Δ.Ε. Μακρινίτσας » Πολιτισμός

Αναβίωση Εθίμων Πηλιορείτικου Γάμου – Κυριακή 23 Αυγούστου 2015

olgam — Fri, 21 Aug 2015 09:44:50 +0000

Αναβίωση Εθίμων Πηλιορείτικου Γάμου – Κυριακή 23 Αυγούστου 2015

Σύνδεσμοι

stkodova — Thu, 13 Sep 2012 14:14:29 +0000

Εκδηλώσεις

stkodova — Thu, 13 Sep 2012 14:12:34 +0000

Μουσείο Λαϊκής Τέχνης και Ιστορίας Πηλίου

ormikopo — Tue, 20 Sep 2011 11:40:48 +0000

Το Μουσείο Λαϊκής Τέχνης και Ιστορίας Πηλίου στεγάζεται στο Αρχοντικό Τοπάλη, το οποίο κτίστηκε το 1844 σύμφωνα με την χρονολογία που είναι χαραγμένη στο λιθανάγλυφο υπέρθυρο της εισόδου.

Πρόκειται για ένα τριώροφο Αρχοντικό, αντιπροσωπευτικό δείγμα της κλασσικής Πηλιορείτικης Αρχιτεκτονικής, όπως αυτή διαμορφώθηκε στο τέλος του πρώτου μισού του περασμένου αιώνα. Είναι λιθόκτιστο στο μεγαλύτερο μέρος του εκτός από το νότιο τμήμα του τελευταίου ορόφου, που είναι κατασκευασμένο από τσατμά.

Στεγάζεται με ξύλινη τετράκλινη στέγη με σχιστολιθικές σκεπόπλακες της περιοχής, η οποία προεξέχει περιμετρικά προφυλάσσοντας έτσι με τον τρόπο αυτό τους ευαίσθητους λασπόκτιστους τοίχους.

Έχει έντονα φρουριακΰ χαρακτήρα με τις πολλές πολεμότρυπες και τον αμυντικό πυργίσκο πάνω στη στέγη του, τη θωρακισμένη είσοδο του με τις βαριές προστατευτικές αμπάρες της, τις μυστικές κρύπτες του και τα ελάχιστα μικρά και σιδερόφρακτα παράθυρα του ισογείου που πληθαίνουν σταδιακά στους παραπάνω ορόφους.

Το Αρχοντικό αυτό, το 1932 η οικογένεια Τοπάλη, δώρισε στην Κοινότητα Μακρινίτσας, προκειμένου να στεγάσει το Μουσείο Λαϊκής Τέχνης και Ιστορίας Πηλίου. Η πρώτη επισκευή του έγινε στα 1957 και έγιναν προσπάθειες λειτουργίας του στη 10ετία του 60.

Το 1985 χαρακτηρίστηκε από το Υπουργείο Πολιτισμού, ως ιστορικό διατηρητέο μνημείο. Ακολούθησε η σύνταξη της μελέτης επισκευής και αποκατάστασης του, το 1994, από την 5η Εφορεία Νεωτέρων Μνημείων.

Η λαογραφική συλλογή περιλαμβάνει ένα πλήθος εκθεμάτων που σήμερα ξεπερνούν τα 1500 αντικείμενα, από τα 311 που είχε αρχικά, μεταξύ των οποίων μια σειρά τοιχογραφιών λαϊκής ζωγραφικής από Αρχοντικά του 18ου και του 19ου αιώνα από την περιοχή του Πηλίου, μια πλούσια συλλογή παλιών φωτογραφιών των αρχών του αιώνα μας, χάλκινα, ξύλινα και κεραμικά σκεύη οικιακής χρήσης, τον εξοπλισμό της απόσταξης του τσίπουρου, εικόνες, χαλκογραφίες και μικροαντικείμενα εκκλησιαστικής τέχνης, παραδοσιακές φορεσιές του Πηλίου, ιστορικά κειμήλια της Μακρινίτσας, όπως το λάβαρο της Επανάστασης του 1878, ο εξοπλισμός της κλωστικής και της υφαντικής τέχνης, μάλλινα υφαντά, «κιλίμια». Το 1998 ενέταξε στην συλλογή του μια σειρά πινάκων λαϊκής ζωγραφικής του Βολιώτη θαλασσογράφου Ν. Χριστόπουλου προσφορά του EOT προς το Μουσείο. Βασικός στόχος με την έκθεση του λαογραφικού υλικού ήταν και είναι, το Αρχοντικό να μην χάσει το ζεστό χαρακτήρα του σπιτιού, ενώ παράλληλα με μια σύγχρονη μουσειακή αντίληψη να εκτεθούν οι συλλογές του με τρόπο που να αναδεικνύεται και να προβάλλεται ο λαϊκός πολιτισμός της περιοχής.

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΑΛΙΟΥΡΑΣ

Αρχιτέκτων – Προϊστάμενος της 5ης Εφορείας Νεωτέρων μνημείων του ΥΠ.ΠΟ.

Κέντρο Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης Μακρινίτσας

ormikopo — Tue, 20 Sep 2011 11:39:44 +0000

Στο αρχοντικό Βατσαρέα-Μαυράκη λειτουργεί το Κέντρο Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης (Κ.Π.Ε.) Μακρινίτσας, ένα από τα 40 τέτοια κέντρα που λειτουργούν στην Ελλάδα υπό την εποπτεία του Υπουργείου Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων. Οι στόχοι του κέντρου είναι: ενημέρωση, εκπαίδευση, ευαισθητοποίηση και ενεργοποίηση μαθητών Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, εκπαιδευτικών και γενικότερα των επισκεπτών και των τουριστών Ελλήνων και ξένων της περιοχής του Πηλίου σε θέματα προστασίας του περιβάλλοντος, οικολογικής ισορροπίας, αειφόρου ανάπτυξης και γενικότερα γνωριμίας με το πλούσιο φυσικό περιβάλλον της περιοχής. Τα 4 προγράμματα που παρέχει προς το παρόν το Κ.Π.Ε. Μακρινίτσας είναι:

α) Η πηλιορείτισσα γιαγιά θυμάται…βότανα δια πάσαν νόσον,

β) Τουριστικές διαδρομές στη φύση και στην παράδοση του Πηλιορείτικου χωριού,

γ) Μια μέρα στο Μουσείο Λαϊκής Τέχνης και Ιστορίας του Πηλίου,

δ) Οι κρήνες της Μακρινίτσας.

Άλλες δραστηριότητες του Κ.Π.Ε. είναι ότι αναπτύσσει συνεργασίες με κυβερνητικούς και μη κυβερνητικούς φορείς, με διεθνείς οργανισμούς ή αντίστοιχους φορείς του εξωτερικού που έχουν κοινούς στόχους, συμμετέχει και στηρίζει προσπάθειες για την προστασία του περιβάλλοντος και αναπτύσσει συνεργασίες με επιστημονικά Ιδρύματα στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.

Ώρες λειτουργίας του Κ.Π.Ε. καθημερινά εκτός Σαββάτου και Κυριακής,

10:30 έως 14:30. Τηλ. Συνεννόησης (24280) 69040, 90010.

E-mail: mail@kpe-makrin.mag.sch.gr,

Website: http://kpe-makrin.mag.sch.gr

Θεόφιλος Χατζημιχαήλ

ormikopo — Tue, 20 Sep 2011 11:38:59 +0000

Ο Θεόφιλος Χατζημιχαήλ γεννήθηκε γύρω στα 1868 στη Βαρειά της Μυτιλήνης. Ταξιδεύοντας σε αναζήτηση δουλειάς φθάνει στο Βόλο και το Πήλιο στα 1899 περίπου, όπου και παραμένει 30 χρόνια. Ο Θεόφιλος ζωγραφίζει μέσα στην πόλη του Βόλου, κυρίως σε καφενεία, ταβέρνες, χάνια και στα γύρω από το Βόλο χωριά σε αρχοντικά, εκκλησίες και καταστήματα. Στη Μακρινίτσα ζωγραφίζει στο καφενείο, που φέρει το όνομά του και χρονολογείται από το 1910, στον ανατολικό τοίχο στα δεξιά της εισόδου μια τοιχογραφία διαστάσεων 3,15 χ 2,50 με θέμα τον Κατσαντώνη στα Τζουμέρκα. Η ζωγραφική σύνθεση αναπαριστά ένα γλέντι του πρωτοκλέφτη Κατσαντώνη με τα παλληκάρια του σ’ ένα ορεινό τοπίο.

Λαογραφικά Έθιμα

ormikopo — Tue, 20 Sep 2011 11:37:32 +0000

Το μοναδικό λαογραφικό χορευτικομιμητικό έθιμο των «Μάηδων» με ρίζες στην διονυσιακή λατρεία, αναφερόμενο στην αναγέννηση της φύσης και ζωής, αναβιώνει κάθε χρόνο το καλοκαίρι από νέους του χωριού.

Παραδοσιακή Αρχιτεκτονική

ormikopo — Tue, 20 Sep 2011 11:35:42 +0000

H Μακρινίτσα έφθασε στο απόγειο της ακμής της το 18ο και 19ο αι., το 1881 όταν έγινε έδρα του τέως δήμου Μακρινίτσας. Η πολεοδομική της οργάνωση βασίζεται σ” ένα βασικό λιθόστρωτο πεζόδρομο «ραχοκοκκαλιά», που ξεκινάει απ” την Κουκουράβα σε υψόμετρο 300 μ. και φτάνει μέχρι την Κακουνά σε υψόμετρο 800 μ. Ένα δεύτερο λιθόστρωτο οδικό δίκτυο φτάνει μέχρι και το τελευταίο σπίτι της πιό απομακρυσμένης συνοικίας. Στο κέντρο του χωριού η μεγάλη πλακόστρωτη πλατεία σε υψόμετρο 630 μέτρα σκιάζεται από τεράστια αιωνόβια πλατάνια, στολίζεται απ” την μοναδική επίπλευρη κρήνη (1809) διακοσμημένη με πλούσια λιθανάγλυφα.

Παραδοσιακές Δραστηριότητες

ormikopo — Tue, 20 Sep 2011 11:34:57 +0000

Μέσα από την επικοινωνία με τους απλούς ανθρώπους, ανακαλύπτει κανείς το αληθινό πρόσωπο της Μακρινίτσας. Η ανάπτυξη του τουρισμού δεν αποτέλεσε αιτία για την αλλοτρίωση του χαρακτήρα τους, ούτε για την εγκατάλειψη παραδοσιακών δραστηριοτήτων. Οι ντόπιοι παράγουν το κρασί και το τσίπουρο με τον τρόπο που έμαθαν από τους πατεράδες και τους παππούδες τους. Υπάρχουν οι καλλιεργητές της γης, οι κτηνοτρόφοι, οι μαστόροι της πέτρας, οι κερατζήδες που αρμονικά συμβιώνουν με τους απόγονους του Ξένιου Δία. Η απλότητα στο μεγαλείο της.

Πολιτιστικές Δραστηριότητες

ormikopo — Tue, 20 Sep 2011 11:34:18 +0000

Από το 1991 και κάθε καλοκαίρι από 15 Ιουλίου έως και 30 Σεπτεμβρίου διοργανώνονται από την Κοινότητα πολιτιστικές εκδηλώσεις με την επωνυμία Μακρινίτσα (και το αντίστοιχο έτος) με εκθέσεις ζωγραφικής, φωτογραφίας, γλυπτικής, με θεατρικές παραστάσεις, με συναυλίες παραδοσιακής μουσικής και ελληνικού τραγουδιού και με κορυφαία εκδήλωση την παρουσίαση του λαογραφικού εθίμου «Μάηδες».
Η τουριστική ανάπτυξη της Μακρινίτσας αρχίζει τη δεκαετία του 1960, όταν οι κάτοικοι της συνειδητοποιούν ότι πρέπει να διατηρήσουν τον χαρακτήρα τους, να προβάλλουν τις ιδιαιτερότητες τους, τα ήθη και τα έθιμα τους.
Οι ανησυχίες τους βρίσκουν διέξοδο μέσα από τον «Προοδευτικό Σύλλογο Μακρινίτσας», με την αναβίωση του μοναδικού λαογραφικού εθίμου «Μάηδες» και με το στήσιμο του Μουσείου Λαϊκής Τέχνης και Ιστορίας Πηλίου. Η σπουδαία πολιτιστική αυτή παρέμβαση οδήγησε την Κοινότητα στις αρχές της δεκαετίας του 1990 στην διοργάνωση πολιτιστικών εκδηλώσεων που καθιερώθηκαν και η φήμη τους απλώθηκε στον ελληνικό χώρο και τον ξεπέρασε.