Saint Onoufrios. Η θέα της γύρω περιοχής από το Αρχοντικό Ζαφειρίου.
Saint Onoufrios. Η ομώνυμη εκκλησία και η Πλατεία Εθνικής Αντίστασης.
Η Ανακασιά όπως φαίνεται από το Αρχοντικό Ζαφειρίου. Στο βάθος η κορυφή του λόφου της Αγίας Ειρήνης.
Dεξιά και αριστερά του διαδρόμου υπάρχουν και δύο δωμάτια, mens på bagsiden af den højre side er der et lille toilet, der kommunikerer i henhold til trætrappe. Ovenpå den trappe fører til en lille forhal hvor venstre i køkkenet og foran stuen. Ret til forhallen er der et rum foran forhallen er den store sal, der tjente som stuen i huset.
Tkælderen og det tredelte arrangement, der kommer fra stenmure den bærende konstruktion og bruges som lagre. meddeles direkte til gården til den anden indgang er placeret på den vestlige side, og også med det lille hus med sten interiør trappe.
O klassicismen
Den Dimitris Paliouras skriver, at nyklassicisme kom til Grækenland fra den bayerske Otto, der valgte ham først som satsen, der ville have været genopbygningen af Athen, kapital i det nyligt etablerede græske stat og derefter indført og udvidet i hele det græske område.
AThessalien kom noget senere, omkring midten af 19ουαιώνα και ειδικότερα στη περιοχή του Βόλου, με την έναρξη της ανοικοδόμησης της νέας πόλης η οποία, όπως χαρακτηριστικά αναφέρει ο Νικόλαος Μάγνης στο βιβλίο του ”Περιήγησις της Θεσσαλίας και της Θεσσαλικής Μαγνησίας, Αθήναι 1860″, “εις το μεταξύ Κάστρου και Δημητριάδος παράλιου, εγείρεται από το 1840 έτος υπό των Χριστιανών των πέριξ χωρίων, νέα πόλις ήν ωνόμασαν Νέαν Δημητριάδα, ήτις έχει περί τας 80 οικίας μεγάλας και κατά τον νέον ρυθμόν κτισμένας“. Η απελευθέρωση της Θεσσαλίας βρίσκει το Βόλο με 5.908 κατοίκους, 10.029, til 1896 deres 16.788 και στα 1907 τους 23.563 κατοίκους.
Μακρινίτσα μαζί με το λόφο της Επισκοπής του Άνω Βόλουαλματώδης αυτή αύξηση της νέας πόλης του Βόλου, καθώς ο νεοκλασικισμός μεσουρανούσε – σημειώνει ο Έφορας Νεοτέρων Μνημείων – δημιούργησε μια πόλη πρότυπο της νεοκλασικής αρχιτεκτονικής, τόσο στην οικοδομία της, όσο και στην πολεοδομία, δεδομένου ότι η πόλη σχεδιάστηκε και κατασκευάστηκε από την αρχή με τη νέα αισθητική αντίληψη.
Μακρινίτσα μαζί με το λόφο της Επισκοπής του Άνω Βόλουακτινοβολία του νέου αστικού κέντρου και οι επιδράσεις που ασκεί πάντα η πρωτεύουσα μιας περιοχής στην περιφέρειά της, θα υποτάξει σταδιακά και την περιοχή του Πηλίου, με ένα αργόσυρτο τρόπο στην αρχή, μέχρι και την τελική πτώση της παραδοσιακής αισθητικής αντίληψης. Έτσι, efterhånden vi vedtager nyklassicisme i kystområder og omkringliggende landsbyer fra Volos og senere vil følge bjerg bosættelser.
Altλα τα κτίσματα που κτίζονται μετά το 1881 στο Πήλιο, μέχρι και τις πρώτες δεκαετίες του 20ού αιώνα διέπονται από τις αρχές του νέου ρυθμού, όπως αυτός διαμορφώθηκε στη περιοχή, der er tilpasset de lokale vaner. Bygningerne er to og, mange gange, og tre-etagers huse med træ tagene lyve, de personer, der er omfattet bjerglandsbyer, med tavler, men til havet med fliser byzantinsk, i nogle konstruktioner eklektisk arkitektur, med skarpe tips tagene, το εσωτερικό των οποίων ήταν διαμορφωμένο σε σοφίτες, στεγάζονταν με κεραμίδια γαλλικού τύπου.
Denj ansigter altid organiseret symmetrisk til den lodrette akse symmetri og var altid dekoreret med trukket keromoplastiko dekoration efterligne pilastre med hovedstæder, επιστήλια, ζωφόρους, γείσα κλπ.
Denι κατόψεις τους οργανώνονταν κι αυτές συμμετρικά στον άξονα της εισόδου και είχαν τριμερή διάταξη των χώρων τους με τον διαμπερή διάδρομο στο κέντρο, dybden af som var trappe og krydse korridor værelser.
Aopførelsen af denne periode begyndte at dukke nye og modernisering af funktioner inden for boliger, όπως σύγχρονες για την εποχή τους κουζίνες με φουφούδες εντοιχισμένες σε καμάρες με φούσκες, αποχωρητήρια κλπ. εξυπηρετήσεις, hvor, στις παλαιότερες κατασκευές βρίσκονταν σε ξεχωριστά κτήρια, τα γνωστά στην περιοχή ως “παράσπιτα“.
Tikke følge ekstern sansning og den interne indretning med malet dekoration primært på loftet og mindre brug af stuk dekoration og stil lignende mobilt udstyr.
