ηπείρου.

Από το γάμο αυτό γεννήθηκε ο μετέπειτα Τοπάρχης της Μαγνησίας, Νικόλαος Μελισσηνός. Ο Κωνσταντίνος Μελισσηνός, naturaleza era piadoso y tenía una inclinación hacia la vida monástica. El año 1Constantino Melissenosior (Makrinitsas de hoy) ένα τεράστιο μοναστήρι, και το αφιέρωσε στο όνομα της Παναγίας, το μοναστήρι της “Οξείας Επισκέψεως της Πανάγνου Θεομήτορος”.

Η βόρεια πλευρά του Ναού με εντοιχισμένα ανάγλυφα και άλλα

Η νότια πλευρά του Ναού της Κοιμήσεως της Θεοτόκου

ΟΚωνσταντίνος Μελισσηνός παραιτήθηκε από την Τοπαρχία υπέρ του γιού του Νικολάου Μελισσηνού. Με το όνομα “Κωνστάντιος” llevaba trivonio solitaria llanura hasta su muerte en 1255. Fue enterrado en el monasterio que él mismo había fundado. Ο Νικόλαος Μελισσηνός ανέλαβε την Τοπαρχία της Δημητριάδας και νυμφεύτηκε την πριγκίπισσα Άννα Παλαιολογίνα ανεψιά του αυτοκράτορα Μιχαήλ Η’ Παλαιολόγου.

Ο Βόλος όπως φαίνεται από την κορυφή του λόφου της Επισκοπής.

Τperíodo que no 1270-1273 reconstruida en el Haute Dryanoybaina un gran monasterio que dedicado en memoria de “Profeta Bautista”. Nicholas y su esposa Anna abrazaron monaquismo y egkataviosan como monjes, Los ex Nicholas en el monasterio de Episkepseos agudos de Makrinitsas,y la Anna, como monja “Ανθούσα”, en el Monasterio del Profeta Forerunner Nueva Piedra. Και οι δύο τους παρέμειναν στα ίδια μοναστήρια μέχρι το θάνατό τους.

Έτσι αρχίζει η μακρά εκείνη περίοδος που το Πήλιο χαρακτηρίζεται ως δεύτερο “Άγιο Όρος” της Ελλάδας κι ονομάζεται στα αγιολογικά κείμενα ”Όρος των Κελλίων”. Δυστυχώς τίποτε δεν διασώθηκε από το αρχικό κτίσμα των μονών. Ο γιός τους Ιωάννης Μελισσηνός (1274-1285), ανέλαβε Τοπάρχης Δημητριάδας στην πιο κρίσιμη καμπή της ιστορ�T�ς της περιοχής, γιατί η πόλη της Δημητριάδας δέχτηκε έκτοτε πολλές επιδρομές βαρβαρικών φύλων.