Αρχοντικά

Χρονολογούνται από το 18ο και 19ο αιώνα. Στη μεγάλη τους πλειοψηφία είναι τριόροφα λιθόκτιστα στο μεγαλύτερο μέρος τους, εκτός απ” τα τμήματα του τελευταίου ορόφου, που είναι κατασκευασμένα από ελαφρά κατασκευή (τσατμά). Έχουν φρουριακή διαμόρφωση με λίγα και σιδερόφρακτα παράθυρα στο ισόγειο, που πληθαίνουν στους πάνω ορόφους. Διαθέτουν πολεμίστρες, ενισχυμένες με μεταλλικές επενδύσεις, εξώπορτες, αμπάρες, καταχύστρες ή ζεματίστρες και αμυντικούς πυργίσκους. Η κάτοψη διαμορφώνεται ανάλογα με τις ανάγκες της οικογένειας και τις κλιματολογικές συνθήκες. Το ισόγειο χρησιμοποιούνταν για αποθήκευση των προϊόντων της χρονιάς, το μεσοπάτωμα με τα πολλά τζάκια ήταν για τη χειμερινή διαμονή της οικογένειας και ο όροφος με το δοξάτο, το κιόσκι και τον καλόν οντά ήταν για την καλοκαιρινή διαμονή. Τέτοια αρχοντικά σώζονται στη Μακρινίτσα όπως του Βαΐτζη στην Κουκουράβα (1761) του Χατζηκώστα, του Τοπάλη, του Βλαχλή, του Τσιμπούκη, του Ξηραδάκη, του Μουσλή, του Μαύρου και πολλά άλλα.


volosInfoΤΟΠΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΠΡΟΛΗΨΗΣ ΠΑΡΑΒΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ ΔΗΜΟΥ ΒΟΛΟΥΠανεπιστήμιο ΘεσσαλίαςΔημοτικό ΡαδιόφωνοΠολεοδομίαΠοδηλασίαΠεριφέρεια ΘεσσαλίαςΜετανάστεςΚΕΠΚαθαριότηταΝοσοκομείοflagΕθελοντισμόςΔιαύγειαempeΔΟΥΚΔΗΚΙCitiesNetΑΜΕΑ

 Edit Translation