Δ.Ε. Μακρινίτσας » Αξιοθέατα

Άλλα Αξιοθέατα

ormikopo — Tue, 20 Sep 2011 11:15:40 +0000

Η πλατεία στην είσοδο του οικισμού με την ρεματιά που καταλήγει σ’ αυτή,

Η «ΜΠΡΑΝΗ», είναι χώρος χαρακτηρισμένος ιδιαιτέρου φυσικού κάλλους.

Η κεντρική πλατεία με την κρήνη της, «το αθάνατο νερό» ή «τα Λιοντάρια» και τα υπεραιωνόβια πλατάνια.

Η ρεματιά, με την επωνυμία «Μέγα Ρέμα»- η αρχή του ποταμού Κραυσίδωνα- που στο ύψος της συνοικίας Κουκουράβα φιλοξενεί ακόμη ταυδροτριβεία (= νεροτριβές = ντριστέλες) και τα ερειπωμένα πια βυρσοδεψεία που άκμασαν τον 19ο αιώνα και λειτουργούσαν ως τον 2ο παγκόσμιο πόλεμο.

Τα λιθόκτιστα τοξωτά γεφύρια στην «Λέστιανη», στο «Λοζίνικο», στο «Αλεβίζι», το γεφύρι στη συνοικία Κακονά και το «γεφύρι της Καριάς».

Κρήνες

ormikopo — Tue, 20 Sep 2011 11:15:18 +0000

Οι κρήνες ξεπερνούν τις 50 τον αριθμό σ” ολόκληρη τη Μακρινίτσα και συμπληρώνουν τον πολεοδομικό της εξοπλισμό. Πολλές είναι πλούσια διακοσμημένες με λιθανάγλυφα.

Δρόμοι – Καντερίμια – Κρήνες – Γεφύρια

ormikopo — Tue, 20 Sep 2011 11:14:55 +0000

Ο κεντρικός αμαξιτός δρόμος φθάνει στη Μακρινίτσα μέσω Πορταριάς, τα τελευταία όμως χρόνια διανοίχθηκε και ο δρόμος μέσω Κουκουράβας.

Και οι δύο αυτοί δρόμοι καταλήγουν στην πλατεία Μπράνη κι από εκεί ένας ανηφορικός, φιδωτός δρόμος συνεχίζει 3ος την I. Μονή Αγ. Γερασίμου και παραπέρα, ψηλά προς τα κτήματα και το κοινοτικό δάσος.

Η εσωτερική όμως κυκλοφορία στον οικισμό γινόταν από παλιά και γίνεται ακόμη και σήμερα με ένα βασικό καλντερίμι – ραχοκοκαλιά που διασχίζει όλο τον οικισμό από την ψηλότερη συνοικία του Κακουνά ως τη χαμηλότερη, τη Κουκουράβα, ενώ ένα δευτερεύον σύστημα λιθόστρωτων δρόμων διακλαδίζεται προς όλες τις κατευθύνσεις για να φθάσει κανείς και στα πιο απομακρυσμένα σπίτια του χωριού.

Τα καλντερίμια, κατασκευασμένα με πέτρες σφηνωμένες σε βάθος, είναι ανθεκτικά στο χρόνο, ενώ σε απόσταση μιας δρασκελιάς πέτρες που προεξέχουν βοηθούν το βήμα του οδοιπόρου αλλά και των ζώων που χρησιμοποιούνται για μεταφορές.

Χαρακτηριστικό του οικισμού είναι ο μεγάλος αριθμός από κρήνες (πάνω από 50) που βρίσκονται στην πορεία των καλντεριμιών και λειτουργούν αφενός σαν σημείο στάσης για τους διαβάτες, αφετέρου για την ύδρευση των σπιτιών από τότε που δεν υπήρχε αντίστοιχο δίκτυο.
Τα νερά από τις κρήνες φεύγουν μέσα σε αυλάκια που τρέχουν πλάι στα καλντερίμια κι έτσι ο διαβάτης που περπατάει μέσα στον οικισμό ακούει τον ήχο του νερού συνέχεια δίπλα του.

Ένα ακόμη αξιοθαύμαστο είδος κατασκευών από την παραδοσιακή αρχιτεκτονική της Μακρινίτσας είναι τα πέτρινα γεφύρια που συναντάει κανείς και μέσα στον οικισμό, μπροστά από την εκκλησία του Αγ. Ιωάννη Θεολόγου, στη συνοικία Κακουνά, αλλά και σε γύρω τοποθεσίες, όπως στην Καρυά, στη Λέστιανη, στο Λοζίνικο και στο Αλεβίζι.

Εκκλησίες

ormikopo — Tue, 20 Sep 2011 11:14:14 +0000

Δυτικά της πλατείας ο ναός του Αγίου Ιωάννου (1806) με πλούσιο λιθανάγλυφο διάκοσμο αποτελεί μοναδικό κομψοτέχνημα μεταβυζαντινής Αρχιτεκτονικής. Ανατολικότερα από την κεντρική πλατεία βρίσκεται η εκκλησία της Παναγίας, καθεδρικός ναός του χωριού, κτισμένη το 1767 και διακοσμημένη με πλούσιο λιθανάγλυφο διάκοσμο, μέρος του οποίου ανήκει στην παλιότερη βυζαντινή Μονή της Οξείας Επισκέψεως που έκτισε ο Κωνσταντίνος Μαλλιασηνός στα 1204. Στον περίβολο της Εκκλησίας βρίσκεται η δίπατη εκκλησία των Αγίων Πάντων και Αγίου Νικόλαο τι, καταγραφή από μεταβυζαντινές τοιχογραφίες του 1743, και το Δεσποτικό.

Αλλες Εκκλησίες είναι του Αγ. Αθανασίου του 1792, του Αγ. Γεωργίου 1795 της Μεταμόρφωσης του 1797, της Αγ. Τριάδας, που το 1836 διακοσμήθηκε από το λαϊκό ζωγράφο Παγώνη, το μοναστήρι του Αγ. Γερασίμου του 1792 και τέλος ο επιβλητικός ναός της Αγ. Μαγδαληνής στην Κουκουράβα του 1802.

Αρχοντικά

ormikopo — Tue, 20 Sep 2011 11:13:42 +0000

Χρονολογούνται από το 18ο και 19ο αιώνα. Στη μεγάλη τους πλειοψηφία είναι τριόροφα λιθόκτιστα στο μεγαλύτερο μέρος τους, εκτός απ” τα τμήματα του τελευταίου ορόφου, που είναι κατασκευασμένα από ελαφρά κατασκευή (τσατμά). Έχουν φρουριακή διαμόρφωση με λίγα και σιδερόφρακτα παράθυρα στο ισόγειο, που πληθαίνουν στους πάνω ορόφους. Διαθέτουν πολεμίστρες, ενισχυμένες με μεταλλικές επενδύσεις, εξώπορτες, αμπάρες, καταχύστρες ή ζεματίστρες και αμυντικούς πυργίσκους. Η κάτοψη διαμορφώνεται ανάλογα με τις ανάγκες της οικογένειας και τις κλιματολογικές συνθήκες. Το ισόγειο χρησιμοποιούνταν για αποθήκευση των προϊόντων της χρονιάς, το μεσοπάτωμα με τα πολλά τζάκια ήταν για τη χειμερινή διαμονή της οικογένειας και ο όροφος με το δοξάτο, το κιόσκι και τον καλόν οντά ήταν για την καλοκαιρινή διαμονή. Τέτοια αρχοντικά σώζονται στη Μακρινίτσα όπως του Βαΐτζη στην Κουκουράβα (1761) του Χατζηκώστα, του Τοπάλη, του Βλαχλή, του Τσιμπούκη, του Ξηραδάκη, του Μουσλή, του Μαύρου και πολλά άλλα.

Φυσική Ομορφιά

ormikopo — Tue, 20 Sep 2011 11:13:07 +0000

Η Μακρινίτσα είναι παραδοσιακός οικισμός απολύτου προστασίας, μοναδικής αρχιτεκτονικής φυσιογνωμίας «το μπαλκόνι του Πηλίου».

Απέχει 17 χλμ. από το Βόλο και 12 χλμ. απ” το Χιονοδρομικό Κέντρο Πηλίου και αποτελεί τον ιδανικό συνδυασμό δομημένου και φυσικού περιβάλλοντος σε αρμονική και αδιατάρακτη συνύπαρξη με τον κυρίως οικισμό, την κτηματική της περιφέρεια, το κοινοτικό δάσος οξυάς και τα κοινοτικά λιβάδια. Χώρος χαρακτηρισμένος ιδιαιτέρου φυσικού κάλλους είναι η «Μπράνη», η πλατεία στην είσοδο του οικισμού με τη ρεματιά καθώς και η κεντρική πλατεία του χωριού το γνωστό «παζάρι» με την κρήνη της, «τα Λιοντάρια», τα υπεραιωνόβια πλατάνια, την εκκλησία του Αγίου Ιωάννου, την καταπληκτική θέα προς το Βόλο. Μεγάλης ομορφιάς είναι η ρεματιά «Μέγα Ρέμα» αρχή του ποταμού Κραυσίδωνα. Στο ύψος της συνοικίας Κουκουράβα υπάρχουν τα υδροτριβεία «ντριστέλες» και τα ερειπωμένα πια βυρσοδεψεία που άκμασαν τον 19ο αι. και λειτουργούσαν ως τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο.

Τα λιθόκτιστα τοξωτά γεφύρια στη Λέστιανη, στο Λοζίνικο, στο Αλεβίζι, στην Κακονά και το γεφύρι της Καριάς είναι αξιόλογα δείγματα παραδοσιακής Αρχιτεκτονικής.