Hill Goritsas. Ο Ιερός Ναός της Ζωοδόχου Πηγής.

Άποψη του Βόλου από το λόφο της Γορίτσας.

Η στρατηγική θέση του λόφου που επόπτευε τη περιοχή ήταν ο λόγος ίδρυσης σ’ αυτόν τον 4^οαι.  π.Χ. μιας πόλης πιθανότατα όταν ο Φίλιππος ο Β’ forstærker strategiske steder i Magnesia. Senere (316-298 F.Kr.)byens fæstningsværker styrket medKassander med væg 2.850m. længde. Tredive tårne ​​placeret på ujævne mellemrum, καθώς το γεωγραφικό ανάγλυφο πρόσφερε σε μερικά σημεία φυσική οχύρωση. Η πόλη αυτή κατοικήθηκε για μικρό χρονικό διάστημα. Når 294 π.Χ. κτίστηκε από τον Δημήτριο Πολιορκητή η αρχαία Δημητριάδα, η πόλη της Γορίτσας συνοικίστηκε σταδιακά έως το 250 BC. στην πόλη της Δημητριάδας και ο λόφος δεν ξανακατοικήθηκε. Το όνομα της αρχαίας πόλης μας είναι άγνωστο. Κατά καιρούς διάφοροι ερευνητές έχουν προτείνει τ�πό τον 10�ης με την Ιωλκό, τη Νηλεία, τη Δημητριάδα. Αλλά μετά τον ακριβή εντοπισμό της τελευταίας, πιθανολογείται πως ίσως εκεί ήταν το  Ορμίνιο. Η πόλη είναι κτισμένη στις ΝΑ κορυφές του λόφου σε έκταση 400 περίπου στρεμμάτων. Είναι σχεδιασμένη με βάση ένα συμπαγή πολεοδομικό ιστό και είναι οργανωμένη σε οικοδομικά τετράγωνα.

Υποθέτουν οι αρχαιολόγοι ότι στην πόλη υπήρχαν 400-500 σπίτια συνήθως τετράγωνα και κατοικούσαν εκεί 3.000-3.500 κάτοικοι. Ήταν διαιρεμένη σε οικοδομικά τετράγωνα σύμφωνα με το Ιπποδάμειο σύστημα (κάθετοι και οριζόντιοι δόμοι, που απέχουν μεταξύ τους 32μ. και έχουν πλάτος 4,5μ.). Στη βόρεια πλευρά των σπιτιών αναπτύσσονταν τα δωμάτια και στα νότια η αυλή. Ανάμεσα από τα οικοδομικά τετράγωνα υπήρχαν ανοιχτοί χώροι-πλατείες. Στην τριγωνική πλατεία ΙΙΙ, όπου εντοπίστηκε η αρχαία Αγορά, υπάρχει μια κυκλική και μια τετράγωνη κατασκευή, πιθανότατα δημοσίου χαρακτήρα. Έχει εντοπιστεί τμήμα του συστήματος ύδρευσης και αποχέτευσης.

Η πεδιάδα της Αγριάς όπως φαίνεται από την κορυφή του λόφου.

Κατασκευάστηκαν πύλες στα βόρεια και ανατολικά, για να μπορούν να ελέγχουν τη διέλευση ανθρώπων και εμπορευμάτων, στα δυτικά, για να υπάρχει πρόσβαση στη θάλασσα, και στα νότια, για να εξυπηρετούνται στρατιωτικοί σκοποί. Στο ψηλότερο σημείο του λόφου το τείχος περικλείει την Ακρόπολη, όπου σήμερα είναι χτισμένη η εκκλησία της Ζωοδόχου Πηγής. Η πύλη της αρχαίας Ακρόπολης, εντοπίζεται στο σημείο όπου ο σύγχρονος δρόμο τέμνει την πορεία του τείχους. Έξω από το τείχος, σε φυσικό σπήλαιο, έχει βρεθεί η επιγραφή στο βράχο “DIOS MILICHIOU”, bevise tilbedelsen af ​​Zeus i. Det er en af ​​de få autentiske eksempler på hellenistiske by, der forblev åbne monument i tide, χωρίς μεταγενέστερες παρεμβάσεις.

Από τα σχολικά του χρόνια, το ενδιαφέρον του συγκεντρωνόταν μόνο στις ζωγραφιές. Και μ’αυτές ασχολούνταν. Τα άλλα παιδιά στο σχολείο τον πειράζανε. Αριστερόχειρας και τραυλός, ολοένα άρχιζε να κλείνεται στον εαυτό του. Μήτε η σωματική του διάπλαση του άφηνε πολλές ελπίδες. Και μια μέρα, πάνω που αρχινούσαν οι Αποκριές, πήρε την απόφαση και ντύθηκε φουστανελάς. Τώρα φορούσε τη φορεσιά που δεν χόρταινε να καμαρώνει στις ζωγραφιές των οπλαρχηγών και των άλλων εθνικών ηρώων. Και δεν την αποχωρίστηκε σε όλη του τη ζωή.

E.τσι μεγάλωσε παραδομένος στα όνειρά του, στηριγμένος και μόνο στην αγαθότητα της ψυχής του και στο αχόρταγο μάτι του για την ομορφιά. Han griber penslen fra et internt single impuls. Mætte en sult kromatisk. Men han havde, styrke, dette objekt til inspiration,blomsten, træet, helten, ikke at blive afbildet som ser, men da han havde mid m'oles skildre nuancerne i tid og sæson,vandrer dage og nætter, χειμώνες και καλοκαίρια στην ύπαιθρο. Στα 15 του ξενιτεύεται στη Σμύρνη. Για τη ζωή του εκεί μόνο σκόρπιες πληροφορίες υπάρχουν.

Ο Παναγιώτης, ο αδελφός του, alt du vidste, er, at Theophilus var lykkedes udnævnt Kavasis græske konsulat i Izmir, position gav ham mulighed for at bære og der hans foretrukne outfit og løbe ærinder. Στην περιοχή της Μαγνησίας το πρώτο χρονολογημένο έργο του που βρέθηκε ήταν μια αυτοπροσωπογραφία μικρών διαστάσεων (0,28×0,40) την οποία τιτλοφορούσε “Θεόφιλος ζωγράφος κι άλλοτε οπλαρχηγός και θυροφύλαξ εν Σμύρνη 1899″. Από άλλους,όμως, που ασχολήθηκαν ιδιαίτερα με τον Θεόφιλο και την τεχνική του στη ζωγραφική, όπως ο αείμνηστος Κίτσος Μακρής, πιστεύεται ότι η περίοδος που έμεινε στη Σμύρνη πρέπει να θεωρηθεί η περίοδος της μαθητείας του στην παραδοσιακή ζωγραφική.

CHY,de tror, το να θεωρήσουμε τον Θεόφιλο αυτοδίδακτο είναι κάτι που το αποκλείουν τα ίδια του τα έργα και κυρίως τα πρώτα του στο Πήλιο. Στο τέλος του αιώνα, κυνηγημένος, όπως λένε, από τους Τούρκους περιπλανήθηκε περίπου 30 χρόνια στο Βόλο και στο Πήλιο για ένα πιάτο φαΐ. Γεγονός είναι ότι στα χωριά του Πηλίου με κέντρο την Anakasia Άνω Βόλου εγκαινιάζει την πρώτη περίοδο της ζωγραφικής του δραστηριότητας. Τριγύριζε πεζός στα κοντινά χωριά και ζωγράφιζε σε σπίτια και μαγαζιά σε διάφορα υλικά (πανιά, χαρτόνια, σανίδια κλπ) για ένα πιάτο φαΐ ένα ποτήρι κρασί ή μερικά νομίσματα. Εδώ, στην Ανακασιά, τον ανακάλυψε και ο μεγαλοκτηματίας και μυλωνάς Γιάννης Κοντός, του άρεσε η ζωγραφική του – ο πρώτος Πηλιορείτης που εκτίμησε το ταλέντο του – και του ανέθεσε να διακοσμήσει το σπίτι του.

Ο Short tilbød ham en plads anthropinotero en skål hjemmelavet mad og en bedre aflønning. I denne gæstfrie hjem af Yannis Kontos Miller Theophilus villeangelatsakasdeμουσικη με φιλο�gmaleri jjjj13�ος Κο�Βεβαίωση Μόνιμης Κατοικίας�ς την λίμνην Λέρνην τους νικητάς Δράμαλη το 1822″, læse hans underskrift og byggeår. Denne fresco menes at være den første konstrueret, efterfulgt af dekaliskaρώην ιδιοκτητών έγιναν σταδιακά και διήρκεσαν μερικά χρόνια.<καλοκαιριn>

Το 1912 άρχισε η ζωγραφική διακόσμηση του σπιτιού και συγκεκριμένα της σάλας του 2ου ορόφου. Ο ζωγράφος του διακόσμησε ένα δωμάτιο από τον νερόμυλό του στη ρεματιά του Αγίου Ονουφρίου, που μέσα σε ένα γαλάζιο πλαίσιο ζωγράφισε διάφορους ήρωες της Ελληνικής Επανάστα�αδεια χρησης χωρουαμμα της οικίας Κοντού χωρίζεται σε δύο ζώνες: την κάτω ζώνη που φθάνει μέχρι τα μισά περίπου των παραθύρων και την πάνω που φθάνει μέχρι λίγο κάτω από το ταβάνι. Στην κάτω ζώνη ο Θεόφιλος ζωγράφισε διάφορα διακοσμητικά θέματα, όπως μια μεγάλη ποικιλία από γλάστρες με λουλούδια και πουλιά, τη λίμνη με το σιντριβάνι, ψάρια και πάπιες. Ακόμα αγρίμια και σκηνές&nbsp;κυνηγιού όλα αυτά σοφά τοποθετημένα, mens på venstre side af trappen til værelset døren malet Yannis Kontos ride på sin hest. Ακολουθεί η πάνω ζώνη στην οποία βρίσκονται δεκατέσσερα μεγάλα θέματα παρμένα από την Ελληνική Επανάσταση του 1821 για τα οποία χρησιμοποίησε ως πρότυπα, κατά κύριο λόI�γουριά, ο Θεόφιλος ζωγράφισε τον Ρήγα Chatzakou� Πατριάρχη Γρηγορίου, καθώς και τον&nbsp;Αλέξανδρο Υψηλάντη αρχιστράτηγο., τους πίνακες του Peter von Ess. Με σιγουριά, ο Θεόφιλος ζωγράφισε τον Ρήγα Φεραίο, το&nbsp;σώμα του κρεμασθέντος Πατριάρχη Γρηγορίου, καθώς και τον Αλέξανδρο Υψηλάντη αρχιστράτηγο.

Στις τέσσερις παραστάδες της στενής κεραίας της σάλας, ο Θεόφιλος ζωγράφισε τέσσερις θεούς του Ολύμπου. Τον Άρη,&nbsp;την Αφροδίτη, τον Ερμή και την Αθηνά. Den tomme væg malet et stort landskabsmaleri på Anakasia og dybde Makrynitsa skibet af Portaria side af. Στα τμήματα πάνω από τα παράθυρα και τις πόρτες, γέμισε τα κενά με θέματα ανάλογα της κάτω ζώνης,&nbsp;όπως γλάστρες με λουλούδια και πουλιά, βασιλικούς&nbsp;θυρεούς, διάφορα ερπετά κ.ά. Το ζωγραφικό της οικίας Κοντού και κατ’ επέκταση ολόκληρο το έργο του ζωγράφου της περιόδου του Βόλου, είναι έντονα επηρεασμένο από την&nbsp;Βυζαντινή τέχνη, αφού τα πρώτα διδάγματά του, ο ζωγράφος τα πήρε από τον παππού του, που ονομάζονταν Κωνσταντής Ζωγράφος.

Χρησιμοποιεί&nbsp;χρώματα σε τολμηρούς συνδυασμούς, σκοτεινούς και&nbsp;ανοιχτούς, ανάλογα με τη σημασία των παραστάσεων. A & nbsp; arbejde helt forskellig fra den periode af & nbsp; Mytilene, som beskæftiger mere & nbsp; halvtoner og som mange forskere med & nbsp; følte sig mere moden. Πλούσιο το έργο που θα αφήσει ο Θεόφιλος στην περιοχή, όπου στην πόλη του Βόλου θα ζωγραφίσει σε διάφορα καφενεία, ταβέρνες και χάνια, στα&nbsp;οποία έβρισκε τα απαραίτητα για την επιβίωσή του. Στα γύρ�IdaChatzakouM-Azr_PhSDOts-JzrPPgc6sz4bOuc-DzrXCoM-Dz4TOt869IM61zrrOus67zrfPg86vzrEgz4TOt8-CIM6RzrPOr86xz4IgzpzOsc-Bzq_Ovc6xz4I," data-source="">όπως στις Μηλιές που ζωγράφισε στην εκκλησία της Αγίας Μαρίνας, όπως στις Μηλιές που ζωγράφισε&nbsp;στην εκκλησία της Αγίας Μαρίνας, στον Άγιο Βλάση στο&nbsp;σπίτι του Γκέκα, στο μύλο του Κοντογιάννη, το&nbsp;ελαιοτριβείο του Βαραλή, στην Άλλη Μεριά στο φούρνο του Βελέτζα, στο σπίτι του Γκουντέλια κ.ά.

Στην&nbsp;πόλη του Βόλου άρχισε το έργο του στα 1925 με την εγκατάσταση των προσφύγων της Μικράς Ασίας στη περιοχή. Οι πρόσφυγες  έκτισαν τις παράγκες τους σε διάφορους ελεύθερους χώρους της πόλης, όπως την πλατεία Ρήγα Φεραίου, την πλατεία Ελευθερίας και προς το τέρμα της οδού Ιωλκού, στις οποίες ο Θεόφιλος ζωγράφισε πολύχρωμες επιγραφές με λουλούδια και πουλιά, διάφορες παραστάσεις στις προσόψεις των μαγαζιών κ.ά., τα οποία λίγα χρόνια αργότερα, το 1930 καταστράφηκαν από πυρκαγ�A�. Σήμερα, από τη μεγάλη ζωγραφική παραγωγή του Θεόφιλου στη περιοχή της Μαγνησίας, ένα πολύ μικρό μέρος σώζεται στη θέση του, αφού τα περισσότερα έργα του έχουν καταστραφεί από τους σεισμούς του 1955, άλλα καταστράφηκαν από άγνοια των ιδιοκτητών τους και άλλα απομακρύνθηκαν από την περιοχή. Καλύτερη τύχη είχαν οι τοιχογραφίες των παλιών σπιτιών στο Πήλιο. Αυτές που σήμερα που βρίσκονται στο Μουσείο “Κίτσου Μακρή”. Ένα πολύ κοπιώδες&nbsp;και δύσκολο επίτευγμα. Den reddede sig personligt med nogle arbejdere, da han så disse huse revet ned for at bygge andre nyere. Τα διέσωσε με πολλή αγωνία και κόπο μαζί με τον σοβά που έχουν οι τοίχοι τους και παραδόθηκαν στον εξαίρετο συντηρητή και γλύπτη Δημήτριο Ζαχαρίου, που μόλις το 2005 έφυγε&nbsp;από τη ζωή. Και το κυριότερο, δεν έγινε καμία ζωγραφική ή χρωματική παρέμβαση σ’ αυτά.&nbsp;

Μακρινίτσα μαζί με το λόφο της&nbsp;Επισκοπής του Άνω Βόλουδημιουργική πορεία του Θεόφιλου στη Μαγνησία θα&nbsp;ολοκληρωθεί στα 1927, που θα επιστρέψει οριστικά στην πατρίδα του τη Μυτιλήνη. Η δεύτερη περίοδος είναι το διάστημα που εργάστηκε στη γενέτειρά του από το 1927 ως&nbsp;τη γνωριμία του με τον Teriad (Τάκη Ελευθε�det�δη) το 1929. Στην τρίτη του περίοδο, 1929-1934, έχοντας εξασφαλίσει μόνιμο εργοδότη, ασχολείται απερίσπαστα με τη ζωγραφική του.&nbsp;Μέσα στη συλλογή του Teriad βρίσκονται: “Ο κόλπος της Γέρας”, “Ο Λήμνιος Κεχαγιάς”, ”Τα Μετέωρα”, “Η κυρία με τον κύνα της” og “Το μάζεμα&nbsp;των ελαιών εν Μυτιλήνη”. Πέντε κορυφαία κομμάτια που μαρτυρούν πόσο αμάραντο κατόρθωσε να μείνει το ταλέντο του Θεόφιλου ως τα ύστερά του χρόνια. Όταν ο Teriad επέστρεψε στη γενέτειρά του, τη Μυτιλήνη, βρήκε να τον περιμένει ένας μικρός θησαυρός από τα έργα που ο Θεόφιλος φιλοτέχνησε. Μόνο που ο ζωγράφος απουσίαζε. Είχε πεθάνει λίγες ημέρες νωρίτερα μέσα στο φτωχικό του καμαράκι. Ήταν 24 Μαρτίου 1934. Η κυρία Νίνα Λαδογιάννη&nbsp;κλείνει το αφιέρωμά της με δύο λόγια του Σεφέρη γι’&nbsp;αυτόν:

” Ύστερα από τον Θεόφιλο, αυτόν τον αποκαλυπτικό λαϊκό, δεν βλέπουμε πια με τI��Chatzakouοι περιώνυμοι μαντατοφόροι μεγάλων Ακαδημιών. Ο Θεόφιλος μας έδωσε καινούριο μάτι. Έπλυνε την όρασή μας. Ο Θεόφιλος είναι ένας καλλιτέχνης μεγάλος&nbsp;και ασυγχώρητα άγνωστος σε μας.”

Church of the Assumption (1639)

Den prestigefyldte 'vigla' kommunen Iolkou

Έtil bred brolagt alley fører til bakketop, har overlevet den forældede aisled basilika uden en kuppelAssumption. Det nuværende navn(Stift) går tilbage til den sene middelalder. dog, der må have været på toppen af ​​bakken nogle klosteret, ødelagt i slutningen af ​​byzantinske gange i de første århundreder osmanniske styre og i stedet biskop Dimitriados Callistusbygget i 1639 τη σημερινή εκκλησία.

Den selv, ifølge kilder, flyttede derefter til bakken var hjemme og sæde for ærkebispedømmet, efter ødelæggelsen af ​​Demetriada erobringen af ​​regionen af ​​tyrkerne (1423) og udvisningen af ​​den kristne befolkning og slottet i St. Theodore. Bygningen (Biskopråd)ikke gemt i dag. Ifølge inskriptionen (dedicatory) på den nordlige indgang til den nuværende kirke for Bishop Kallistos Dimitriados benævnt “Grundlægger”.

Bungalows xylepistegos exonarthex (sydsiden)

Tnaves adskilt af en søjlegang, der består af to kolonner på hver side. Under det osmanniske styre blev tilføjet til den vestlige side etagers exo-narthex med tre buer på den sydlige side af de nuværende eksisterende bungalows xylepistegos exo-narthex. Indlejret i væggene (nordlige, sydlige og østlige)forskellige skulpturer figurer, Symboler, bogstaver,Fugle champlevé i marmor eller sten repræsentationer, προέρχονται από τα ερείπια παλαιότερης μονής.

Σden byzantinske æra kloster på toppen af ​​bakken, de mange kapeller omgivet ruinerne af dem er stadig synlige. Anavainontas hill fra asfalteret sti midtvejs, venstre, bevaret kapellet er dedikeret til Transfiguration του Σωτήρα.

Σden vestlige side af kirken Episkopi er bygget en del af sarkofagen af ​​verdslige Anna Melissenoi, (nonne “Ανθούσα”), συζύγου του Τοπάρχη&nbsp;Δημητριάδας και συγκτήτορα της μονής του Προφήτου Baptist Νέας Πέτρας (Πορταριάς) Νικολάου Μελισσηνού. Den efterladte Kirken er den ældste post-byzantinske monumenter af Pelion. På ydervæggene ikke man kan skelne dedicatory indskrift dateret ZRMZ (= 1639) på den nordlige side og endda et væld af arkitektoniske og byggede hovedsageligt architraves, θωράκια και άλλα ανάγλυφα.

Den brolagt vej, der fører til toppen af ​​bakken

Το βυζαντινό ναΐδριο της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος

Εντύπωση&nbsp;προκαλούν και τα πολλά&nbsp; περίτεχνα&nbsp;γλυπτά Βυζαντινής εποχής, τεμάχια που είναι εντοιχισμένα στους εσωτερικούς τοίχους του ναού της Κοιμήσεως της Θεοτόκου.

Στη&nbsp;διάρκεια του ύστερου Βυζαντινού Μεσαίωνα στο&nbsp;Θεσσαλικό χώρο (1204-1423) Pelion var kendt som bjerget “Dryanoybaina” og dette, fordi hele området Pelion, der strækker sig over de nuværende Volos, og omfatter den nuværende Katichori,&nbsp;Πορταριά, Μακρινίτσα μαζί με το λόφο της&nbsp;Επισκοπής του Άνω Βόλου, ήταν γνωστή ως “Δρυανούβαινα”.

Το μικρό προαύλιο του παρεκκλησίου της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος

Από τον&nbsp;10^οακόμα αιώνα άρχισαν κατά το πρότυπο του&nbsp;Αγίου Όρους να δημιουργούνται στα ψηλώματα&nbsp;του Πηλίου, σε μέρη ασφαλή από τους ληστοπειρατές, nok og store klostre tildeles store landområder med faktiske kejserlige parachoritiria. grundlæggerne af klostre er normalt munke, προερχόμενοι από το Άγιο Όρος, αλλά&nbsp;και ισχυρές οικογένειες ντόπιων χωροδεσποτών&nbsp;με επιφανέστερη&nbsp; αυτή των Μελισσηνών.

Αrchigetis hus Melissenos Demetriada var Κωνσταντίνος Μελισσηνός. Året 1207 Dimitriada regionen Pelion og givet til ham som et len (Toparchies),sin ven og kammerat Michael Angelos Komnenos Doukas. Όταν ο Μιχαήλ Κομνηνός κατέλαβε την Άρτα και έγινε η εγκαθίδρυση της αρχής των Αγγέλων στην Ήπειρο τότε ο Κωνσταντίνος Μελισσηνός επανήλθε μόνιμα και οργάνωσε το φέουδο της Βυζαντινής Δημητριάδας κατά το πρότυπο του κράτους της Ηπείρου.

Αsikkerhedsforanstaltninger Dimitrada, både i det kystnære område af kysten i, og i delstaten magnesia bagland og Mount, Bygge tårne Undersøgelse at beskytte befolkningen, ιδιαίτερα των γεωργών και των χωρικών. Det 1236 παντρεύεται την Μαρία Αγγελίνα,&nbsp;αδελφή του Μιχαήλ Β’ της Ηπείρου.

Από&nbsp;το γάμο αυτό γεννήθηκε ο μετέπειτα Τοπάρχης&nbsp;της Μαγνησίας, Νικόλαος Μελισσηνός. Ο Κωνσταντίνος Μελισσηνός, naturen var fromme og havde en hældning i retning klostervæsen. Året 1214 begyndte at bygge i den øvre Dryanoybaina (Dagens Makrinitsas) et kæmpe kloster, og dedikerede den til Jomfru Maria, klostret “Akut Episkepseos den ubesmittede Jomfru Maria”.Constantine Melissenosption alignright" style="width: 310px">

Den nordlige side af kirken med væg relieffer og andre

Η νότια πλευρά του Ναού της Κοιμήσεως της Θεοτόκου

καλοκαιριΚωνσταντίνος Μελισσηνός παραιτήθηκε από την&nbsp;Τοπαρχία υπέρ του γιού του Νικολάου&nbsp;Μελισσηνού. Με το όνομα “Κωνστάντιος” wore plain ensomme trivonio indtil han døde i 1255. Han blev begravet i klosteret, som han selv havde grundlagt. Ο&nbsp;Νικόλαος Μελισσηνός ανέλαβε την Τοπαρχία της&nbsp;Δημητριάδας και νυμφεύτηκε την πριγκίπισσα&nbsp;Άννα Παλαιολογίνα ανεψιά του αυτοκράτορ�Aamp;nbsp;Μιχαήλ Η’ Παλαιολόγου.

Ο Βόλος όπως φαίνεται από την κορυφή του λόφου της Επισκοπής.

Την&nbsp;περίοδο 1270-1273 ανοικοδόμησαν στην περιοχή&nbsp;της Άνω Δρυανούβαινας ένα τεράστιο μοναστήρι&nbsp;το οποίο αφιέρωσαν στη μνήμη του “Profeten Baptist”. Nicholas og hans kone Anna omfavnede klostervæsen og egkataviosan som munke, De tidligere Nicholas i klostret Akutte Episkepseos af Makrinitsas,og Anna, som nonne “Ανθούσα”, i klostret profeten Forerunner New Stone. Και οι δύο τους παρέμειναν στα ίδια μοναστήρια μέχρι το θάνατό τους.

Έτσι&nbsp;αρχίζει η μακρά εκείνη περίοδος που το Πήλιο&nbsp;χαρακτηρίζεται ως δεύτερο “Άγιο Όρος” της&nbsp;Ελλάδας κι ονομάζεται στα αγιολογικά κείμενα&nbsp;”Όρος των Κελλίων”. Desværre intet reddet fra den oprindelige bygning af klostre. Deres søn John Melissenos(1274-1285), tog toparchies Demetriada den mest kritiske tidspunkt i regionens historie, γιατί η πόλη της Δημητριάδας δέχτηκε έκτοτε πολλές επιδρομές βαρβαρικών φύλων.

Άγιος Ονούφριος. Η θέα της γύρω περιοχής από το Αρχοντικό Ζαφειρίου.

Saint Onoufrios. Η ομώνυμη εκκλησία και η Πλατεία Εθνικής Αντίστασης.

Η Ανακασιά όπως φαίνεται από το Αρχοντικό Ζαφειρίου. Στο βάθος η κορυφή του λόφου της Αγίας Ειρήνης.

Dεξιά και αριστερά του διαδρόμου υπάρχουν και δύο δωμάτια, mens på bagsiden af ​​den højre side er der et lille toilet, der kommunikerer i henhold til trætrappe. Ovenpå den trappe fører til en lille forhal hvor venstre i køkkenet og foran stuen. Δεξιά του προθάλαμου υπάρχει ένα δωμάτιο και μπροστά του προθάλαμου βρίσκεται η μεγάλη σάλα η οποία λειτουργούσε ως το σαλόνι του σπιτιού.

Τkælderen og det tredelte arrangement, der kommer fra stenmure den bærende konstruktion og bruges som lagre. meddeles direkte til gården til den anden indgang er placeret på den vestlige side, όπως επίσης και με το παράσπιτο με εσωτερικό λιθόκτιστο κλιμακοστάσιο.

O klassicismen

Ο Dimitris Paliouras skriver, at nyklassicisme kom til Grækenland fra den bayerske Otto, der valgte ham først som satsen, der ville have været genopbygningen af ​​Athen, πρωτεύουσας του νεοσύστατου ελληνικού κράτους και στη συνέχεια καθιερώθηκε και επεκτάθηκε σε ολόκληρη την ελληνική επικράτεια.

ΣThessalien kom noget senere, γύρω στα μέσα του 19^ουαιώνα και ειδικότερα στη περιοχή του Βόλου, με την&nbsp;έναρξη της ανοικοδόμησης της νέας πόλης η οποία, όπως&nbsp;χαρακτηριστικά αναφέρει ο Νικόλαος Μάγνης στο βιβλίο του&nbsp;”Περιήγησις της Θεσσαλίας και της Θεσσαλικής Μαγνησίας,&nbsp;Αθήναι 1860″, “εις&nbsp;το μεταξύ Κάστρου και Δημητριάδος&nbsp; παράλιου,&nbsp;εγείρεται από το 1840 έτος υπό των Χριστιανών των πέριξ&nbsp;χωρίων, νέα πόλις ήν ωνόμασαν Νέαν Δημητριάδα, ήτις έχει&nbsp;περί τας 80 οικίας μεγάλας και κατά τον νέον ρυθμόν&nbsp;κτισμένας“. Η απελευθέρωση της Θεσσαλίας βρίσκει το&nbsp;Βόλο με 5.908 beboere, που σε λίγα χρόνια στα 1889 φθάνει τους 10.029, til 1896 deres 16.788 και στα 1907&nbsp;τους 23.563 κατοίκους.

Η αλματώδης αυτή αύξηση της νέας πόλης του Βόλου, καθώς ο&nbsp;νεοκλασικισμός μεσουρανούσε – σημειώνει ο Έφορας&nbsp;Νεοτέρων Μνημείων – δημιούργησε μια πόλη πρότυπο της&nbsp;νεοκλασικής αρχιτεκτονικής, τόσο στην οικοδομία της, όσο&nbsp;και στην πολεοδομία, δεδομένου ότι η πόλη σχεδιάστηκε&nbsp;και κατασκευάστηκε από την αρχή με τη νέα αισθητική&nbsp;αντίληψη.

Altλα&nbsp;τα κτίσματα που κτίζονται μετά το 1881 στο Πήλιο, μέχρι και τις πρώτες δεκαετίες του 20^ού αιώνα&nbsp;διέπονται από τις αρχές του νέου ρυθμού, όπως αυτός&nbsp;διαμορφώθηκε στη περιοχή, der er tilpasset de lokale vaner. Bygningerne er to og, mange gange, og tre-etagers huse med træ tagene lyve, de personer, der er omfattet bjerglandsbyer, med tavler, men til havet med fliser byzantinsk, i nogle konstruktioner eklektisk arkitektur, med skarpe tips tagene, το εσωτερικό των οποίων ήταν διαμορφωμένο σε&nbsp;σοφίτες, στεγάζονταν με κεραμίδια γαλλικού τύπου.

Οj ansigter altid organiseret symmetrisk til den lodrette akse symmetri og var altid dekoreret med trukket keromoplastiko dekoration efterligne pilastre med hovedstæder, επιστήλια,&nbsp;ζωφόρους, γείσα κλπ.

Οι&nbsp;κατόψεις τους οργανώνονταν κι αυτές συμμετρικά στον&nbsp;άξονα της εισόδου και είχαν τριμερή διάταξη των χώρων&nbsp;τους με τον διαμπερή διάδρομο στο κέντρο, στο βάθος του οποίου ήταν το κλιμακοστάσιο και Denκατέρωθεν του διαδρόμου τα δωμάτια.

Σopførelsen af ​​denne periode begyndte at dukke nye og modernisering af funktioner inden for boliger,&nbsp;όπως σύγχρονες για την εποχή τους κουζίνες με φουφούδ�A�&nbsp;εντοιχισμένες σε καμάρες με φούσκες, αποχωρητήρια κλπ.&nbsp;εξυπηρετήσεις, hvor, στις παλαιότερες κατασκευές&nbsp;βρίσκονταν σε ξεχωριστά κτήρια, τα γνωστά στην περιοχή&nbsp;ως “παράσπιτα“.

Την εξωτερική αισθητική αντίληψη ακολουθούσε και η εσωτερική διακόσμηση του σπιτιού με γραπτό κυρίως διάκοσμο στις οροφές και λιγότερη χρήση γύψινων ανάγλυφων διακοσμήσεων και ανάλογου ύφους κινητό εξοπλισμό.