ΟΘεόφιλος γεννήθηκε στο προάστιο Βαρειά της Μυτιλήνης, μια μέρα του 1870. Tον πατέρα του, που ήταν τσαγκάρης, τον έλεγανΓαβριήλ Κεφάλα και την μάνα του, που ήταν κόρη ενός αγιογράφου, que llamaronPenélope Michael y más tarde,cuando su padre la llevó a adorar a la Tierra Santa, Hadjimichael. Παθολογική ήταν η αγάπη που έδειχνε από την αρχή ο μικρός Θεόφιλος για τον παππού του. Ώρες καθόταν και παρακολουθούσε την δουλειά του. Κι ο παππούς του όταν βράδιαζε, τον έπαιρνε στα γόνατά του κι εκεί μπροστά στο τζάκι του έλεγε παλιές ιστορίες για τον Αχιλλέα, τον Έκτορα, τον Μεγαλέξανδρο, τον Ερωτόκριτο κι ένα σωρό πράγματα.
LaPo los años escolares, su interés se concentró sólo en las imágenes. Y como los descritos involucrados. Los otros niños en la escuela que se recogen en el. Izquierda y tartamudo, cada vez comienza a cerrarse. Ni su cuerpo físico es una buena señal. Y un día, sobre el cual archinousan de Halloween, tomó la decisión y llevaba faldas. Τώρα φορούσε τη φορεσιά που δεν χόρταινε να καμαρώνει στις ζωγραφιές των οπλαρχηγών και των άλλων εθνικών ηρώων. Και δεν την αποχωρίστηκε σε όλη του τη ζωή.
ΈChi creció rindieron sus sueños, a tierra sólo en la bondad de su alma y el ojo insaciable de belleza. Πιάνει το πινέλο από μια εσωτερική και μόνο παρόρμηση. Να κορέσει μια πείνα χρωματική. Είχε όμως, τη δύναμη, αυτό το αντικείμενο της έμπνευσής του, το λουλούδι, το δένδρο, τον ήρωα, a no ser representado como el ver, pero como él tenía mediados m'oles representar los matices de tiempo y una época,errantes días y noches, inviernos y los veranos en el campo. En 15 a emigrar en Smyrna. Porque su vida no sólo están dispersos información.
ΟPanagiotis, su hermano, lo único que sabía es que Teófilo había logrado designado Kavasis griega Consulado en Izmir, posición le dio la opción de usar y no a su equipo favorito y hacer mandados. Στην περιοχή της Μαγνησίας το πρώτο χρονολογημένο έργο του που βρέθηκε ήταν μια αυτοπροσωπογραφία μικρών διαστάσεων (0,28×0,40) την οποία τιτλοφορούσε “Teófilo pintor ya veces cacique y thyrofylax en Izmir 1899″. Otro,aún, que estaban particularmente preocupados por Teófilo y la técnica de la pintura, como la tarde Κίτσος Μακρής, πιστεύεται ότι η περίοδος που έμεινε στη Σμύρνη πρέπει να θεωρηθεί η περίοδος της μαθητείας του στην παραδοσιακή ζωγραφική.
Γιατί, όπως πιστεύουν, το να θεωρήσουμε τον Θεόφιλο αυτοδίδακτο είναι κάτι που το αποκλείουν τα ίδια του τα έργα και κυρίως τα πρώτα του στο Πήλιο. Στο τέλος του αιώνα, κυνηγημένος, όπως λένε, από τους Τούρκους περιπλανήθηκε περίπου 30 χρόνια στο Βόλο και στο Πήλιο για ένα πιάτο φαΐ. Γεγονός είναι ότι στα χωριά του Πηλίου με κέντρο την Anakasia Ano Volos lanza el primer período de su actividad pictórica. Vagando peatonal a las aldeas cercanas y la pintura en las casas y comercios de diversos materiales (velas,Cartón, juntas, etc) por un plato de comida de una copa de vino o unas monedas. Aquí, en Anakasia, él y el propietario y molinero descubierto Yannis Kontos, como la pintura – ο πρώτος Πηλιορείτης που εκτίμησε το ταλέντο του – και του ανέθεσε να διακοσμήσει το σπίτι του.
ΟShort le ofreció un anthropinotero habitación un plato de comida casera y una mejor remuneración. En este hogar hospitalario de Yannis Kontos Miller Teófilo encontraría refugio y seguridad bajo la protección del dueño va a crear una de las obras más importantes y completos. Στην τοιχογραφία που έχει θέμα “Ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης συναθροίζει εις την λίμνην Λέρνην τους νικητάς Δράμαλη το 1822″, διαβάζουμε την υπογραφή του και το έτος κατασκευής της. Este fresco se cree que es la primera construida, seguido por el restante, que según testimonios de los antiguos propietarios fueron poco a poco y duró unos pocos años.
TEl 1912 comenzó a pintar la decoración del vestíbulo y específicamente el segundo piso. El pintor decorar una habitación del molino de agua en el barranco de San Onoufriou, situado dentro de un marco azul pintó varios héroes de la revolución griega, etc.
TLa casa del pintor cerca programa se divide en dos zonas: την κάτω ζώνη που φθάνει μέχρι τα μισά περίπου των παραθύρων και την πάνω που φθάνει μέχρι λίγο κάτω από το ταβάνι. Στην κάτω ζώνη ο Θεόφιλος ζωγράφισε διάφορα διακοσμητικά θέματα, una amplia variedad de macetas de flores y aves tales, Lago con fuente, peces y patos. Incluso los animales salvajes y escenas de caza dispuestas todas sabiamente, mientras que a la izquierda de las escaleras al lado de la puerta de la habitación pintada Yannis Kontos montar en su caballo. Seguido por la zona superior en la que son catorce temas principales tomadas de revolución griega 1821 para la que utilizó como modelos, ante todo, tablas de Peter von Ess con confianza., Teófilo pintó Rigas Fereos, cuerpo kremasthentos patriarca Gregory, y Alexander Ypsilanti comandante.
Enτις τέσσερις παραστάδες της στενής κεραίας της σάλας, ο Θεόφιλος ζωγράφισε τέσσερις θεούς του Ολύμπου. Τον Άρη, την Αφροδίτη, τον Ερμή και την Αθηνά. La pared en blanco pintó una pintura de paisaje en gran Anakasia y profundidad Makrynitsa la nave del lado de Portaria. Στα τμήματα πάνω από τα παράθυρα και τις πόρτες, γέμισε τα κενά με θέματα ανάλογα της κάτω ζώνης, όπως γλάστρες με λουλούδια και πουλιά, βασιλικούς θυρεούς, διάφορα ερπετά κ.ά. La pintura de la casa vecina, y en’ extensión de toda la obra del pintor de la época de Volos, está fuertemente influenciado por el arte bizantino, después de la primera lección de la, El pintor tomó de su abuelo, quien llamó Konstantis Painter.
Xrisimopoiei colores en las combinaciones atrevidas, oscuro y abierto, en función de la importancia de las representaciones. Un proyecto totalmente diferente del período de Mitilene, que utiliza los medios tonos y más que muchos estudiosos consideran más maduro. Rich proyecto que permitirá al pintor en, donde la ciudad de Volos pintará en varios cafés, tabernas y posadas, en el que se considera necesario para la supervivencia. En los pueblos cercanos de Volos, como en Manzanos pintado en la iglesia de Agia Marina, Agios Vlassis casa Gekas, el molino Kontogianni, el molino de Varalis, en Alli Meria en panadería Veletza, casa Gkountelia etc.
EnLa ciudad de Volos comenzó su labor en 1925 με την εγκατάσταση των προσφύγων της Μικράς Ασίας στη περιοχή. Οι πρόσφυγες έκτισαν τις παράγκες τους σε διάφορους ελεύθερους χώρους της πόλης, όπως την πλατεία Ρήγα Φεραίου, Plaza de la Libertad y hacia el final de la calle Iolkou, en la que el pintor pintó signos de colores con flores y pájaros, diversas actuaciones en las fachadas de las tiendas, etc, que unos años más tarde, lo 1930 destruido por el fuego. Hoy, από τη μεγάλη ζωγραφική παραγωγή του Θεόφιλου στη περιοχή της Μαγνησίας, ένα πολύ μικρό μέρος σώζεται στη θέση του, ya que la mayoría de sus obras fueron destruidas por los terremotos 1955, fueron destruidos por la ignorancia de sus dueños y otros fueron retirados de la zona. Καλύτερη τύχη είχαν οι τοιχογραφίες των παλιών σπιτιών στο Πήλιο. Αυτές που σήμερα που βρίσκονται στο Μουσείο “Κίτσου Μακρή”. Ένα πολύ κοπιώδες και δύσκολο επίτευγμα. El rescatado personalmente con algunos trabajadores al ver estas casas demolidas para construir otra nueva. La rescatados con mucha ansiedad y problemas con el yeso que tiene sus paredes y se volvió en una excelente escultor y restaurador Dimitrios Zacarías, Con sólo 2005 muerto. Y la mayoría de, no había pintura o color manipulación’ ellos.
Ηcurso creativo de Teófilo en Magnesia se completará 1927, που θα επιστρέψει οριστικά στην πατρίδα του τη Μυτιλήνη. Η δεύτερη περίοδος είναι το διάστημα που εργάστηκε στη γενέτειρά του από το 1927 ως τη γνωριμία του με τον Teriad (Τάκη Ελευθεριάδη) lo 1929. Στην τρίτη του περίοδο, 1929-1934, έχοντας εξασφαλίσει μόνιμο εργοδότη, ασχολείται απερίσπαστα με τη ζωγραφική του. Μέσα στη συλλογή του Teriad βρίσκονται: “Ο κόλπος της Γέρας”, “Ο Λήμνιος Κεχαγιάς”, ”Τα Μετέωρα”, “Η κυρία με τον κύνα της” y “Το μάζεμα των ελαιών εν Μυτιλήνη”. Πέντε κορυφαία κομμάτια που μαρτυρούν πόσο αμάραντο κατόρθωσε να μείνει το ταλέντο του Θεόφιλου ως τα ύστερά του χρόνια. Όταν ο Teriad επέστρεψε στη γενέτειρά του, τη Μυτιλήνη, encontró esperándolo un pequeño tesoro de los proyectos crea Teófilo. Sólo el pintor ausente. Είχε πεθάνει λίγες ημέρες νωρίτερα μέσα στο φτωχικό του καμαράκι. Ήταν 24 Μαρτίου 1934. Η κυρία Νίνα Λαδογιάννη κλείνει το αφιέρωμά της με δύο λόγια του Σεφέρη γι’ αυτόν:
” Ύστερα από τον Θεόφιλο, αυτόν τον αποκαλυπτικό λαϊκό, δεν βλέπουμε πια με τον ίδιο τρόπο. Αυτό είναι το πράγμα που δεν μας έφεραν τόσοι περιώνυμοι μαντατοφόροι μεγάλων Ακαδημιών. Ο Θεόφιλος μας έδωσε καινούριο μάτι. Έπλυνε την όρασή μας. Ο Θεόφιλος είναι ένας καλλιτέχνης μεγάλος και ασυγχώρητα άγνωστος σε μας.”
